ដោយសារ​តែ​ឃើញ​អ្នក​រៀនសរសេរកូដកុំព្យូទ័រ ឬអ្នក​រៀន​ព័ត៌មានវិទ្យា ភាគច្រើន​គឺជាបុរស បានជំរុញ​ឱ្យ យុវតី រិទ្ធ សុវណ្ណដាលីន ចាប់ផ្តើម​បង្កើតគម្រោង Code for Girl ឡើង ក្នុង​បំណង​ជំរុញ​ឱ្យ​ក្មេង​ស្រី ពិសេស​ក្មេង​ស្រីនៅទីដាច់ស្រយាលបានស្គាល់ និងរៀន​ពីបច្ចេកវិទ្យា។

យុវតី រិទ្ធ សុវណ្ណដាលីន បច្ចុប្បន្ន​ជា​និស្សិត​កំពុងសិក្សាជំនាញ​វិទ្យាសាស្រ្តទិន្នន័យ និងបញ្ញាសិប្បនិមិត្ត នៅសាកលវិទ្យាល័យខេមតិច ។ សុវណ្ណដាលីន និយាយថា នាងបានចាប់អារម្មណ៍ទៅលើការសរសេរកូដ ក៏ដូចជា វិស័យស្ទែមតាំងតែពីនៅរៀនថ្នាក់ទី១០មកម្ល៉េះ គឺនៅពេលដែលនាង​បានចូលរួម ជាមួយនឹងកម្មវិធីរបស់ STEAM SISTER Cambodia ។

រិទ្ធ សុវណ្ណដាលីន

“មុនដំបូងខ្ញុំអត់យល់សោះថា ស្ទែមជាអ្វី? ការសរសេរកូដជាអ្វី? រហូតដល់ពេលដែលខ្ញុំស្រាវជ្រាវខ្លួនឯង កាន់តែស៊ីជម្រៅទៅ ខ្ញុំអាចបង្រៀនគេបាន ហើយខ្ញុំក៏គិតថា ខ្ញុំពិតជាចាប់អារម្មណ៍ទៅលើខាងហ្នឹង”

កញ្ញា សុវណ្ណដាលីន បន្តថា ពេលដែលនាងចាប់ផ្តើមក្នុងការសរសេរកូដលើកដំបូង គឺមានអារម្មណ៍ថា មានសម្ពាធខ្លាំង ដោយសារតែអ្នកនៅជុំវិញខ្លួនហាក់មិនសូវជាគាំទ្រប៉ុន្មានទេ ព្រោះតែគេមើលមកនាងថា ជាស្រីហាក់ពិបាកជាងបុរស ក្នុង​ការចូលរួមធ្វើការងារទាក់ទងទៅនឹងស្ទែម ឬការសរសេរកូដ។ ចំណុចនេះហើយ​បានជំរុញ​ឱ្យ សុវណ្ណដាលីន បង្កើតក្លឹបសិក្សា​មួយឡើង ដើម្បីចែករំលែកចំណេះដឹងពាក់ព័ន្ធនឹងបច្ចេកវិទ្យា ក៏ដូចជាមូដ្ឋានគ្រឹះនៅក្នុងការសរសេរកូដ ដើម្បីបង្រៀនទៅកាន់សិស្សស្រីឯទៀត និងចូលរួមជំរុញផ្នែកស្ទែមនៅកម្ពុជា។

យុវតី រិទ្ធ សុវណ្ណដាលីន

 “សម្រាប់ខ្ញុំ គឺខ្ញុំគិតថា នៅពេលដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ហើយ ទោះសម ឬមិនសម ក៏ខ្ញុំនៅតែធ្វើដែរ ខ្ញុំអត់គិតថា គំនិតរបស់ពួកគាត់អាចយកឈ្នះនៅក្ដីស្រមៃ ក៏ដូចជាការស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំបាននោះទេ”

គម្រោង Code For Girl ត្រូវ​បាន​បង្កើតឡើងកាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ ដោយ​ដំបូងឡើយ ក្រុមរបស់ ដាលីន បានដាក់ស្នើទៅកាន់ អង្គការយូនីហ្វេសកម្ពុជា ហើយ​បន្ទាប់មកគម្រោងនេះ ក៏​បានជាប់ជាបេក្ខភាពនៅក្នុងចំណោម១៣គម្រោងទៀត ក្នុងការទទួលបានជំនួយថវិកា ក៏ដូចជា ជំនួយផ្សេងៗទៀត។ សម្រាប់ដាលីន ការបង្កើតគម្រោង Code For Girl  ហាក់មិនស្រួលប៉ុន្មាននោះទេ ព្រោះតម្រូវឱ្យមានការគ្រប់គ្រងពេលវេលា និងការទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សជុំវិញខ្លួន។

យុវតី រិទ្ធ សុវណ្ណដាលីន

“ខ្ញុំតែងតែសួរនៅសំណួរមួយ ទៅកាន់ខ្លួនឯងថា បើសិនបើជាមិនបង្កើតពេលហ្នឹងទេ តើពេលណាទើបយើងបង្កើត? អ៊ីចឹងខ្ញុំគិតថា វាដល់ពេលហើយ បើសិនចាំយូរទៀត ពេលវេលាមិនចាំយើងទេ “

យ៉ាងណាក៏ដោយ ម្តងម្កាល ដាលីន ក៏ធ្លាប់មានចិត្តចង់បោះបង់គម្រោងនេះចោលដែរ គឺដោយហេតុថា ផុតកំណត់នូវការគាំទ្រពីខាងអង្គការ តែដោយសារមានចិត្តស្រឡាញ់ ក៏ដូចជាមានក្ដីស្រមៃចង់ឃើញសិស្សប្អូន ក៏ដូចជាសិស្សនារីផ្សេងៗទៀតមានឱកាសសិក្សាសរសេរកូដដូចជារូបនាង ទើប ដាលីន នៅតែបន្តគម្រោងមួយនេះរហូត​មក​ដល់បច្ចុប្បន្ន។

នៅថ្ងៃអនាគត ដាលីន ចង់ឃើញ Code  For Girl គឺជាគម្រោងមួយដែលអាចនាំព័ត៌មាន ឬក៏ចំណេះដឹង ទៅកាន់សិស្សស្រីឱ្យកាន់តែច្រើនជាងនេះ ជាពិសេសចង់ផ្តោតទៅលើសិស្សស្រីដែលមកពីខេត្ត ជាតំបន់ដាច់ស្រយាល ដូចជាខេត្តរតនៈគីរី និងមណ្ឌលគីរី ហើយក៏​ចង់បង្កើតជាសាលារៀនដែលមានថ្នាក់រៀនសម្រាប់តែសិស្សស្រី ដើម្បី​ពួកគេឱ្យក្លាហានក្នុងការប្រឡូកវិស័យសរសេរកូដ និង​ចាប់ផ្ដើមធ្វើតាមក្ដីស្រមៃរបស់ពួកគេ៕