យោងតាមការចុះវាយតម្លៃពីសុវត្ថិភាពផ្លូវចិត្ត នៅតាមជំរំជនភៀសសឹក ដែលធ្វើឡើងដោយអង្គការទស្សនពិភពលោក បានរកឃើញថា ជិតពីរភាគបី ឬប្រហែល ៦៦% នៃគ្រួសារជនភៀសសឹកនៅកម្ពុជា កំពុងរងការប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារជម្លោះនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ។ បទពិសោធន៍ប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តទាំងនេះរួមមាន ការជម្លៀសចេញពីផ្ទះសម្បែង, បានឃើញផ្ទាល់ហេតុការណ៍ នៃការផ្ទុះគ្រាប់បែក ឬការបាញ់ប្រហារ និងការបាត់បង់សមាជិកគ្រួសារ។
ការសិក្សាដែលបានធ្វើឡើងនៅតាមជំរំជនភៀសសឹក ចំនួន ៤៣កន្លែង ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ (៧ កន្លែង), បន្ទាយមានជ័យ (១៥ កន្លែង), និងសៀមរាប (២១ កន្លែង) បង្ហាញថា ទោះបីជាជាងពាក់កណ្តាល (៥៦%) នៃមនុស្សពេញវ័យមាន អារម្មណ៍កក់ក្តៅ និងមានសុវត្ថិភាពនៅក្នុងជំរំភៀសសឹកក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាគច្រើន នៅតែមានអារម្មណ៍នឹកផ្ទះ និងព្រួយបារម្ភ អំពីសមាជិកគ្រួសារ និងបញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ។ កុមារបានបង្ហាញអារម្មណ៍លាយឡំគ្នា ដោយក្នុងនោះ ៤២% មានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយ និងមាន សុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែ៥៨% មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចពីការប៉ះពាល់នៃ ការផ្ទុះអាវុធ ការផ្ទុះគ្រាប់បែក និងការជម្លៀសចេញពីផ្ទះសម្បែង។
ដើម្បីឆ្លើយតបនឹងផលប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តដោយសារតែជម្លោះ ឬការជម្លៀសទីលំនៅ និងគាំទ្រគ្រួសារពេលពួកគេ ត្រឡប់ទៅផ្ទះ អង្គការទស្សន:ពិភពលោកអំពាវនាវឱ្យគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធចូលរួមអនុវត្តសកម្មភាពបន្ទាន់មួយចំនួន រួមមាន ៖ (១) ធានាឱ្យ មានអ្នកប្រឹក្សាផ្លូវចិត្តដែលទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលត្រឹមត្រូវសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ ដែលរងផលប៉ះពាល់ ទាំងជួបផ្ទាល់ និងតាមសេវាហៅទូរស័ព្ទដោយឥតគិតថ្លៃ, (២) រៀបចំការផ្សព្វផ្សាយ បង្កើនការយល់ដឹងដល់ប្រជាជនដែលទទួលរងផលប៉ះពាល់ពីសេវាស្វែងរកជំនួយផ្លូវចិត្ត, (៣) បណ្តុះបណ្តាល អ្នកស្ម័គ្រចិត្តនៅជំរំជនភៀសសឹក និង/ឬតំណាងគណៈកម្មាធិការឃុំសង្កាត់សម្រាប់ស្ត្រីនិងកុមារ ដើម្បីជួយវាយ តម្លៃកម្រិតបញ្ហាផ្លូវចិត្ត និងបញ្ជូនទៅកាន់សេវាកម្មជំនួយ, (៤) សម្របសម្រួល និងរៀបចំក្រុមគាំទ្រមិត្តជួយមិត្ត និង (៥) រៀបចំសកម្មភាព និងមេរៀនសម្រាប់កុមារ ដើម្បីជួយដោះស្រាយអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងរបួសផ្លូវចិត្ត។
លោក ជេនេស អ៊ីម៉ានូអ៊ែល ហ្គីនទិញ នាយកប្រចាំប្រទេសអង្គការទស្សនៈពិភពលោកអន្តរជាតិ ប្រចាំនៅកម្ពុជា មានប្រសាសន៍ថា «ការឆ្លើយតបបន្ទាន់របស់យើងដើម្បីគាំទ្រការចាំបាច់របស់កុមារនៅក្នុងពេលវេលាដ៏ សំខាន់នេះគឺការស្វាគមន៍ពួក គេចូលរួមសិក្សាអប់រំក្រៅប្រព័ន្ធនៅទីកន្លែងកុមារមេត្រីនៅតាមជំរំជនភៀសសឹក ។ យើងសង្ឃឹមថា កម្មវិធីសិក្សា និងល្បែងលេងកម្សាន្ត នៅជំរំភៀសសឹក អាចជួយឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅ និងសន្តិភាព» ។
លោកជេនេស បានបន្ថែមថា «របួសផ្លូវចិត្តអាចបង្កឱ្យមានផលប៉ះពាល់យូរអង្វែងលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងរាងកាយ។ ដូច្នេះ វាជារឿងចាំបាច់ណាស់ដែលត្រូវផ្តល់ការគាំទ្រផ្លូវចិត្តជាបន្តបន្ទាប់ដល់ប្រជាជនដែលទទួល រងផលប៉ះពាល់ ជាពិសេសកុមារ មិនថាពួកគេស្នាក់នៅជំរំ រយៈពេលយូរ ឬត្រូវត្រឡប់ទៅលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេ វិញក៏ដោយ»៕

































