តាមធម្មតា កុមារតូចៗមានទំនោរ ក្នុងការឱ្យតម្លៃខ្លួនឯងខ្ពស់ ប៉ុន្តែនៅពេលពួកគេឈានចូលអាយុចន្លោះពី ៨ ដល់ ១២ឆ្នាំ បញ្ហាការឱ្យតម្លៃ ឬគោរពខ្លួនឯងទាប (Low Self Esteem) អាចកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ មានហេតុផលជាច្រើន ដែលបណ្ដាលឱ្យកុមារចាប់ផ្ដើមមានវិបត្តិក្នុងការឱ្យតម្លៃខ្លួនឯង (Self Esteem) មុនពេលពួកគេចូលវ័យជំទង់។ ការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា មូលហេតុចំនួន ៤ ដែលនាំឱ្យកុមារមានការគោរព និងឱ្យតម្លៃលើខ្លួនឯងទាប (Low Self Esteem) ។

១. ការប្រៀបធៀបខ្លួនឯងជាមួយអ្នកដទៃ ៖ នៅចន្លោះអាយុចាប់ពី ៦ ទៅ ១១ឆ្នាំ ជាពេលវេលាមួយ ដែលកុមារចាប់ផ្ដើមប្រៀបធៀបខ្លួនឯង ជាមួយនឹងមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេ។ បើតាមការសិក្សារបស់ សាកលវិទ្យាល័យអ៊ីឌៀណា (Indiana University) បានរកឃើញថា ការចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ប្រៀបធៀបនេះ កើតឡើងដោយសារការវិវត្តន៍នៃមុខងារយល់ដឹង និងវែកញែករកហេតុផលរបស់ខួរក្បាល និងការទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម។

២. មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងអសមត្ថភាព ៖ ការសិក្សារកឃើញថា កុមារមួយចំនួន ចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ថា ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេហាក់ទទួលបានលទ្ធផលមិនល្អដូចមិត្តភក្តិរបស់គេ និងមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងអន់។ ជាពិសេស នៅពេលដែលកុមារធ្វើអ្វីមួយមិនបានល្អ នៅក្នុងផ្នែកដែលគេយល់ថាសំខាន់ ដូចជា ការសិក្សាជាដើម។

៣. ការទទួលរងនូវសម្ពាធ ៖ សម្រាប់កុមារ សម្ពាធចាប់ផ្ដើមកើតឡើង នៅពេលពួកគេឈានចូលចន្លោះពី ៨ ទៅ ១២ឆ្នាំ ព្រោះនៅអំឡុងពេលនេះ មនុស្សពេញវ័យ ដូចជាគ្រូបង្រៀន និងអាណាព្យាបាល ចាប់ផ្ដើមដាក់ក្ដីរំពឹងកាន់តែច្រើនលើកុមារ។ នៅពេលលទ្ធផលទទួលបាន មិនស្របទៅនឹងអ្វីដែលខ្លួន​ឯង និងមនុស្សជុំវិញខ្លួនរំពឹងទុក អាចធ្វើកុមារទទួលអារម្មណ៍ថា មានសម្ពាធ និងអាចឈានដល់ការឱ្យតម្លៃខ្លួនឯងទាប (Low Self Esteem)។

៤. យល់ថា អ្នកដទៃមិនពេញចិត្តខ្លួន ៖ ការសិក្សាបង្ហាញថា ប្រសិនកុមារ ទទួលបាននូវអារម្មណ៍មិនពេញចិត្ត ពីសំណាក់បុគ្គលដែលគេមិនចូលចិត្ត ពួកគេមិនខ្វល់នោះទេ ហើយការគោរព និងឱ្យតម្លៃខ្លួនឯង (Self Esteem) នៅតែខ្ពស់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើ មនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់គេ បង្ហាញអារម្មណ៍មិនពេញចិត្តចំពោះលទ្ធផល ដែលគេបានធ្វើ កុមារអាចនឹងប្រឈមនឹងបញ្ហាឱ្យតម្លៃខ្លួនឯងទាប (Low Self Esteem)។​ ចំណុចនេះ បង្ហាញថា ម្ដាយឪពុក មានតួនាទីសំខាន់ខ្លាំង ក្នុងការជួយកុមាររក្សាការឱ្យតម្លៃខ្លួនឯង៕