ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ការទទួលយកព័ត៌មានលើសចំណុះ គឺជាស្ថានភាពមួយ ដែលបរិមាណនៃព័ត៌មានលើសពីសមត្ថភាពដែលខួរក្បាលអាចទទួលបាន។ បាតុភូតនេះ កំពុងរីករាលដាលខ្លាំងក្នុងសម័យឌីជីថលដែលនាំឱ្យមនុស្សប្រឈមនឹងអារម្មណ៍ស្ត្រេស ថប់បារម្ភ បាក់ទឹកចិត្ត ចុះខ្សោយមុខងារយល់ដឹងរបស់ខួរក្បាល និងធ្លាក់ចុះគុណភាពជីវិត។
លោក ហឿ សេធុល ប្រធានសមាគមអ្នកប្រឹក្សា និងអ្នកចិត្តសាស្រ្តកម្ពុជា និងជាស្ថាបនិកសេវាប្រឹក្សាយោបល់ និងអប់រំផ្លូវចិត្ត (KCPS) មានប្រសាស៍ថា បញ្ហាទទួលយកព័ត៌មានច្រើនហួសហេតុ (Information Overload) កើតឡើងនៅសម័យឌីជីថល ព្រោះជាទូទៅ មនុស្សភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយនឹងបច្ចេកវិទ្យាច្រើន។ លោកបន្តថា កាលណាមនុស្សកាន់តែច្រើននៅជាមួយបច្ចេកវិទ្យា ព័ត៌មានកាន់តែច្រើន នឹងផលិតឡើងដើម្បីផ្ដល់ឱ្យមនុស្សដូចគ្នា ហើយនេះជាផ្នែកមួយដែលធ្វើឱ្យព័ត៌មានចម្រុះកើតឡើង។
បើតាមលោក សេធុល នៅពេលដែលមនុស្សទទួលយកព័ត៌មានច្រើនពេក ជាពិសេសក្នុងពេលមួយរយៈចុងក្រោយនេះ មានព័ត៌មានជាច្រើន អំពីជម្លោះកម្ពុជា-ថៃ សកម្មភាពនេះនឹងជះឥទ្ធិពលខ្លាំងលើសុខភាពផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត។
លោកបន្តថា ចំពោះសុខភាពផ្លូវកាយ អាចលេចចេញនូវរោគសញ្ញាមួយចំនួន ដូចជាបញ្ហាដំណេក យល់សប្តិអាក្រក់ ការផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់រស់នៅ មានអាកប្បកិរិយាច្រង៉េងច្រង៉ាង និងការហូបចុកមិនទៀងទាត់។ កាលណាសម្រាក ឬគេងមិនគ្រប់គ្រាន់ សុខភាពរាងកាយ និងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់យើងនឹងទ្រុឌទ្រោម ដែលអាចប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាសុខភាពទូទៅ និងជំងឺផ្សេងៗ។
ដោយឡែក ចំពោះបញ្ហាទាក់ទងនឹងអារម្មណ៍ លោក សេធុល លើកឡើងថា អ្នកដែលទទួលព័ត៌មានច្រើនលើសលប់ អាចនឹងមានកំហឹងច្រើន ឧស្សាហ៍ជេរ ដៀមដាម ប្រើពាក្យអសីលធម៌ ការចងគំនុំ ភាពគុំកួន ការគិតបែបអវិជ្ជមាន និងភាពស្អប់ ដែលនេះសុទ្ធតែជាសញ្ញានៃបញ្ហាផ្លូវចិត្ត។ បញ្ហាទាំងនេះ អាចបណ្ដាលឱ្យមនុស្សម្នាក់ប្រឈមនឹងអារម្មណ៍ស្ត្រេស ថប់បារម្ភ បាក់ទឹកចិត្ត ចុះខ្សោយមុខងារយល់ដឹងខួរក្បាល ធ្លាក់ចុះគុណភាពជីវិត ឬឈានដល់ការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តថែមទៀត។
សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងមានបញ្ហាផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត ដោយសារទទួលព័ត៌មានច្រើនលើសលប់ លោក សេធុល បានផ្ដល់អនុសាស្ត្រថា ជំហានដំបូង ត្រូវសង្កេតមើលខ្លួនឯងថា តើកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រែប្រួលអារម្មណ៍ ប្រែប្រួលទម្លាប់ហូបចុក និងការរស់នៅច្រើនដែរឬទេ? ជំហានទី២ ត្រូវព្យាយាមដកខ្លួនចេញពីព័ត៌មានទាំងអស់នោះ ដើម្បីឱ្យផ្លូវចិត្តស្ងប់ និងជំហានទី៣ ត្រូវប្រើការគិតឱ្យបានស៊ីជម្រៅ ក្នុងការទទួលយកព័ត៌មានទាំងអស់នោះថា តើព័ត៌មានពីប្រភពណាខ្លះ ដែលអាចទុកចិត្តបាន? តើព័ត៌មាននេះ មានស្ថាប័នត្រឹមត្រូវទេ? មានវិជ្ជាជីវៈត្រឹមត្រូវទេ? បើមិនដូច្នេះទេ ព័ត៌មានគ្មានប្រភព នឹងមានឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានមកលើការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ៕
