ជាស្ត្រីដែលចូលចិត្តការតែងនិពន្ធ លោកស្រី ប៊ុន ចាន់និមល បានដាក់គោលដៅចម្បងក្នុងជីវិតមួយ គឺក្លាយជាផលិតករភាពយន្ដ។ ខុសពីមនុស្សមួយចំនួន លោកស្រីមានភាពប្រាកដចិត្តចំពោះខ្លួនឯង ថាខ្លួនពិតជាស្រឡាញ់ និងចង់ចាប់យកអាជីពនេះពិតមែនតាំងតែពីអាយុ ៧ឆ្នាំ។

ដោយការស្រឡាញ់នេះ លោកស្រីនៅតែរកពេលវេលាសម្រាប់តែងនិពន្ធសាច់រឿង ទុកក្នុងសៀវភៅ បើទោះជាខ្លួនមិនទាន់បានទទួលឱកាសក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ ក៏នៅតែមានកូនចិត្តថាថ្ងៃណាមួយ លោកស្រីនឹងដើរតាមក្ដីស្រមៃឱ្យខានតែបាន។

រហូតដល់ពេលមួយដែលលោកស្រីសម្រេចចិត្តមករស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញតែម្នាក់ឯង លោកស្រីក៏នៅ តែរិះរកគ្រប់វិធីដើម្បីចូលទៅឱ្យកាន់តែកៀកជាមួយការងារក្នុងក្ដីស្រមៃ។ លោកស្រីចាប់ផ្ដើមដំបូង ដោយធ្វើជាអ្នកកាសែតនៅទស្សនាវដ្តីក្នុងស្រុកមួយ និងដែលក្រោយមកលោកស្រីបានក្លាយខ្លួនជា និពន្ធនាយកនៃទស្សនាវដ្តីនោះ។ ក្នុងពេលនោះ លោកស្រីក៏មានឱកាសបានបញ្ចេញស្នាដៃនិពន្ធរឿងភាគមួយរឿង ប៉ុន្តែមិនបានទទួលជោគជ័យ។

ក្រោយមក លោកស្រីបានសុខចិត្តលះបង់តួនាទីជានិពន្ធនាយក ដើម្បីទៅធ្វើជាជំនួយការអ្នកដឹកនាំសម្ដែង ហើយបន្ទាប់មកទៀត លោកស្រីក៏បានក្លាយជាអ្នកដឹកនាំសម្ដែងវីដេអូចម្រៀង (MV)។ បើទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ទីផ្សារនៃវិស័យភាពយន្ដនៅមានភាពតូចចង្អៀត ហើយភាគច្រើនគេផ្ដល់តម្លៃតែអ្នកដែលមានបទពិសោធន៍ស្រាប់ៗ និងអ្នកនិពន្ធចាស់ៗប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ហាទាំងនេះហើយដែលធ្វើឱ្យលោកស្រីចាប់ផ្ដើមបណ្ដុះគំនិតបើកជាផលិតកម្មដោយខ្លួនឯងនៅឆ្នាំ ២០១៥ ។ ហើយលោកស្រីចាត់ទុកថាការឈានចេញមកបង្កើតផលិតកម្មនេះ គឺជាការបើកឱកាសឱ្យខ្លួនឯង។

កាលណោះ វិស័យភាពយន្ដជារួមនៅកម្ពុជាក៏មិនទាន់ស្គាល់ភាពរីកចម្រើនជាក់លាក់ណាមួយដែរ ព្រោះប្រជាជនក្នុងស្រុកច្រើនតែគាំទ្រភាពយន្ដរបស់ប្រទេសជិតខាង។ ម្យ៉ាងទៀត ការផលិតភាព យន្ដដែលមានភាពសម្បូរបែបនៅក្នុងស្រុក ក៏មិនទាន់មានច្រើនដែរ។

លោកស្រី ប៊ុន ចាន់និមល ដែលបច្ចុប្បន្នជាម្ចាស់ផលិតកម្ម Sastra Film បានរំលឹកថយក្រោយ និងបានរៀបរាប់ថា «ក្នុងពេលនោះ ដោយសារតែចង់ផ្ដោតសំខាន់លើការផលិតរឿង ខ្ញុំនិងស្វាមីសុខចិត្តឈប់ពីការងារទាំងស្រុងតែម្ដង និយាយទៅគឺចង់ដាក់សម្ពាធលើខ្លួនឯង ឱ្យខំប្រឹងធ្វើការងារនេះឱ្យជោគជ័យ»។

ក្នុងពេលនោះដែរ ដើម្បីអាចដំណើរការថតភាពយន្ដនានាបាន គឺចាំបាច់ត្រូវមានដើមទុនគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះលោកស្រី និងស្វាមីបានដើរសុំការសហការគាំទ្រពីក្រុមហ៊ុនឯកជនមួយចំនួន ប៉ុន្តែក៏មិនទាន់ ទទួលបានលទ្ធផលល្អដែរ។

