ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ការឱបដោយមិត្តភក្តិ ឬមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ អាចជួយកាត់បន្ថយអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ប៉ុន្តែចុះការឱបខ្លួនឯងអាចកាត់បន្ថយអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ឬទេ?
ការថប់បារម្ភ គឺជាបញ្ហាទូទៅ ដែលមនុស្សភាគច្រើនជួបក្នុងជីវិត។ យុទ្ធសាស្ត្រមួយ ដែលអាចជួយកាត់បន្ថយអារម្មណ៍ថប់បារម្ភ មុនពេលប្រឈមនឹងស្ថានភាពតានតឹង ដូចជា ការសម្ភាសន៍ការងារ ឬការប្រឡងសំខាន់ណាមួយ គឺការទទួលការឱបមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ គ្រួសារ ឬមិត្តភក្ដិ។ ការស្រាវជ្រាវបែបចិត្តសាស្ត្រ បានបង្ហាញថា ការឱបដោយមនុស្សម្នាក់ទៀត អាចកាត់បន្ថយកម្រិតស្ត្រេស និងអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ដូចជា ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងភាពឯកា។ ប៉ុន្តែ តើអ្នកអាចធ្វើយ៉ាងណា ប្រសិនបើគ្មានអ្នកផ្សេងឱបអ្នក?
ប្រភេទនៃការឱប ដែលមិនត្រូវបានគេស៊ើបអង្កេតច្រើន ក្នុងការស្រាវជ្រាវផ្នែកចិត្តសាស្ត្រ គឺការឱបខ្លួនឯង។ ដូច្នេះ តើការឱបខ្លួនឯងអាចជួយបានឬអត់ ក្នុងការទប់ទល់នឹងអារម្មណ៍ថប់បារម្ភ បច្ចុប្បន្ន មិនទាន់មានការបកស្រាយច្បាស់នៅឡើយទេ។
ការសិក្សាអំពីការឱបខ្លួនឯង និងការថប់បារម្ភ
មានការសិក្សាមួយនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិវិទ្យាសាស្ត្រ នៃការអនុវត្តគិលានុបដ្ឋាយិកា បានផ្ដោតលើឥទ្ធិពល នៃការឱបខ្លួនឯង លើការថប់បារម្ភ។ ការស្រាវជ្រាវ ដែលដឹកនាំដោយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ Yulia Susanti មកពីប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីបានសួរអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ចំនួន ២២នាក់ ដោយតម្រូវឱ្យបំពេញកម្រងសំណួរ ដែលគេហៅថា DASS (Depression Anxiety Stress Scale) មុន និងបន្ទាប់ពីឱបខ្លួនឯង។
អ្នកស្ម័គ្រចិត្តទាំងអស់ គឺជានិស្សិតនៅក្នុងវគ្គសិក្សានិក្ខេបបទ ដែលមានបទពិសោធន៍យ៉ាងហោចណាស់ មានការថប់បារម្ភកម្រិតស្រាល។ នៅក្នុងកម្រងសំណួរ DASS អ្នកស្ម័គ្រចិត្តត្រូវឆ្លើយសំណួរជាច្រើនអំពីទិដ្ឋភាពរាងកាយ និងផ្លូវចិត្ត ជុំវិញអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងការថប់បារម្ភ។ ដោយផ្អែកលើពិន្ទុ នៃការផ្ដល់ចម្លើយសម្រាប់កម្រងសំណួរ អ្នកស្ម័គ្រចិត្តអាចត្រូវបានកំណត់ចំណាត់ថ្នាក់ថា មិនមានការថប់បារម្ភ ថប់បារម្ភកម្រិតស្រាល ថប់បារម្ភកម្រិតមធ្យម ថប់បារម្ភកម្រិតធ្ងន់ ឬអារម្មណ៍ស្លន់ស្លោ។
សម្រាប់ការឱបខ្លួនឯង អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានអញ្ជើញអ្នកស័្មគ្រចិត្តមកជួបម្ដងមួយសប្ដាហ៍ ក្នុងរយៈពេលបីសប្ដាហ៍។ រាល់ពេលជួបគ្នា អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ត្រូវបានស្នើសុំឱ្យសម្រាកឱ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ហើយអង្គុយពែនភ្នែន ក្នុងទីតាំងដ៏មានផាសុកភាព។ បន្ទាប់មក អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ត្រូវបានគេសុំឱ្យដាក់ដៃរបស់ពួកគេខ្វែងគ្នាលើដើមទ្រូង ហើយដាក់ចុងម្រាមដៃរបស់ពួកគេនៅលើស្មា ដែលសកម្មភាពនេះ ត្រូវបានគេកំណត់ថា ជាការឱបខ្លួនឯង។ បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានស្នើឱ្យផ្លាស់ទីដៃ និងកែងដៃទៅមុខ និងថយក្រោយរយៈពេល ៣០វិនាទី ខណៈពេលនោះ ពួកគេនិយាយពាក្យវិជ្ជមានមកកាន់ខ្លួនឯងថា «ខ្ញុំអាចធ្វើបាន!» ។
លទ្ធផល នៃការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា មុនពេលឱបខ្លួនឯង ១៨,២% នៃអ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ជួបប្រទះនឹងការថប់បារម្ភកម្រិតមធ្យម ៥៤,៥% មានការថប់បារម្ភធ្ងន់ធ្ងរ និង ២៧,៣% មានអារម្មណ៍ស្លន់ស្លោ (Panic)។ បន្ទាប់ពីឱបខ្លួនឯង អ្នកស្ម័គ្រចិត្ត ៣៦,៤% មានការថប់បារម្ភកម្រិតស្រាល និង ៦៣,៦% មានការថប់បារម្ភកម្រិតមធ្យម ហើយគ្មាននរណាម្នាក់មានការថប់បារម្ភ ឬអារម្មណ៍ស្លន់ស្លោទៀតទេ។ ការធ្វើតេស្តនេះ បានបង្ហាញថា បន្ទាប់ពីឱបខ្លួនឯង អ្នកចូលរួមមានការថយចុះការថប់បារម្ភយ៉ាងខ្លាំង៕
