មិនថាអ្នកជានរណា មកពីណា ការបង្កើតកំហុស ឬក៏ភាពបរាជ័យ គឺជារឿងធម្មតា។ កំហុស ជាផ្នែកមួយនៃការរស់នៅរបស់មនុស្ស ហើយកំហុសក៏ជាចំណែកជំរុញឱ្យមានការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពទៅកាន់សិស្សហាត់ការទើបចេញពីសាលាថ្មីៗ ទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួន និងនៅកន្លែងធ្វើការ។ មួយវិញទៀត មិនសំខាន់ថា បានបង្កើតកំហុសប៉ុន្មានដងនោះទេ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសំខាន់នៅត្រង់ថា តើជ្រើសរើសវិធីសាស្រ្តបែបណា ដើម្បីឆ្លើយតបបែបវិជ្ជមាន និងធ្វើឱ្យកាន់តែប្រសើរនៅពេលបន្ទាប់។ តាមរយៈគេហទំព័រ asana បានប្រាប់ពីគន្លឹះ៣ចំណុច ដើម្បីដោះស្រាយជាមួយខ្លួនឯង នៅពេលរកឃើញថា ហាក់មានភាពរារែក ឬភ័យខ្លាចពេលចាប់ផ្តើមកិច្ចការថ្មីៗ ជាពិសេសនៅកន្លែងធ្វើការ។

១.ដឹងពីរបៀបប្រើប្រាស់ផ្លូវដង្ហើម ៖ ការទទួលបាននូវអារម្មណ៍ខកចិត្ត តានតឹង ឬក៏ភាពខ្មាស់អៀនក្រោយពេលបង្កើតកំហុស គឺជារឿងទូទៅដែលកើតមានចំពោះបុគ្គលមួយចំនួន ជាពិសេសនៅពេលមិនបានអប់រំចិត្តជាប្រចាំ ហើយការសម្រេចចិត្តមានភាពមិនប្រក្រតី។ យ៉ាងណា នៅពេលដែលស្ថានភាពផ្លូវចិត្តស្ថិតក្នុងស្ថានការណ៍ល្អ ការសម្រេចចិត្តធ្វើអ្វីមួយក៏មានភាពល្អប្រសើរទៅតាមនោះដែរ ដែលជាមូលហេតុបង្ហាញឱ្យឃើញថា ការយកចិត្តទុកដាក់ជាមួយអារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន បានរួមចំណែកផ្តល់នូវភាពវិជ្ជមាននៅពេលដែលអនុវត្តន៍សកម្មភាពណាមួយ។

ចំណាយពេលបន្តិចបន្តួច ដើម្បីស្ទាបស្ទង់អារម្មណ៍របស់ខ្លួនឯងដែលកំពុងតែកើតមាន រួចទុកចន្លោះការងារ ឱ្យមានគម្លាត​សម្រាកបន្តិច ដើរឬចលនាធ្វើលំហាត់ប្រាណនៃរាងកាយ ឬក៏និយាយជាមួយមនុស្សដែលផ្តល់ការយល់ចិត្តបំផុត។ មិនយូរ មិនឆាប់ នឹងអាចយកឈ្នះអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន ហើយមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការដោះស្រាយនឹងស្ថានការដែលកំពុងជួបប្រទះ។

២.និយាយប្រាប់នរណាម្នាក់ ៖ នៅពេលដែលអ្នកបានបង្កើតកំហុស រឿងដែលគួរធ្វើដំបូងនោះគឺការជជែកជាមួយនរណាម្នាក់ជាពិសេសមនុស្សដែលអាចជួយដោះស្រាយបញ្ហាបានដើម្បីបញ្ចៀសកុំឱ្យមានបញ្ហាកាត់តែធំកើតឡើង។ កំហុសមិនអាក្រក់ខ្លាំងដូចដែលយើងគិតនោះទេ ដូច្នេះការស្វែងរកដំណោះស្រាយឱ្យបានកាន់តែលឿន គឺកាន់តែល្អចំពោះផ្លូវចិត្ត។

ការទទួលយកកំហុស មិនមែនជារឿងងាយស្រួលប៉ុន្មាននោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកចិត្តសាស្រ្តបានយល់ស្របដែរថា ការរៀនប្រឈមមុខនឹងបញ្ហា គឺជាសញ្ញានៃការអភិវឌ្ឍន៍ឆ្ពោះទៅមុខ ទាំងសកម្មភាពផ្ទាល់ខ្លួន និងអាជីពវិជ្ជាជីវៈក្នុងរយៈពេលវែង។ ការសារភាពកំហុសទៀតសោត ពុំបានបង្ហាញពីភាពកម្សោយរបស់ខ្លួនឯងនោះទេ ប៉ុន្តែបានបង្ហាញពីភាពរឹងមាំ ភាពចាស់ទុំក្នុងការប្រឈមមុខជាមួយបញ្ហា ឬការរកឬសគល់ ក៏ដូចជាសកម្មភាពក្នុងការដោះស្រាយដទៃទៀត។ ការទទួលស្គាល់កំហុស ជាការបង្កើនទំនុកចិត្តចំពោះខ្លួនឯងនៅពេលអនាគត។

៣.ស្វែងយល់ពីកំហុស ៖ បន្ទាប់ពី ការដកដង្ហើមវែងៗ និងប្រាប់អ្នកដទៃអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងរួចហើយ ជាសកម្មភាពបន្ទាប់គឺព្យាយាមស្វែងយល់អំពីកំហុសដែលកើតមាន និងការសុំអភ័យទោស។ ការធ្វើបែបនេះ មិនមែនមានន័យថា អ្នកមិនល្អ ឬក៏ធ្វើការងារមិនបានល្អនោះទេ គឺមានន័យថា មានសកម្មភាពមួយដែលធ្វើមិនត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែត្រូវការរៀនសូត្រ។ ការសុំទោសចំពោះកំហុសដដែលៗ ក៏មិនគួរឱ្យកើតមាននោះទេ ដើម្បីបញ្ចៀសការរកលេសឱ្យខ្លួនឯង ឬក៏ការដាក់បន្ទុកឱ្យខ្លួនឯងកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ៕