ក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយ តែងតែចង់ឱ្យ​កូនៗរបស់ខ្លួនមានសុខភាពល្អ មានភាពជោគជ័យ ចេះប្រាស្រ័យទាក់ទងល្អ និងគោលបំណងក្នុងជីវិតច្បាស់លាស់។ ដើម្បីជួយឱ្យកូនអាចសម្រេចនូវគោលដៅទាំងនេះបាន ម្ដាយឪពុក អាចធានាក្នុងការធ្វើរឿងមួយបាន នោះគឺ ជួយពួកគេអភិវឌ្ឍជំនាញបញ្ញាផ្នែកអារម្មណ៍ ដែលជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ ក្នុងការបង្កើតសុភមង្គល និងភាពជោគជ័យ។

អ្នកស្រាវជ្រាវ និងជំនាញផ្នែក អប់រំកុមារ លោកស្រី Reem Raouda បានសិក្សាលើអាកប្បកិរិយាកុមារជាង ២០០នាក់ ដោយរកឃើញថា កុមារដែលមានភាពឈ្លាសវៃផ្នែកអារម្មណ៍ខ្ពស់ តែងតែធ្វើសកម្មភាពចំនួន ៦ នេះ៖

១. ចេះសង្កេតអារម្មណ៍អ្នកដទៃ ៖ ដូចអ្នកអង្កេតផ្លូវអារម្មណ៍ដែរ ពួកគេពូកែចាប់អារម្មណ៍អ្នកដទៃ តាមរយៈការសង្កេតភាសាកាយវិការ និងទឹកមុខ។

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ ឧស្សាហ៍ជជែកលេងជាមួយគេ ដោយសួរ ឬពិភាក្សា អំពីអារម្មណ៍ ដែលពួកគេសង្កេតឃើញ នៅពេលដែលគេទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃ។ ការជជែកនេះ នឹងជំរុញឱ្យគេចាប់ផ្ដើម និងចេះសង្កេតអារម្មណ៍មនុស្សជុំវិញខ្លួន និងងាយយល់ពីអារម្មណ៍អ្នកដទៃ។ ឧទាហរណ៍ ៖ អ្នកអាចសួរកូនរបស់អ្នកថា តើមិត្តរួមថ្នាក់របស់កូនថ្ងៃនេះ មានអារម្មណ៍បែបណា?

២. ចេះបង្ហាញការយល់ចិត្ត និងសេក្ដីមេត្តា ករុណា ៖ កុមារដែលឈ្លាសវៃផ្នែកអារម្មណ៍មិនត្រឹមតែ ចេះសង្កេតអារម្មណ៍អ្នកដទៃតែមួយមុខទេ។ ពួកគេក៏ចេះបង្ហាញអារម្មណ៍យល់ចិត្ត និងជួយយកអាសារអ្នកដទៃផងដែរ។ ឧទាហរណ៍ ៖ អំឡុងពេលលេងល្បែង ឬហ្គេមអ្វីមួយ កូនរបស់អ្នកសង្កេតឃើញមិត្តភក្តិរបស់គេមិនសប្បាយចិត្ត ដោយសារលេងមិនបានល្អដូចអ្នកដទៃ។ កូនរបស់អ្នក ដើរទៅរកមិត្តភក្ដិតរបស់គេ ហើយនិយាយថា «ឯងធ្វើបានល្អណាស់ តើឯងចង់លេងអ្វី ផ្សេងទៀតទេ?»

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ មធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតសម្រាប់ឪពុកម្ដាយក្នុងការជំរុញទឹកចិត្តកូនរបស់ខ្លួន គឺត្រូវបង្ហាញភាពជាគម្រូ។ ឧទាហរណ៍ ៖ ប្រសិនបើអ្នកជិតខាង មានជំងឺ ឬមិនស្រួលខ្លួន អ្នកអាចនិយាយគ្នាថា «ខ្ញុំបារម្ភពីបុគ្គល ក ឬ ខ ណាស់។ តស់យើង ទៅសួរសុខទុក្ខគេ ដើម្បីដឹងថា គេត្រូវការជំនួយអ្វីខ្លះ?»

៣. ចេះកំណត់ប្រភេទអារម្មណ៍ ៖ ក្មេងដែលមានភាពឆ្លាតវៃផ្នែកអារម្មណ៍ គឺពូកែចែករំលែករបស់ខ្លួន។ នៅពេលកូនរបស់អ្នកនិយាយថា « ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ខកចិត្ត ព្រោះខ្ញុំមិនអាចតម្រៀបរូបផ្គុំនេះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ» ឬនិយាយថា «ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត ព្រោះបានជួយជួសជុលប្រដាប់លេងមិត្តភក្តិខ្ញុំ។» ការនិយាយបែបនេះ មានន័យថា គេកំពុងស្គាល់ពីប្រភេទអារម្មណ៍ ដែលគេកំពុងមាន និងចេះទំនាក់ទំនងជាមួយអារម្មណ៍ខ្លួនឯង។

