ពេលខ្លះអ្នកអាចមានអារម្មណ៍ភ័យ និងថប់បារម្ភ នៅពេលអ្នកចង់ចែករំលែកមតិយោបល់របស់អ្នកក្នុងអង្គប្រជុំ។ ប្រហែលជាអ្នកបារម្ភ អំពីចំណុចមួយចំនួន ដូចជា ត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យ បដិសេធ ឬរិះគន់ ឬប្រហែលជាអ្នកសង្ស័យលើសមត្ថភាព ចំណេះដឹង និងតម្លៃរបស់អ្នកផ្ទាល់ ឬក៏ប្រហែលជាអ្នកខ្លាចមានជម្លោះ ការប្រឈមមុខដាក់គ្នា ឬការមិនចុះសម្រុងជាដើម។ ការពិតបញ្ហានេះ មិនមែនកើតលើអ្នកតែម្នាក់ឯងនោះទេ មានមនុស្សជាច្រើន ដែលកំពុងប្រឈមនឹងអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងថប់បារម្ភ អំឡុងពេលបញ្ចេញមតិ ឬជជែកពិភាក្សា។ តាមការសិក្សាមានជំហាន ៥ ដែលអាចជួយអ្នកជម្នះអារម្មណ៍ទាំងនេះ និងជំរុញឱ្យអ្នកបញ្ចេញមតិយោបល់ ប្រកបដោយទំនុកចិត្ត និងភាពច្បាស់លាស់។

១. កំណត់ប្រភពនៃភាពភ័យខ្លាច ៖ ជំហានដំបូង ដើម្បីយកឈ្នះយកភាពភ័យខ្លាច និងការថប់បារម្ភ គឺត្រូវកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងប្រភពនៃភាពភ័យខ្លាចរបស់អ្នក។ តើអ្នកខ្លាចអ្វី? តើជំនឿ ឬគំនិតអវិជ្ជមានអ្វីខ្លះ ដែលរារាំងអ្នកមិនឱ្យបញ្ចេញមតិ? ឧទាហរណ៍ អ្នកប្រហែលជាគិតថា គំនិតរបស់អ្នកមិនត្រឹមត្រូវ, អ្នកដទៃអាចមិនចូលចិត្តអ្នក ឬក៏អ្នកនឹងបង្កើតកំហុសនៅពេលនិយាយ។ ប៉ុន្តែទាំងនេះ គឺជាគំនិតមិនសមហេតុផល ព្រោះក្នុងទិដ្ឋភាពជាក់ស្ដែង ស្ថានភាពមិនតានតឹងដូចអ្វីដែលអ្នកបានគិតនោះទេ។

២. ត្រៀមឱ្យបានមុន ៖ ជំហានទី២ អ្នកត្រូវត្រៀម និងរៀបចំគំនិតរបស់អ្នកឱ្យបានល្អ។ ចំណុចនេះមានន័យថា អ្នកត្រូវធ្វើការស្រាវជ្រាវ ប្រមូលទិន្ន័យ និងរៀបចំគំនិតដែលអ្នកចង់បង្ហាញ មុនពេលបញ្ចេញវាឡើង។ សកម្មភាពនេះ នឹងជួយអ្នកឱ្យមានអារម្មណ៍ជឿជាក់ និងមានភាពច្បាស់លាស់ នៅពេលបញ្ចេញមតិ។ នេះជាវិធីនៃការបង្ហាញមតិ ដែលធ្វើឱ្យសម្ដីរបស់អ្នក សមហេតុផល មានឧទាហរណ៍ និងភស្ដុតាងគាំទ្រជាក់លាក់។

៣. ហ្វឹកហាត់បញ្ចេញមតិ ៖ ជំហានទី ៣ អ្នកចាំបាច់ត្រូវមានទម្លាប់អនុវត្ត និងហ្វឹកហាត់បញ្ចេញគំនិត និងមតិយោបល់ នៅក្នុងស្ថានភាព ដែលមានហានិភ័យទាប ដូចជា​ ជាមួយមតិ្តភក្តិ ក្រុមគ្រួសារ ឬវេទិកាអនឡាញ។ ទម្លាប់នេះ នឹងជួយអ្នកបង្កើនភាពស្ទាត់ជំនាញ ទំនុកចិត្ត និងបញ្ចេញមតិប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

៤. គ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់អ្នក ៖ ចំណុចនេះ មានសារៈសំខាន់ណាស់ នៅអំឡុងពេលអ្នកជជែក ពិភាក្សា និងបញ្ចេញយោបល់។ អ្នកចាំបាច់ត្រូវរៀនពីរបៀបគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ដើម្បីទប់ទល់នឹងរោគសញ្ញា ផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត ដែលទាក់ទងនឹងភាពភ័យខ្លាច និងការថប់បារម្ភ ដូចជា ការបែកញើស ញ័រដៃ បេះដូងលោតញាប់ ឬមានគំនិតអវិជ្ជមាន។ អ្នកអាចប្រើបចេ្ចកទេសមួយចំនួន ដើម្បីគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងភាពតានតឹង ដូចជា ដកដង្ហើមវែងៗ ធ្វើសម្មាធិ ឬក៏និយាយពាក្យពេចន៍វេជ្ជមានមកកាន់ខ្លួនឯង មុនពេលបញ្ចេញមតិ។

៥. គោរពមតិយោបល់អ្នកដទៃ ៖ ចំណុចនេះមានន័យថា អ្នកកំពុងទទួលស្គាល់ថា មនុស្សគ្រប់គ្នាគឺមានទស្សនៈ គុណតម្លៃ និងបទពិសោធន៍ខុសៗគ្នា ហើយគ្រប់គ្នាគឺមានសិទ្ធិក្នុងការបញ្ចេញមតិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេដែរ។ អ្នកអាចប្រើបច្ចេកទេសមួយ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា «សេចក្ដីថ្លែងចេញពីចិត្ត – Empathy statement» ដោយបង្ហាញ អ្នកដែលកំពុងនិយាយថា កំពុងស្ដាប់យល់ពីអ្វីដែលគេកំពុងនិយាយ ហើយស្ដាប់ដោយសេចក្ដីពេញចិត្ត ទោះអ្នកមិនមានការយល់ស្របនឹងគេក៏ដោយ។ អ្នកអាចឆ្លើយតបទៅនឹង គេវិញថា «ខ្ញុំយល់ពីអ្វីដែលអ្នកនិយាយ», «ខ្ញុំគោរពទស្សនៈរបស់អ្នក» ឬ «ខ្ញុំពេញចិត្តចំពោះមតិយោបល់របស់អ្នក» ជាដើម ក្រោយពេលគេបញ្ចេញមតិរួច។ ការគោរពយោបល់អ្នកដទៃ នឹងក្លាយជាកម្លាំងមួយជំរុញឱ្យអ្នកហ៊ានបញ្ចេញគំនិតរបស់អ្នកដូចគេដែរ៕