ការកែច្នៃឡើងវិញ ត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាដំណោះស្រាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយ ដើម្បីកាត់បន្ថយបរិមាណប្លាស្ទិកដ៏ច្រើនលើសលប់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែសមត្ថភាពកែច្នៃឡើងវិញជាសកល មិនអាចបន្តទទួលយក បង្កើត និងបំផ្លាញធនធានធម្មជាតិបន្ថែមនោះទេ។ គំនរកាកសំណល់ប្លាស្ទិកកាន់តែរីកធំឡើងជាប្រចាំ ជាពិសេសនៅបណ្ដាប្រទេសក្រីក្រ ដែលតម្រូវឱ្យប្រទេសអ្នកមាន ដូចជាអង់គ្លេសជាដើម ត្រូវប្រមូលសំណល់ទាំងនោះមកកែច្នៃក្នុងប្រទេសខ្លួន។ ខណៈប្រទេសខ្លះនាំចូលកាកសំណល់ លើសពីសមត្ថភាពក្នុងការកែច្នៃ។

យ៉ាងណាមិញ ការកែច្នៃឡើងវិញក៏បង្កើតនូវបញ្ហាជាច្រើនផងដែរ។ របាយការណ៍ថ្មីមួយរបស់ Greenpeace និង The international Pollutants Elimination Networks បានបង្ហាញថា ដំណើរការកែច្នៃឡើងវិញ អាចសាយភាយធាតុគីមី និងជាតិពុលជាច្រើន។ លើសពីនេះ វាបានបញ្ចេញមីក្រូប្លាស្ទិករាប់រយលានតោនទៅក្នុងបរិស្ថានជារៀងរាល់ឆ្នាំ។

យោងតាម WE Forum បានបង្ហាញថា មានតែ ៦ ទៅ ៩ ភាគរយនៃប្លាស្ទិកបានបង្កើតឡើងប៉ុណ្ណោះ ដែលបានបញ្ជូនទៅកែច្នៃឡើងវិញ ហើយមានតែ ២ភាគរយនៃសំណល់ប្លាស្ទិកកែច្នៃឡើងវិញប៉ុណ្ណោះ ជាផលិតផលដែលមានគុណភាពខ្ពស់។ ដូច្នេះ មានន័យថា ផលិតផលប្លាស្ទិក ដែលកែច្នៃឡើងវិញ ភាគច្រើនមានគុណភាពទាប និងមិនអាចប្រើក្នុងគោលបំណងមួយចំនួន។

ការចូលរួមចាប់ពីចំណុចដែលប្លាស្ទិក មិនទាន់ក្លាយជាសំណល់ដូចជា កាត់បន្ថយការផលិត និងប្រើប្លាស្ទិក ការប្រើប្លាស្ទិកដែលមិនស្រាប់ឡើងវិញ និងប្រើប្រាស់សម្ភារៈជំនួសប្លាស្ទិក គឺជាវិធីសាស្ត្រដែលមាននិរន្តភាព និងផ្ដល់អាទិភាពដល់ការការពារកាកសំណល់ប្លាស្ទិក។

១. បន្ថយការផលិត និងប្រើប្លាស្ទិក៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតត្រូវតែបញ្ឈប់ការផលិតប្លាស្ទិក ដែលមិនចាំបាច់ ដើម្បីកាត់បន្ថយបរិមាណប្លាស្ទិកចូលទៅក្នុងទីផ្សារ។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកប្រើប្រាស់ក៏ត្រូវចូលរួមកាត់បន្ថយការប្រើប្លាស្ទិក ដែលមិនចាំបាច់ផងដែរ ដូចជា ប្រើថង់តែមួយ ដើម្បីដាក់ទំនិញ ខណៈពេលដើរផ្សារ ឬបើអាចគឺបដិសេធមិនប្រើប្លាសិ្ទកតែម្ដង។

២. ប្រើប្លាស្ទិកឡើងវិញ៖ ការប្រើប្លាស្ទិក ដែលមានស្រាប់ ឱ្យបានយូរ ឬច្រើនដងតាមដែលអាចធ្វើបាន គឺជាសកម្មភាពមួយដ៏សំខាន់ ដែលយើងអាចកាត់បន្ថយបរិមាណនៃការផលិតប្លាស្ទិកថ្មី។ សកម្មភាពនេះ ទាមទារឱ្យមានការចូលរួមពីអ្នកប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ ហាងលក់ទំនិញ ហាងកាហ្វេ និងកន្លែងផ្សេងៗទៀត ដែលអាចផ្ដល់នូវការវេចខ្ចប់ ដែលអាចការប្រើឡើងវិញបាន។

៣. ប្រើសម្ភារៈផ្សេងៗជំនួសប្លាស្ទិក ៖ ជំនួសឱ្យការប្រើប្លាស្ទិក អ្នកប្រើប្រាស់អាចប្រើ លោហៈ ដបថ្ម ឬក្រដាស ដើម្បីខ្ចប់របស់របរផ្សេងៗ ប៉ុន្តែសកម្មភាពនេះ ក៏មិនមែនជាជម្រើសសកលដែលមាននិរន្តភាពដែរ ព្រោះសារធាតុខ្លះ នៅតែអាចប៉ះពាល់បរិស្ថាននៅក្រោយពេលបោះចោល។ ដូច្នេះ ការផលិតសម្ភារៈមួយចំនួន គួរតែមានការវាយតម្លៃច្បាស់លាស់អំពីវដ្ដជីវិតរបស់វា ព្រមទាំងអាចធានាបានវាមិនប៉ះពាល់ខ្លាំងក្រោយពេលបោះចោល។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ការកែច្នៃឡើងវិញនៅតែមានភាពសំខាន់ខ្លាំង ព្រោះមិនមែនគ្រប់ផលិតផលប្លាស្ទិកសុទ្ធតែអាចប្រើច្រើនដងបាននោះទេ ជាពិសេសគឺសម្ភារៈដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបរិក្ខាពេទ្យ។ លើសពីនេះ ការកែច្នៃឡើងវិញ ជាផ្នែកមួយដែលការកាត់បន្ថយការ​ផលិតបា្លស្ទិកបន្ថែម និងពន្យាពេលការកើនឡើងនៃបរិមាណប្លាស្ទិក។ ម្យ៉ាងទៀត ការកែច្នៃឡើងវិញ មិនត្រូវមានការបំពុលនោះទេ ហើយអ្នកផលិតគួរតែផលិតប្លាស្ទិកណា ដែលអាចកែច្នៃឡើងវិញបាន តាមវិធីដែលធានាថាមានសុវត្ថិភាព ស្អាត និងជៀសវាងការបន្ថែមសារធាតុគីមី៕