យុវជនមួយក្រុមដែលមក​ពីសាកលវិទ្យាល័យផ្សេងគ្នា បានរួមគ្នាបង្កើតគម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង ដែលគេ​ឱ្យ​ឈ្មោះថា Rain Filtration System ក្នុងការបំប្លែងទឹកភ្លៀងទៅជាទឹកស្អាតដែលមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់សិស្សានុសិស្ស​នៅ​តំបន់ដាច់ស្រយាលអាចបរិភោគបាន។

កញ្ញា វីរៈ ចន្ធី និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកវិស្វកម្មគីមី និងជាតំណាងក្រុម បានឱ្យដឹងថា ការដែលក្រុមរបស់ខ្លួនបង្កើតនូវគម្រោង​ប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង (Rain Filtration System) ដោយបំប្លែងទឹកភ្លៀងទៅជាទឹកពិសារដែលមានគុណភាព គឺធ្វើឡើងក្រោយ​ពីបានចុះ​ទៅ​កាន់សហគមន៍ និងសាលាបឋមសិក្សាភ្នំពិស្ស៍ ស្ថិត​នៅក្នុងភូមិពិស្ស៍ ឃុំអមលាំង ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ ។ ក្រុមរបស់ខ្លួនបានយកទឹកអណ្ដូង និងទឹកភ្លៀង នៅសាលាបឋមសិក្សាភ្នំពិស្ស៍ មកវិភាគនៅមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីស្វែងយល់គុណភាពទឹក ហើយ​ចំពោះលទ្ធផលដែលទទួលបាន គឺបានរកឃើញថា ទឹកភ្លៀងមានបញ្ហាចំនួន២ធំៗ គឺទី១. បញ្ហាលើ PH ទី២. ការកើតមានឡើងនូវ Coliform ដែលជាមេរោគ។ កញ្ញា វីរៈ ចន្ធី បន្តថា បញ្ហាទឹកភ្លៀងនេះ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកប្រើប្រាស់ ទើបក្រុមរបស់ខ្លួនបង្កើតប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀងនេះឡើង ដើម្បីធ្វើជាឧបករណ៍ចម្រោះទឹកភ្លៀងទៅជាទឹកពិសារដែលមានគុណភាព និងសុវត្ថិភាព។

និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកវិស្វកម្មគីមី រូបនេះ បញ្ជាក់ថា ប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង (Rain Filtration System) ត្រូវ​បានបែងចែកជា២ធំ គឺទី១. ខ្សាច់ជីវសាស្រ្ត ប្រើប្រាស់៣ស្រទាប់ផ្សេងគ្នា ក្នុងនោះ ស្រទាប់ទី១ ខ្សាច់ម៉ត់ ស្រទាប់ទី១ ខ្សាច់ ស្រទាប់ទី៣ ថ្ម។ ក្នុងធុងទី១នេះ មានគោលបំណងដកយកប្រភេទបាក់តេរី ក៏ដូចជាសារធាតុកខ្វក់នៅក្នុងទឹក។ ចំពោះធុងទី២ សម្រាប់ដកយកក្លិន ធ្វើឱ្យទឹកកាន់តែមានរស់ជាតិ និងដកយកពពួកសារធាតុកខ្វក់នៅក្នុងទឹក។ ធុងទី២ នេះប្រើ៤ស្រទាប់ រួមមាន ១. ថ្ម ២.ធ្យូង ៣. ខ្សាច់ និង៤. ថ្ម។

កញ្ញា វីរៈ ចន្ធី បន្តថា ប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀងនេះ មិនត្រឹមតែផ្តល់នូវដំណោះស្រាយល្អសម្រាប់តម្រូវការប្រើប្រាស់ទឹករបស់សហគមន៍ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធានានូវការផ្តល់ទឹកស្អាតប្រកបដោយសុវត្ថិភាព ចាំបាច់សម្រាប់ការលើកកម្ពស់សុខភាព និងសុខុមាលភាពផងដែរ។

កញ្ញា ឡាក់ ស៊ីវចេង ជាសមាជិកមួយរូប នៃបណ្តាញស្រ្តីក្នុងវិស័យស្រាវជ្រាវ និងគម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា ក្រុមរបស់ខ្លួនបានចុះទៅសិក្សានៅក្នុងសហគមន៍ភូមិពិស្ស៍ដោយប្រជាពលរដ្ឋកំពុងមានបញ្ហាកង្វះទឹកស្អាតប្រើប្រាស់។ កញ្ញាបន្តថា នៅសាលារៀនសាលាបឋមសិក្សាភ្នំពិស្ស៍ គ្រូបង្រៀន សិស្សានុសិស្ស ហូបទឹកឆៅ មិនបានចម្រោះត្រឹមត្រូវ ដែលអាចបណ្ដាលឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពដូចជា ឆ្លងជំងឺរាគរូស ។ល។ ដោយឃើញពីផលលំបាករបស់សហគមន៍នេះ ក្រុមរបស់ខ្លួនបានពិភាក្សាគ្នាស្វែងរកដំណោះស្រាយរួមមួយគឺបង្កើតគម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង (Rain Filtration System) នេះឡើង។

សមាជិកនៃគម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀង រូបនេះ បន្ថែមថា ក្រុមរបស់ខ្លួននឹងបន្តចែករំលែកចំណេះដឹងទៅកាន់សិស្សនៅសាលាបឋមសិក្សា​, សារៈសំខាន់នៃការទទួលទានទឹកដែលបានចម្រោះរួច និងសកម្មភាពផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ ដើម្បីឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបានយល់ពីអត្ថប្រយោជននៃការទទួលទានទឹកស្អាត។

យ៉ាងណាក៏ដោយគម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀងនេះ​នៅ​មិន​ទាន់ចេញជារូបរាងនៅឡើយទេ ហើយបើតាមកញ្ញា ស៊ីវចេង ក្រុមរបស់ខ្លួនចង់ឱ្យគម្រោងនេះ បានអនុវត្តជាក់ស្ដែង និងអាចជួយដោះស្រាយបញ្ហាទៅដល់សហគមន៍ផ្ទាល់តែម្ដង។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ពួកគេ​ក៏​ចង់ឱ្យសហគមន៍ដែលនៅឆ្ងាយពីទីក្រុងមានទឹកស្អាតប្រើប្រាស់ ព្រោះបច្ចុប្បន្នកំពុងមានការកើនឡើងកម្ដៅលើផែនដី ដូច្នេះ កង្វះខាតទឹកជាបញ្ហាប្រឈមមួយ។

គួរជម្រាបជូនថា គម្រោងប្រព័ន្ធចម្រោះទឹកភ្លៀងនេះ ទទួលបានជ័យលាភីលេខ២ បន្ទាប់ពីបានចូលរួម ក្នុងកម្មវិធីបទបង្ហាញគម្រោងច្នៃប្រឌិតដោះស្រាយបញ្ហាទឹកស្អាត និងអនាម័យ របស់យុវជនជំនាន់ថ្មីក្នុងវិស័យទឹកស្អាត និងអនាម័យ ជំនាន់ទី១១ ដែលរៀបចំឡើងដោយ អង្គការប្រើប្រាស់ទឹកប្រកបដោយចីរភាព ក្រោមកិច្ចសហការជាមួយ អង្គការអភិវឌ្ឍន៍ជំនាញទឹកស្អាតនិងអនាម័យ (WASHSDO)៕