ការសេពគប់ និងមិត្តភាពក្នុងវ័យកុមារភាព មានឥទ្ធិពលខ្លាំងណាស់លើការគិតរបស់កុមារ។ តាមរយៈការសេពគប់ កុមារអាចអភិវឌ្ឍជំនាញសង្គម ដែលពួកគេត្រូវការ ដើម្បីភាពជោគជ័យក្នុងជីវិត ដែលជំនាញទាំងនោះរួមមាន កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ការដោះស្រាយបញ្ហា និងជំនាញទំនាក់ទំនងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

ការសេពគប់ដែលមានលក្ខណៈវិជ្ជមាន ក៏អាចជួយកុមារគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង និងដឹងពីរបៀបឆ្លើយតបជាមួយអ្នកដទៃយ៉ាងសមរម្យផងដែរ។ កុមារដែលទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់សិក្សាល្អ ក៏ទទួលឥទ្ធិពលពីមិត្តភក្តិ ដែលពួកគេសេពគប់ចូលរួមដែរ ដោយការសិក្សាបង្ហាញថា សិស្សដែលសកម្មក្នុងទំនាក់ទំនងសង្គមច្រើន ច្រើនតែទទួលបានលទ្ធផលល្អក្នុងការសិក្សានៅសាលា។

វិធីសាស្ត្រចំនួន ៤ ដែលអាណាព្យាបាល និងគ្រូបង្រៀន អាចជួយកុមារ ពង្រឹងសមត្ថភាពទំនាក់ទំនងវិជ្ជមាន ដើម្បីជំរុញសមត្ថភាពទំនាក់ទំនងសង្គមរបស់ពួកគេ។

១. ជួយបង្រៀនកុមារអំពីរបៀបណែនាំខ្លួន ឱ្យបានឆាប់ ៖ សប្ដាហ៍ដំបូង នៃការចូលរៀន ឬការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពសង្គម គឺជាពេលវេលាដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ក្នុងការណែនាំ និងបង្រៀនកុមារ អំពីរបៀបដែលពួកគេត្រូវណែនាំខ្លួនទៅកាន់មិត្តភក្តិពួកគេ។ សម្រាប់គ្រូបង្រៀន ដើម្បីជំរុញឱ្យកុមារអាចស្គាល់មិត្តភក្តិ និងមានទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គមច្រើន គ្រូអាចបង្កើតហ្គេមឱ្យសិស្សលេងជុំគ្នា ឬបង្កើតសន្លឹកកិច្ចការ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យសិស្ស​អាចធ្វើការរួមគ្នាជាមួយមិត្តភក្តិជាដើម។

២. បង្ហាញពីគុណតម្លៃរបស់កុមារ ៖ អាណាព្យាបាល និងគ្រូបង្រៀន អាចលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារ ចង់បង្កើតមិត្តភាព តាមរយៈការបង្ហាញថា អ្នកពិតជាសប្បាយចិត្ត នៅពេលមានឱកាសនៅក្បែរកុមារ។ ការបង្ហាញថា កុមារមានគុណតម្លៃ តាមរយៈការនៅក្បែរ និយាយលេងជាមួយ បង្ហាញការចាប់អារម្មណ៍ និងសួរសុខទុក្ខ ជាចំណែកធ្វើឱ្យកុមារមានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង និងក្លាហានក្នុងការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដទៃ។

៣. ផ្ដល់ឱកាសឱ្យកុមារបង្ហាញភាពខ្លាំង ៖ មធ្យោបាយមួយទៀត ដែលបង្ហាញថា អ្នកពិតជាគោរព និងឱ្យតម្លៃលើកុមារ គឺផ្ដល់ឱកាសឱ្យពួកគេបង្ហាញពីគុណតម្លៃខ្លួនឯង។ តាមរយៈការលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារ បង្ហាញជំនាញពិសេសរបស់ខ្លួន ទៅកាន់អ្នកដទៃ និងមិត្តភក្តិរបស់គេ ជួយឱ្យកុមារ មានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង ហើយជាចំណែកធ្វើឱ្យកុមារ រៀនចេះឱ្យតម្លៃ ភាពខ្លាំង និងចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ។

៤. លើកទឹកចិត្តឱ្យពួកគេចូលរួមសកម្មភាពផ្សេងៗ ៖ តាមរយៈការលើកទឹកចិត្តកុមារឱ្យចូលរួមកម្មវិធីផ្សេងៗក្រៅកម្មវិធីសិក្សា នឹងធ្វើឱ្យកុមារយល់ដឹងអំពីការចូលរួមក្នុងសង្គម។ សកម្មភាពទាំងនោះអាចជា ការចូលរួមកិច្ចការក្នុងសហគមន៍ ការចូលរួមក្លឹបសិក្សា ការចូលរួមនៅកន្លែង ដែលកុមារមានចំណង់ចំណូលចិត្តស្រដៀងគ្នា និងការធ្វើដំណើរកម្សាន្តជាក្រុមជាដើម។ សកម្មភាពទាំងនេះ ជារឿយៗ នឹងជំរុញឱ្យកុមារ មានមិត្តភក្តិកាន់តែច្រើន៕