នៅក្នុងយុគសម័យឌីជីថលដែលព័ត៌មានហូរហៀរ និងសម្ពាធសង្គមរុញច្រានឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗខិតខំ «ធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង» មនុស្សជាច្រើនកំពុងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងអន្ទាក់នៃភាពនឿយហត់រ៉ាំរ៉ៃ (Burnout)។ យើងច្រើនយល់ច្រឡំថា ភាពរវល់ គឺជា ផលិតភាព។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងសៀវភៅដ៏ល្បីល្បាញលំដាប់ពិភពលោក «Essentialism: The Disciplined Pursuit of Less» និពន្ធដោយ Greg McKeown បានបង្ហាញទស្សនទានផ្ទុយទាំងស្រុង «ធ្វើឱ្យតិច ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យចំ និងល្អបំផុត» (Less but better)។
ការរស់នៅបែប Essentialism មិនមែនជាការកាត់បន្ថយព្រោះតែខ្ជិលច្រអូសនោះទេ តែវាជាយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការរៀបចំជីវិត និងការងារ ដើម្បីកុំឱ្យថាមពលរបស់យើងត្រូវបែងចែកទៅកាន់ទិសដៅដែលគ្មានប្រយោជន៍។
ខាងក្រោមនេះជាវិន័យស្នូលទាំង ៤ ផ្អែកលើគោលការណ៍របស់ Greg McKeown ដែលនឹងជួយផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត និងរបៀបរបបនៃការធ្វើការងាររបស់អ្នក៖
១. ជម្រើសគឺជាអំណាចរបស់អ្នក
«នៅពេលដែលយើងបោះបង់សិទ្ធិក្នុងការជ្រើសរើស នោះអ្នកដទៃនឹងជ្រើសរើសជំនួសយើង»។ មនុស្សជាច្រើនតែងមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួន «គ្មានជម្រើស» ហើយត្រូវតែបង្ខំចិត្តទទួលយកគ្រប់សំណើ និងការងារដែលគេប្រគល់ឱ្យ។ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ជម្រើសគឺជាអំណាចមិនអាចកាត់ថ្លៃបានដែលស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់អ្នកជានិច្ច។ កុំបណ្តោយឱ្យអ្នកដទៃជាអ្នកគូសវាសផ្លូវឱ្យអ្នក។ អ្នកមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការសម្រេចចិត្តថា តើពេលវេលានិងថាមពលរបស់អ្នក គួរវិនិយោគទៅលើអ្វីខ្លះដើម្បីបង្កើតតម្លៃពិតប្រាកដ។
២. ហ៊ាននិយាយពាក្យ «ទេ» ដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ

ការបដិសេធកិច្ចការដែលមិនសូវសំខាន់ មិនមែនជាភាពអត្មានិយម ឬភាពកំសាកឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាការរក្សាទុកកម្លាំងចិត្ត និងពេលវេលាដើម្បីបំពេញរឿងដែលសំខាន់បំផុតឱ្យបានល្អឥតខ្ចោះ។
Greg McKeown បានលើកឡើងអំពីគោលការណ៍ Trade-off (ការដោះដូរ) នៅពេលអ្នកនិយាយពាក្យ «យល់ព្រម» ទៅកាន់រឿងដែលមិនចាំបាច់ មានន័យថា អ្នកកំពុងនិយាយពាក្យ «ទេ» ទៅកាន់ពេលវេលាគ្រួសារ សុខភាព ឬគម្រោងស្នូលនៃជីវិតរបស់អ្នកហើយ។ ចូររៀនបដិសេធដោយភាពទន់ភ្លន់ តែម៉ឺងម៉ាត់ និងច្បាស់លាស់។
៣. គុណភាព សំខាន់ជាងបរិមាណ

កុំព្យាយាមប្រឹងប្រែងធ្វើរឿង ១០០ មុខឱ្យបានត្រឹមតែកម្រិតមធ្យម តែត្រូវជ្រើសរើសធ្វើរឿងតែ ១ មុខឱ្យបានលទ្ធផលល្អកម្រិតកំពូល។ នៅក្នុងសៀវភៅ Essentialism មានរូបគំនូរបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា៖
អ្នកដែលមិនផ្តោត (Non-Essentialist) ៖ បញ្ចេញកម្លាំងទៅគ្រប់ទិសដៅ ប៉ុន្តែបោះជំហានទៅមុខបានត្រឹមតែមួយមីលីម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះលើគ្រប់ផ្លូវ។
អ្នកដែលផ្តោតលើភាពចាំបាច់ (Essentialist)៖ ប្រមូលផ្តុំកម្លាំងទាំងអស់រុញទៅលើទិសដៅតែមួយ ដែលនាំឱ្យសម្រេចបាននូវការទម្លុះទម្លាយ និងជោគជ័យកម្រិតខ្ពស់។
លទ្ធផលការងារពិតប្រាកដមិនត្រូវបានវាស់វែងដោយចំនួនកិច្ចការដែលអ្នកបានប៉ះពាល់នោះទេ ប៉ុន្តែវាស់វែងលើទំហំផលជះ (Impact) ដែលអ្នកបានបង្កើត។
៤. បង្កើតចន្លោះ (Buffer) សម្រាប់រឿងបន្ទាន់

កំហុសឆ្គងដ៏ធំបំផុតមួយនៃការរៀបចំផែនការ គឺការសន្មតថា «អ្វីៗនឹងដំណើរការទៅដោយរលូនឥតខ្ចោះ»។ កុំរៀបចំកាលវិភាគការងារណែនតាន់តាប់រហូតដល់គ្មានពេលដកដង្ហើម។
យោងតាមទ្រឹស្តី Essentialism បុគ្គលដែលពូកែរៀបចំកាលវិភាគ តែងតែបង្កើត Buffer (ទុនបម្រុងនៃពេលវេលា) ប្រមាណ ២០% ទៅ ៥០% បន្ថែមលើការប៉ាន់ស្មានធម្មតា។ ចន្លោះទំនេរនេះ មិនមែនជាការខ្ជះខ្ជាយពេលទេ ប៉ុន្តែជាខែលការពារអ្នកពីភាពតានតឹង និងជាលំហសម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាបន្ទាន់ដែលកើតឡើងដោយមិននឹកស្មាន៕













































































