ការស្រឡាញ់ និងការស្វែងរកខ្លួនឯង ត្បិតថា មើលទៅជាដំណើរការបែបបុគ្គល ប៉ុន្តែត្រូវការ ការប្តេជ្ញាចិត្ត និងរៀបផែនការសកម្មភាព ការកំណត់គោលដៅ និងការប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្រ្តដូចទៅនឹងកិច្ចការដទៃទៀតដែរ តួយ៉ាងគេអាចអនុវត្តន៍តាមសកម្មភាពដូចជា ការអាន សាកល្បងសកម្មភាពដែលមានភាពខុសប្លែកគ្នា ការងារដែលពុំធ្លាប់ធ្វើពីមុនៗ ការឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ កំណត់សម្គាល់ភាពខ្លាំង និងភាពខ្សោយ រួមទាំងការថែររក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្តនិងផ្លូវកាយ ឱ្យមានភាពរឹងមាំល្អប្រសើរផងដែរ។

លោកស្រី យឹម សុគន្ធមាលា ជាអ្នកនិពន្ធ និងជាអ្នកប្រឹក្សាផ្នែកអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស និងគ្រូបណ្ដុះបណ្ដាលជំនាញទន់ បានលើកជាសំណួរថា តើនិយមន័យនៃការស្រឡាញ់ខ្លួនឯងមានន័យបែបណា? ហើយអនុវត្តន៍បែបណាខ្លះ ទើបបញ្ជាក់បានថា ខ្លួនឯងបានប្រព្រឹត្តិរាល់សកម្មភាពទាំងអស់ ដែលឆ្លើយតបនឹងភាពវិជ្ជមាននៃខ្លួនឯង។ លោកស្រីបញ្ជាក់ថា ការឆ្លើយនឹងសំណួរនេះ គឺទាល់តែយើងអាចដឹងអំពី ការផ្តល់ក្ដីស្រលាញ់ជូនខ្លួនឯងពិតប្រាកដ ទើបយើងអាចប្រព្រឹត្តិចំពោះខ្លួនឯងបានល្អប្រសើរ។

លោកស្រី សុគន្ធមាលា បន្តថា ជាទូទៅយើងសម្លឹងមើលទៅបរិយាកាសខាងក្រៅច្រើនជាង ដូច្នេះវាជាពេលដែលត្រូវសម្លឹងមកកាន់ខ្លួនឯងឱ្យបានច្រើនម្តង។ ដូចជា ខ្ញុំជាមនុស្សបែបណាដែរ? មានស្នាមញញឹមយ៉ាងម៉េចដែរ? អ្វីខ្លះជាចំណុចវិជ្ជមាន និងចំណុចដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់នៃខ្លួនឯងផ្ទាល់។ “ក្នុងកាលៈទេសៈខ្លះ យើងចាប់អារម្មណ៍អំពីខ្លួនឯងដែរ ប៉ុន្តែយើងមិនបានចាប់អារម្មណ៍ថា ភាពខ្លាំងពូកែ វាកើតមាននៅក្នុងខ្លួនឯងនោះទេ។ នៅពេលដែលយើងព្យាយាមស្វែងរកខ្លួនឯង ឬក៏ចំណុចខ្លាំងនៃខ្លួនឯង? គឺនឹងជំរុញឱ្យកាន់តែពេញចិត្តចំពោះខ្លួនឯង រួមទាំងដឹងពីរបៀបដែលយើងអាចលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង“។

បើតាមលោកស្រី យឹម សុគន្ធមាលា រាល់កម្លាំងនីមួយៗដែលកើតមាន គឺផ្តើមចេញពីការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ហើយកាលដែលពិបាកក្នុងការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ក៏អាចបណ្តាលមកពីការដែលមិនស្គាល់ខ្លួនឯងដែរ! ដែលជាកត្តាមួយនាំឱ្យប្រព្រឹត្តសកម្មភាព មិនត្រូវចំណុចទៅកាន់ខ្លួនឯង។ ហើយដើម្បីបង្កើនការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព ជាដំបូងព្យាយាមសង្កេត និងស្គាល់ពីតម្រូវការ ក៏ដូចជាចំណង់ចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនជាចម្បង។

លោកស្រីបន្ថែមថា ភាសានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់មនុស្សយើងម្នាក់ៗ អាចនឹងខុសគ្នា ហើយកម្រិតនៃភាសានៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ក៏ខុសគ្នាដែរ ដែលជាហេតុ ការផ្តល់សេចក្ដីស្រឡាញ់ មិនមែនសុទ្ធតែចំចំណុចដែលត្រូវការនិងការរំពឹងទុកទាំងអស់នោះទេ៕