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ ដឹងពីរបៀបបង្ហាញរបស់ខ្លួនឯង នៅពេលនៅក្បែរពួកគេ។ អ្នកអាចនិយាយពីអារម្មណ៍ផ្សេងៗដូចជា ម៉ាក់ ឬប៉ា មានអារម្មណ៍ខកចិត្ត ពេលដែលបាត់សោមួយនោះ។» ឬក៏ «ម៉ាក់ ឬប៉ា មានអារម្មណ៍តានតឹង ដោយសារថ្ងៃនេះ មានការងារច្រើន។» ការបង្ហាញសារបែបនេះ ជាមួយកូនៗ អាចជាឱកាសមួយក្នុងការពិភាក្សា អំពីលក្ខណៈនៃអារម្មណ៍ ហើយធ្វើឱ្យពួកគាត់ យល់ដឹងពីប្រភេទនៃអារម្មណ៍ និងរបៀបបង្ហាញវាចេញមក។

៤. ពូកែសម្របខ្លួន ៖ កុមារ ដែលមានសមត្ថភាពសម្របខ្លួន ទៅនឹងការផ្លាស់ប្ដូរនៃមជ្ឈដ្ឋាន ឬដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់ គឺបង្ហាញថា គេគឺជាកុមារដែលមានភាពចាស់ទុំផ្នែកអារម្មណ៍។ ឧទាហរណ៍ ៖ នៅពេលដែលគេត្រូវខកខានទៅដើរលេងនៅខាងក្រៅជាមួយគ្រួសារ ដោយសារភ្លៀង គឹមិនខឹងឬតូចចិត្តនោះទេ។ ជំនួសមកវិញ គេនឹងរកវិធីកម្សាន្តផ្សេងទៀតក្នុងផ្ទះ។

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ ជាថ្មីម្ដងទៀត ការកសាងអត្តចរិត និងអារម្មណ៍របស់កូន គឺចាប់ផ្ដើមពីឪពុកម្ដាយ។ ភាពបត់បែន ភាពស្ងប់អារម្មណ៍ និងការប្រតិកម្មចំពោះស្ថានការណ៍របស់ឪពុកម្ដាយ គឺជាគម្រូសម្រាប់កូន ដែលគេនឹងយកតម្រាប់តាម។ លើសពីនេះ នៅពេលមានបញ្ហាផ្សេងៗ អ្នកត្រូវឧស្សាហ៍សួរគំនិត ឬមតិយោបល់ពីគេ ដើម្បីឱ្យពួកគេហ្វឹកហាត់គិតឱ្យបានច្រើន។

៥. អ្នកស្ដាប់ដ៏ល្អ ៖ កុមារ ដែលមានភាពឆ្លាតវៃផ្នែកអារម្មណ៍ គឺពូកែស្ដាប់ និងចេះចាប់អារម្មណ៍អ្វីដែលអ្នកដទៃ មិនចាប់អារម្មណ៍។ នៅពេលដែលអ្នកប្រាប់គេអំពីរឿងអ្វីមួយ គេនឹងស្ដាប់អ្នកដោយយកចិត្តទុកដាក់។ បន្ទាប់មក គេនឹងសួរសំណួរ និងបង្ហាញការចង់ដឹងបន្ថែមទៀត។

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ ពេលដែលអ្នកនិយាយរឿងអ្វីមួយប្រាប់កូនរបស់អ្នក ចូលផ្ដោតអារម្មណ៍លើរូបគេឱ្យបានច្រើន ឬទាំងស្រុងតែម្ដង។ ប្រើក្រសែភ្នែកឱ្យមុត ផ្អាកធ្វើកិច្ចការផ្សេងទៀត និងនិយាយជាមួយគេ។ បន្ទាប់មកឱ្យគេនិយាយឡើងវិញនូវអ្វីដែលគេបានស្ដាប់ ហើយត្រូវប្រាកដចិត្តថា អ្នកកំពុងយកចិត្តទុកដាក់ស្ដាប់គេ ខណៈពេលគេកំពុងនិយាយ។

៦. មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង ៖ កុមារដែលមានភាពឆ្លាតវៃផ្នែកអារម្មណ៍ គឺពូកែគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង, នៅពេលជួបឧបសគ្គ គឺរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងបង្កើតជម្រើសដ៏ឆ្លាតវៃ។ ជាក់ស្ដែង ខណៈពេលដែលគេលេងហ្គេមមិនឈ្នះមិត្តភក្ដិ ឬកុមារដទៃទៀត។ ជំនួសឱ្យការប្រតិកម្ម ដោយប្រើអារម្មណ៍មួរម៉ៅ និងខកចិត្ត គេអាចគ្រប់គ្រងខ្លួន​ឯង រក្សាភាពស្ងប់ស្ថាត់ និងធ្វើខ្លួនធម្មតា។

របៀបបង្កើតជំនាញនេះ សម្រាប់កុមារ ៖ សមត្ថភាពទប់ទល់នឹងស្ថានភាពច្របូកច្របល់ ដោយមិនស្រែក ឬប្រតិកម្មខ្លាំងពេក គឺជាការបង្ហាញភាពជាគម្រូមួយដល់កូនៗ និងនាំឱ្យគេអនុវត្តតាម៕