ការស្វែងរកសក្ដានុពលខ្លួនឯង (Self-Potential) មានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗ ដែលជួយស្គាល់ពីចំណុចខ្លាំង និងចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង, អ្វីដែលចូលចិត្ត និងមិនចូលចិត្ត ហើយក៏ជួយក្នុងការស្វែងរកមុខងារ ឬអាជីពដែលសក្តិសមសម្រាប់ខ្លួនឯង។
ក្នុងអត្ថបទនេះ យើងនឹងណែនាំពីវិធីស្វែងរកសក្តានុពលខ្លួនឯងតាមរយៈសកម្មភាព គូរ សរសេរ និងការថតរូប៖
១. ការផាត់ ឬគូសគំនូរ ៖ កាលពីតូចៗធ្លាប់គូសរូបក្នុងសៀវភៅ ឬក៏ការគូសវាសលេងៗនៅក្នុងសៀវភៅមេរៀននិងកំណត់ហេតុដែរទេ? បើសិនជាធ្លាប់ ស្ថិតក្នុងឱកាសនៃការស្វែងរកសក្តានុពលខ្លួនឯង គឺជាពេលដ៏ល្អមួយក្នុងការសាកល្បងវាឡើងវិញ ឬក៏ការកែច្នៃកិច្ចការគំនូរទាំងនោះ ឱ្យក្លាយជាលទ្ធផល ឬជាអនុស្សាវរីយ៍មួយ ដែលផ្តល់នូវអត្ថន័យពេញលេញ។ ដោយឡែកវិធីក្នុងការកែច្នៃមានដូចជា ប្រើប្រាស់កម្មវិធីឌីហ្សាញ ការប្រើប្រាស់ផាត់ពណ៌ខូល័រ ឬក៏ការកាត់ និងផ្គុំរូបភាពទាំងនោះឱ្យក្លាយជាផ្ទាំងរូបភាពមួយ។

២. សរសេរ ៖ មនុស្សម្នាក់ យ៉ាងហោចណាស់ក៏មានសាច់រឿងមួយ ដែលជាហេតុបង្ហាញឱ្យឃើញថា គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានរឿងរ៉ាវដែលអាចនិយាយបាន ឬសុទ្ធតែមានរឿងលាក់ក្នុងចិត្ត និងចង់បង្ហាញចេញមកក្រៅ ដើម្បីឱ្យបានធូរស្បើយ។ ហើយបើមានឱកាសសមស្របណាមួយ មិនគួរលាក់ទុកនូវបទពិសោធន៍ដែលផ្តល់នូវមេរៀនល្អៗចំពោះអ្នកជំនាន់ក្រោយនោះទេ។ ដូច្នេះគួរតែសរសេរសាច់រឿងទាំងនោះដោយខ្លួនឯង មិនថាតាមរយ:ប្រលោមលោក រឿងនិទានខ្លី ឬក៏បង្កើតជាកំណត់ហេតុជាដើម។ មិនថាចាប់ផ្តើមដោយរបៀបណា ឬក៏ការសរសេររឿងអ្វីនោះទេ អ្វីដែលសំខាន់គឺការបង្ហាញអំពីមន្ទិលក្នុងចិត្ត ក៏ដូចជាការបន្សល់ស្នាដៃ និងបទពិសោធន៍សម្រាប់មនុស្សជំនាន់បន្ទាប់បានដឹង បានស្គាល់។

៣. ថតរូប ៖ មិនគួរបណ្តោយឱ្យភាពស្រស់ស្អាតត្រូវបានរសាត់ទៅបាត់ ខណ:ដែលយើងមានលទ្ធភាពក្នុងការរក្សាទុកបាននោះទេ! តួយ៉ាងការរក្សាទុករូបភាពសំខាន់ៗ ស្អាតៗ និងបង្កប់បាននូវអត្ថន័យសម្រាប់ថ្ងៃក្រោយ។ ដូចនេះគួរមានទម្លាប់រក្សាទិដ្ឋភាពទុក មិនថាការថតរូបធម្មតា ថតទេសភាពថ្ងៃលិច ថតរូបនៃផ្ការីកតាមរដូវកាល និងការថតសកម្មភាពជួបជុំរបស់សមាជិកគ្រួសារជាដើម។ ហើយការចាប់ផ្តើមទៀតសោត មិនចាំបាច់ទាល់តែមានកាមេរ៉ាថ្លៃៗទេ គឺចាប់ផ្តើមពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងដៃ ដូចជាទូរស័ព្ទដៃ។ កាលថតបែបនេះ នឹងជំរុញឱ្យខ្លួនឯងស្គាល់ពីសក្តានុពលផ្ទាល់ខ្លួន ជាពិសេសស្គាល់តាមរយ:ប្រភេទរូបភាពដែលថតបានច្រើនជាងគេ៕






























