យុវតី​ ភាព វណ្ណេប្រានីកា ជាសិស្សថ្នាក់ទី៨ ឯកទេសសូនរូប នៃសាលាមធ្យមវិចិត្រសិល្បៈ បានជាប់ជ័យលាភីលេខ១ ក្នុងការប្រកួតគំនូរ និងស្នាដៃស្រ្តី (Dream Girls Design Contest) ក្រោម​ប្រធានបទ “អច្ឆរិយនៃកម្ពុជា”។ នេះជាមោទនភាពមួយសម្រាប់ក្មេងស្រីកម្ពុជា ក្នុងការបង្ហាញក្ដីស្រមៃតាមរយៈស្នាដៃគំនូរ។

វណ្ណេប្រានីកា បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា ការចូលរួមការប្រកួតនេះ ​គឺ​ចង់ឱ្យឯកទេសសូនរូប ដែលនាងកំពុងសិក្សា មានការចាប់អារម្មណ៍ឡើងវិញ។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ក៏មានការលើកទឹកចិត្តពីប៉ា ម៉ាក់ លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ ជាពិសេស មិត្តភក្តិ ដែលតែងសរសើរស្នាដៃគំនូររបស់នាង ហើយលើកទឹកចិត្តឱ្យចូលរួមប្រកួត ដោយគេជឿជាក់ថា រូបនាងនឹងអាចយកពានរង្វាន់បាន។

បើតាម​ការរៀបរាប់របស់ យុវតី វណ្ណេប្រានីកា ឯកទេសដែលនាងរៀននៅសាលាមានដូចជា ភ្លេង ល្ខោន សៀក របាំ និងសូនរូប ប៉ុន្តែនាងសង្កេតឃើញថា ផ្នែកសូនរូប មិនសូវមានអ្នកចាប់អារម្មណ៍ នៅពេលមានការដាក់តាំងក្នុងកម្មវិធីមហោស្របផ្សេងៗ។ ដូច្នេះ ហើយទើបរូបនាងប្រើសិល្បៈច្នៃប្រឌិត គូរគំនូរមួយផ្ទាំងនេះចេញមកដោយរំលេចភាពដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់គំនូរ និងការរួមបញ្ចូលគ្នាចម្រុះឯកទេស។

គំនូរដែលជាប់ជ័យលាភីលេខ១នេះ បើតាម វណ្ណេប្រានីកា នាងបានបញ្ចូលឯកទេសចំនួន៤ បញ្ចូលគ្នាទៅ​ក្នុងគំនូរនោះ មានដូចជា វិចិត្រកម្ម ផ្សាយ លម្អងក្រណាត់ និងគំនូរបុរាណ។ ផ្នែកវិចិត្រកម្ម គឺការដាក់ពណ៌ចម្រុះ, ផ្នែកផ្សាយគឺការដាក់ការរចនា (Design) ក្បាច់ខ្មែរ និងផ្នែកលម្អងក្រណាត់ មានគូរផ្កានៅខាងក្រោយ គូរដោយដៃ និងគូរតាមឌីជីថល។

ក្នុងការ​ប្រកួតនេះ វណ្ណេប្រានីកា បានដាក់ស្នាដៃគំនូរចំនួន៤ចូលរួមប្រកួត​ ដោយជាប់ក្នុងការប្រកួត២ស្នាដៃ គឺ Honorable Award និងស្នាដៃមួយទៀតជាជ័យលាភីលេខ១។ សម្រាប់គំនូរជាប់ជ័យលាភីលេខ១នេះ វណ្ណេប្រានីកា បានប្រាប់ថា ខ្លួន​ប្រើពេលចំនួន២ថ្ងៃដើម្បីរកគំនិតក្នុងការរចនា និងប្រើរយៈពេល២ទៅ៣ម៉ោងប៉ុណ្ណោះក្នុងការគូរឱ្យចេញជារូបរាង។ ក្នុងការគូរគំនូរនេះ រូបនាងជួបបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួនដែរ ដោយសារមានកិច្ចការសាលាជាច្រើនដែលត្រូវធ្វើ ហើយបារម្ភខ្លាចដាក់ស្នាដៃប្រកួតនេះមិនទាន់ពេល តែទោះជាយ៉ាងនេះក្ដីក៏រូបនាងនៅតែជំនះរហូតទទួលបានជោគជ័យ។

“ការជាប់ជ័យលាភីលេខ១នេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបសប្បាយរីករាយជាខ្លាំង មិននឹកស្មានថាអាចឈ្នះពានរង្វាន់នេះ គឺហាក់ដូចជានៅក្នុងសុបិន្ត”

អ្នកនាង ហ៊ាង វត្តី ម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន រៀល ថាយហ្គើរ និងជាអតីតម្ចាស់ជ័យលាភី ព្រមទាំងជាសហរៀបចំកម្មវីធីប្រកួតនេះ មានប្រសាសន៍ថា ការប្រកួតគំនូរ និងស្នាដៃស្រ្តីនេះ គឺជាច្រកទ្វារក្នុងការបង្ហាញក្ដីសុបិន្តដែលមិនអាចនិយាយជាសាធារណៈបានទៅលើវត្ថុដែលយើងបានរចនា ដើម្បីប្រាប់អ្នកដទៃទៀតថា វាជាស្នាដៃរបស់យើង។ អ្នកនាង ហ៊ាង វត្តី ក៏សង្ឃឹមថា យុវជនទាំងអស់ ជាពិសេសស្រ្តី នឹងមិនបោះបង់ក្ដីសុបិន្តរបស់ខ្លួន ពោលគឺត្រូវតែបង្ហាញក្ដីសុបិន្តរបស់យើងឱ្យអ្នកដទៃទៀតបានដឹងថាយើងចង់ក្លាយជាអ្វី៕