ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ទម្លាប់ដែលបង្អាក់ភាពរីកចម្រើនទាំងក្នុងរយៈពេលវែង និងពេលខ្លី បានបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ការអភិវឌ្ឍបុគ្គលិលក្ខណៈមនុស្សមានដូចជា ការពន្យារពេល ភាពភ័យខ្លាចក្នុងការចាប់ផ្តើម ការរំពឹងភាពល្អឥតខ្ចោះនិយមលើលទ្ធផលនីមួយៗ ការគេចទំនួនខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន ទម្លាប់និយាយអវិជ្ជមានចំពោះខ្លួនឯងរៀងរាល់ថ្ងៃ និងគិតតែទៅលើចំណោទបញ្ហាដែលលើសពីដែនសមត្ថភាព នៃការគ្រប់គ្រងបាន (សោកស្តាយអតីតកាល ឬបារម្ភអំពីអនាគតពេក) ។
តាមរយៈ cottonwood psychology បានឱ្យដឹងអំពីទម្លាប់ដែលមិនគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែបង្កផលប៉ះពាល់មិនល្អទៅកាន់ការអភិវឌ្ឍខ្លួន និងបង្កើនភាពស្មុគស្មាញក្នុងការគិត។
គេចពីទំនួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួនដោយការជ្រើសរើសធ្វើការថែម ៖ ការបន្តធ្វើការយឺត យូរម៉ោងពេកដោយសារតែត្រូវការគេចចេញពីទំនួលខុសត្រូវនៅផ្ទះ ដូចជាការសម្អាតផ្ទះ ឬការគេចចេញពីជម្លោះណាមួយដោយមិនរកដំណោះស្រាយ អាចបង្កផលប៉ះពាល់ក្នុងរយៈពេលវែង។ ដូចជាការបង្កើនអាការស្រ្តេសបន្ថែមនៅពេលយប់ ហើយរុញច្រានឱ្យការចាប់ផ្តើមការងារនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ដោយគ្មានផលិតភាពដដែល និងមានទម្លាប់ធ្វើការងារមិនរួចរាល់ ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែបើការយឺតយ៉ាវជាប្រចាំ មិនមែនបណ្តាលមកពីការគេចបញ្ហានៅផ្ទះនោះទេ ចាំបាច់ត្រូវពិភាក្សាជាមួយសហការី ឬជាមួយអ្នកគ្រប់គ្រងអំពីលទ្ធភាពដែលអាចទៅរួច ដើម្បីជៀសវាងការធ្វើការនៅយឺតជាប់ថ្ងៃគ្នា ជាបន្តបន្ទាប់។
ចង់បង្កើតផលិតភាពគ្រប់ជំហាន ៖ ការរំពឹងចង់ឱ្យគ្រប់វិនាទី ដែលចំណាយទៅហើយ មានប្រសិទ្ធភាព និងផលិតភាពគ្រប់កាលៈទេសៈ បានជំរុញឱ្យការធ្វើសកម្មភាពជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយដោយសារតែគិតថា អាចនឹងចំណេញពេលបានច្រើន។ ឧទាហរណ៍ បរិភោគអាហារបណ្តើរ ឆ្លើយតបសារបណ្តើរ។ ខណៈការធ្វើសកម្មភាពច្រើនក្នុងពេលតែមួយ មិនត្រឹមតែបាត់បង់នូវគុណភាព និងផលិតភាពប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបានរុញច្រានឱ្យបាត់បង់ស្មារតីក្នុងការផ្ចង់ទៅលើកិច្ចការនីមួយៗទៀតផង។ ដូចនេះគួរទម្លាប់ខ្លួនក្នុងការធ្វើកិច្ចការតែមួយ ទម្លាប់ដើរហាត់ប្រាណដោយមិនត្រូវការស្តាប់តន្រ្តីខ្លះ! ឬទទួលទានកាហ្វេនិងតែដោយមិនចាំបាច់ត្រូវកាន់ទូរស័ព្ទនៅជាប់នឹងដៃជាដើម។ ជារួម គឺទម្លាប់ខ្លួនឱ្យផ្តោតលើសកម្មភាពតែមួយ ដើម្បីពង្រឹងស្មារតីរឭកដឹងឱ្យបានជារឿយៗ។
ផ្តោតលើលទ្ធផលល្អឥតខ្ចោះ តែភ្លេចគិតអំពីដំណើរការ ៖ ល្អឥតខ្ចោះនិយម មានទំនោររង់ចាំរហូតដល់មានគ្រប់សិនសឹមទើបចាប់ផ្តើមសកម្មភាពណាមួយ! ដែលកត្តាទាំងនេះ អាចរារាំងការអនុវត្តសកម្មភាពនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។ គួរបញ្ជាក់ជូនថា ការធ្វើផែនការសកម្មភាព និងការមានគោលដៅ គឺជាដំណើរការមួយក្នុងការឈានទៅរក ការសម្រេចលទ្ធផល ប៉ុន្តែការរំពឹងលើលទ្ធផលល្អឥតខ្ចោះ ឬគ្រាន់តែប៉ងប្រាថ្នានូវលទ្ធផលគឺជាឧបសគ្គមួយ ក្នុងការសម្រេចឱ្យបាននូវលទ្ធផលជាក់ស្តែង មិនថាធំក្ដីឬតូចក្ដី។ ការផ្តោតលើបច្ចុប្បន្នភាព ឬសកម្មភាពដែលអាចធ្វើបានជាក់ស្តែង ជាការកាត់បន្ថយនូវផ្នត់គំនិតល្អឥតខ្ចោះនិយម និងផ្តោតលើដំណើរការបច្ចុប្បន្នវិញ៕
