ក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សានៅវិទ្យាល័យ សិស្សមួយចំនួនដែលពុំមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ ឬសិស្សដែលចង់សាកប្រើប្រាស់ជីវិតថ្មីៗ ឬការរស់នៅដែលមានភាពខុសប្លែកពីមុនៗ បានសម្រេចចិត្តរស់នៅជុំគ្នាជាមួយ​មិត្តភក្តិកំឡុងពេលបន្តការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ ឬក៏ជំនាញណាមួយ។ ត្បិតការរស់នៅនាជាមួយមិត្តភក្តិ បានផ្តល់នូវបទពិសោធន៍ និងភាពបត់បែនក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែជាមួយគ្នានោះ វាក៏បានបង្កើននូវភាពមិនចុះសម្រុង ក៏ដូចជាផលវិបាកមួយចំនួនព្រមជាមួយគ្នាដែរ។

តាមរយៈគេហទំព័រ Teen Life ការបន្សាំខ្លួនជាមួយបរិយាកាសថ្មីពិតណាស់ បានផ្តល់ទាំងឱកាសសម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍សមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួន និងកត្តាប្រឈមព្រមជាមួយគ្នាដែរ ខណ:មនុស្សដែលត្រូវរស់នៅជាមួយទាំងនោះ មិនអាចឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការ ក៏ដូចជាការយល់ចិត្តដូចនឹងមិត្តទូទៅនោះទេ ដែលជាហេតុបង្ហាញឱ្យឃើញថា ការសិក្សាអំពីររៀបទំនាក់ទំនង និងការសម្របសម្រួល បានដើរតួនាទីសំខាន់ក្នុងការបង្កើនភាពចុះសម្រុងពេលត្រូវរស់នៅជុំគ្នាជាមួយមិត្តភក្តិ ដោយមានរៀបរាប់លម្អិតបន្ថែមដូចតទៅ ៖​

កំណត់ក្ដីរំពឹងទុក ៖ ការជជែក ឬរៀនកំណត់ការរំពឹងទុកជារួម មុនរស់នៅជាមួយគ្នា បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកាត់បន្ថយទំនាស់ ហើយមិនចាំចាប់បែបផ្លូវការពេកនោះទេ តែយ៉ាងហោចណាស់បានវិភាគ និងបានជជែកគ្នា ដោយក្នុងនោះមានរួមបញ្ចូលដូចជា តើភាពស្ងាត់កម្រិតណាដែលយើងត្រូវការដើម្បីឱ្យភាគីម្ខាងទៀតបានត្រៀមខ្លួនទុកមុន។ តើអនុញ្ញាតឱ្យភ្ញៀវខាងក្រៅចេញចូលបានដែរទេ ត្រូវការទម្លាប់និងម៉ោងចូលគេងជាក់លាក់ដែរទេ? ហើយការសម្អាតវិញត្រូវធ្វើបែបណាដែរ? បែងចែកថ្ងៃគ្នា ឬក៏ចែករំលែកគ្នា បន្តិចម្នាក់ៗរៀងរាល់ថ្ងៃ?

ការស្វែងយល់ និងគោរពភាពខុសគ្នា ៖ ភាពចុះសម្រុងមួយទៅបានត្រូវការឱ្យភាគីនីមួយៗមានទាំងចំណេះដឹង និងយុទ្ធសាស្រ្ត ឬវិធីសាស្រ្ត ដែលវាលើសអំពីការកំណត់នៅក្នុងក្រដាស ឬច្បាប់ទម្លាប់ណាមួយ ដែលតម្រូវឱ្យមានការយោគយល់ ទៅតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែង និងការឆ្លើយតបបែបវិជ្ជមាន ដឹងពីរបៀបដោះស្រាយទំនាស់ប្រកបដោយភាពឈ្លាសវៃជាដើម។ ដោយតម្រូវឱ្យភាគីដែលត្រូវរស់នៅជាមួយគ្នា សិក្សាស្វែងយល់អំពីប្រវត្តិខ្លះៗនៃការរស់នៅពីមុនៗ មិនថាអ្វីដែលចូលចិត្ត និងអ្វីដែលមិនចូលចិត្ត ហើយអ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺការគោរពភាពខុសគ្នា ព្រោះថា ទោះបីជាមានភាពប្រទាក់ក្រឡាគ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឬមានចំណេះដឹងបែបណាក៏ដោយ ប្រសិនបើមិនគោរពនូវភាពចម្រុះ មិនថាជំនឿ ការគិត ឬការស្លៀកពាក់នោះទេ វាអាចបង្កនូវភាពចម្រូងចម្រាសដោយងាយ។

ដែនកំណត់ និងឯកជនភាព ៖​ មិនថាភាពចុះសម្រុង និងការយល់ចិត្តគ្នា ឬមានបទពិសោធន៍ស្នាក់អាស្រ័យជាមួយគ្នាបានយូរប៉ុន្មាននោះទេ ការគោរពឯកជនភាព និងការដាក់ដែនកំណត់មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើការរក្សាចំណងទំនាក់ទំនង ក៏ដូចជាអារម្មណ៍ផាសុកភាព និងសុវត្ថិភាពក្នុងការរស់នៅ។ ទោះបីជាទីតាំងមានភាពធំទូលាយ ឬក៏តូចចង្អៀតក៏ដោយ ការបង្កើតដែនកំណត់ផ្ទាល់ខ្លួន​គឺបង្ហាញពីការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក ដូចជាការចែកកន្លែងដាក់សម្ភារៈ ការសុំអនុញ្ញាតនៅពេលត្រូវការរបស់ប្រើប្រាស់គ្នា ឬក៏ការតុបតែងបន្ទប់ដោយមានការសួរយោបល់ពីមិត្តដែលស្នាក់នៅជាមួយជាដើម។

សុវត្ថិភា​ព និងទំនួលខុសត្រូវ ៖ ត្បិតថាជាសិស្សមិនចាំបាច់មានសម្ភារធំដំ ប៉ុន្តែសូម្បីខោអាវ ស្បែកជើង និងវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ ក៏ជាវត្ថុដែលត្រូវការថែរក្សាដូចគ្នាដែរ គ្មាននណាម្នាក់សប្បាយចិត្តនៅពេលទទួលអារម្មណ៍ថាបាត់បង់នោះទេ ដូច្នេះការជជែកអំពីទំនួលខុសត្រូវ និងការថែរក្សា និងការផ្តល់ព័ត៌មានជូនគ្នាទៅវិញទៅមកពេលចេញក្រៅ និងការមានទម្លាប់ចាក់សោឱ្យបានជាប្រចាំ គឺជាវិធីសាស្រ្តមួយជួយបង្កើនសុខសុវត្ថិភាព ក៏ដូចជាពង្រឹងបាននូវទំនុកចិត្តក្នុងការរស់នៅបន្ថែម។ ដែលជារួម គឺធ្វើយ៉ាងណាឱ្យការបង្កើតអ្វីមួយស្របតាមការចង់បានរបស់ភាគីទាំងសងខាង ឱ្យបង្កើតជាលទ្ធផលវិជ្ជមាន មានផាសុកភាពក្នុងការរស់នៅ ក៏ដូចជាបញ្ចៀសកុំឱ្យបង្កជម្លោះដោយចេនាក្ដី អចេតនាក្ដី៕