ឈរលើចំណុចនេះ លោកស្រីបានផ្លាស់ប្ដូរការគិតពីការសុំជំនួយពីគេ មកជាការបង្កើនសមត្ថភាព ខ្លួនឯងឱ្យខ្លាំង ដើម្បីផលិតរឿងដែលល្អ ហើយឱ្យក្រុមហ៊ុនឯកជនជាអ្នកមកសុំលោកស្រីសហការ វិញ។

រហូតដល់ឆ្នាំ ២០១៩ ទើបលោកស្រីទទួលស្គាល់ថា «វាជាឆ្នាំដែលខ្ញុំចាត់ទុកថា ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមជោគជ័យដោយសារតែអ្នកទស្សនាគេចាប់ផ្ដើមស្គាល់ ហើយគេសរសើយើងដែលផលិតរឿងបានច្រើនជាដើម។ ម្យ៉ាងទៀត ក្រុមហ៊ុនឯកជនក៏ចាប់ផ្ដើមទាក់ទងមកយើងដើម្បីសហការផងដែរ»។

យ៉ាងណាមិញ ដូចដែលយើងដឹងស្រាប់ នៅចន្លោះឆ្នាំ២០២០ និង ២០២១ ជាឆ្នាំដែលពិភពលោក រងការវាយប្រហារពីជំងឺរាតត្បាតកូវីដ១៩។ ទិដ្ឋភាពជារួម គឺជំងឺកូវីដបានធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចគាំងទ្រឹង ការប្រកបការងារក៏ត្រូវបានផ្អាកជាបណ្ដោះអាសន្ន។

ប៉ុន្តែដោយលោកស្រីជាមនុស្សប្រកាន់ខ្ជាប់យកភាពវិជ្ជមាន លោកស្រីបានកែប្រែវិបត្តិនេះឱ្យក្លាយ ទៅជាឱកាសក្នុងការលូតលាស់ទៅវិញ។ បើទោះជាមានភាពលំបាកបន្ថិចមែន ប៉ុន្តែក្នុងពេលនោះ លោកស្រីបានបែងចែកក្រុមការងារសម្រាប់បន្តថតរឿងស្តុកទុកតែម្ដង។

ជាលទ្ធផល ក្នុងអំឡុងពេលដែលមនុស្សមិនអាចចេញទៅប្រកបការងារអ្វីបាននៅខាងក្រៅ ភាពយន្ដបានរួមចំណែកយ៉ាងធំក្នុងការបង្កើតការកម្សាន្ដ និងបំបាត់ភាពអផ្សុក។ ហើយភាពយន្ដជីវិត របស់លោកស្រីក៏ចាប់ផ្ដើមផ្ទុះការគាំទ្រកាន់តែខ្លាំងនាពេលនោះ។

បច្ចុប្បន្ននេះ លោកស្រីបានពង្រីកផលិតកម្មដោយមានបុគ្គលិក ១៥០នាក់ ហើយជារៀងរាល់ខែលោកស្រីបានផ្ដល់ឱកាសឱ្យសិល្បៈករចូលសម្ដែងប្រមាណ ១០០នាក់។

ទម្រាំទទួលបានភាពជោគជ័យដូចបច្ចុប្បន្ននេះ លោកស្រីនៅតែអះអាងថាគ្រប់យ៉ាងគឺមិនមែនជា ភាពចៃដន្យឡើយ។ គ្រប់ជំហានគឺសុទ្ធតែមានការព្រាងទុកមុន បូករួមជាមួយទឹកចិត្តពុះពារជំនះ និងភាពបត់បែន ទើបអាចនាំលោកស្រីឱ្យមកដល់ថ្ងៃនេះ។

គួរបញ្ជាក់ថា ផលិតកម្មភាពយន្ដ Sastra ត្រូវបានបង្កើតឡើងកាលពីឆ្នាំ ២០១៥ ជាផលិតកម្ម ដំបូងគេដែល មានលទ្ធភាពអាចផលិតភាពយន្ដបានរាប់រយចំណងជើងក្នុងមួយឆ្នាំ។ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន Sastra បានផលិតរឿងប្រមាណជាង ៤០០ចំណងជើង ដោយក្នុងនោះ មានបែងចែកជាប្រភេទសាច់រឿងខុសៗគ្នា។ បច្ចុប្បន្ននេះផងដែរ លោកស្រីកំពុងតែធ្វើការជាមួយ ដៃគូនៅក្រៅប្រទេសដើម្បីនាំយករឿងដែល Sastra ផលិតបាន ទៅចាក់បញ្ចាំងនៅក្រៅប្រទេស សំដៅលើកស្ទួយវិស័យភាពយន្ដនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែប្រសើរ៕