ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
ផ្ទះសហគមន៍ភូមិក្តុលលើ ឬសាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិក្តុលលើ ឃុំទន្លូង ស្រុកមេមត់ ខេត្តត្បូងឃ្មុំ ស្ថិតក្នុងតំបន់ប្រវត្តិសាស្រ្តកោះថ្ម ។ សាលាបុណ្យមួយនេះ ត្រូវបានសាងសង់ដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា សម្រាប់បងប្អូនជនជាតិស្ទៀងដែលរស់នៅក្នុងសហគមន៍នោះ ប្រើប្រាស់ដើម្បីធ្វើពិធីសាសនា បុណ្យប្រពៃណី ការជួបជុំ ហើយក៏ជាទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកោះថ្ម ដែលប្រជាជនក្នុងតំបន់ សិស្សានុសិស្ស អាចចូលអាន និងធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវពីប្រវត្តិសាស្រ្តកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យផងដែរ។
លោក ឡុង ដានី នាយកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកោះថ្ម នៃមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា មានប្រសាសន៍ថា ភូមិក្តុលលើ គឺជាតំបន់មួយដែលបងប្អូនជនជាតិស្ទៀងរស់នៅ, លោកថា បងប្អូនជនជាតិស្ទៀង ក៏ដូចជាបងប្អូនជនជាតិភាគតិចដ៏ទៃទៀតដែលរស់នៅតំបន់ភូមិភាគឦសាន្ត គឺបានរងគ្រោះតាំងតែពីសម័យអាណានិគមបារាំង ដែលត្រូវបានបែកខ្ញែកសាច់ញាតិ បងប្អូនកូនចៅ និងទឹកដី ដោយមួយផ្នែកត្រូវស្ថិតនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងមួយផ្នែកទៀតត្រូវនៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម។ បន្ទាប់មកជនជាតិដើមភាគតិចស្ទៀងនៅតំបន់កោះថ្ម ក៏បានទទួលរងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរបន្ថែមទៀតដោយសារសង្រ្គាមវៀតណាម ការទម្លាក់គ្រាប់បែក និងអំពើប្រល័យពូជសាសន៍អំឡុងឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់១៩៧៩។ លោក ដានី បន្តថា ដោយសារទីតាំងនេះជាភូមិកំណើតរបស់បងប្អូនជនជាតិស្ទៀង ហេតុនេះផ្ទះសហគមន៍ភូមិក្តុលលើ ក៏ត្រូវបានឧទ្ទិសជាឈ្មោះ សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង សម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់បងប្អូនជនជាតិស្ទៀង ក៏ដូចជាប្រជាពលរដ្ឋដទៃទៀតដែរ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ក្នុងសហគមន៍។
បើតាមលោក ឡុង ដានី សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង មិនត្រឹមតែជាកន្លែងជួបជុំរបស់ប្រជាជនក្នុងសហគមន៍ទេ តែក៏មានតួនាទីក្នុងការអប់រំ ការផ្សព្វផ្សាយផងដែរ ពោលគឺយុវជន ឬសិស្សានុសិស្សនៅក្នុងតំបន់ ពួកគេអាចប្រើប្រាស់កន្លែងនេះ ដើម្បីអានសៀវភៅជាច្រើនដែលបានតម្កល់នៅទីនោះ ក៏ដូចជាធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវផ្សេងៗ។ ហើយជាមួយគ្នា ជារៀងរាល់មួយខែម្តង ទីនោះក៏មានជាកម្មវិធីដើម្បីផ្តល់ការអប់រំជាពិសេសទាក់ទងនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរក្រហម និងទប់ស្កាត់អំពើឃោរឃៅធ្ងន់ធ្ងរកុំឱ្យកើតឡើងម្តងទៀត។
“កន្លែងហ្នឹងក៏ជាកន្លែងដែលអ្នករស់រានមានជីវិត ចាស់ៗនៅក្នុងសហគមន៍គាត់មកស្តាប់ ក្មេងៗគាត់អាចមកអានរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តនៅចំណុចណាមួយឱ្យពួកគាត់ស្តាប់ ឬក៏មានការពិភាក្សារវាងអន្តរជំនាន់ រវាងក្មេងៗ និងចាស់, ចាស់ៗគាត់មានបទពិសោធន៍ដែលឆ្លងកាត់ ក្មេងៗគាត់រៀនប្រវត្តិសាស្រ្តទៅតាមឯកសារ ទៅតាមចាស់ៗគាត់និយាយប្រាប់ អញ្ចឹងគាត់អាចជជែកគ្នា គាត់អាចពិភាក្សាពីរឿងរ៉ាវជីវិតដែលពួកគាត់បានឆ្លងកាត់មក”
លោក សឹង ប៊ុនថន មេឃុំទន្លូង មានប្រសាសន៍ថា សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង ដែលជួយសាងសង់ដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា បានផ្តល់ប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើនដល់សហគមន៍ ពិសេសមនុស្សចាស់ៗនៅក្នុងភូមិអាចប្រើទីតាំងនេះសម្រាប់ប្រតិបត្តិសាសនា ក៏ដូចជារៀនអក្សរជាដើម ។ ដោយឡែកក្មេងៗ ក៏ដូចជាយុវជន ក៏បានប្រើប្រាស់ទីតាំងនេះ សម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ ស្តាប់ចាស់ៗនិយាយពីរឿងរ៉ាវជំនាន់មុន ក៏ដូចជារឿងរ៉ាវនៃរបបប្រល័យពូជសាសន៍ ហើយមួយទៀតគឺការលើកស្ទួយវប្បធម៌របស់ជនជាតិស្ទៀងផង។
“សាលាគរុកភណ្ឌនេះ ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ច្រើន វាជាកន្លែងជួបជុំដ៏ល្អមួយសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ ជាកន្លែងបណ្តុះបណ្តាលចំណេះដឹងពីប្រវត្តិសាស្រ្តផង ជាកន្លែងយាយៗ តាៗ រៀនធម៌… ពលរដ្ឋជាង២រយគ្រួសារនៅភូមិក្តុលលើ និងភូមិជិតៗនោះបានប្រើប្រាស់ប្រាស់ទីតាំងនេះ…”
សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង ត្រូវបានសាងសង់កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ និងបានបញ្ចប់ទាំងស្រុងនៅដើមខែកញ្ញា ដោយប្រើប្រាស់ ថវិកាក្នុងគម្រោងអភិវឌ្ឍសហគមន៍ របស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា និងអំណោយជាដីរបស់លោកយាយ ម៉ែន ច្រាញ់។ រចនាបទរបស់សាលាគរុភណ្ឌនេះ ត្រូវបានគូដោយនិស្សិតខ្មែរពីររូប ទៅតាមរចនាបទបែបស្ទៀង ជាពិសេសគឺផ្ទះស្ទៀងបុរាណ។ ផ្នែកខាងលើនៃសាលាគរុភណ្ឌនេះ ត្រូវសង់អំពីឈើសម្រាប់សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចស្ទៀងតំបន់កោះថ្ម ប្រើប្រាស់ក្នុងការពិភាក្សាលើកិច្ចការងារស្រែចម្ការ ការងារអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ ការងារយេនឌ័រ បញ្ហាដីធ្លី ការងារបោះឆ្នោត ការងារទាក់ទងនឹងការថែរក្សាទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជនជាតិដើមភាគតិចស្ទៀង ការប្រារព្ធពិធីបុណ្យប្រពៃណីវប្បធម៌ សាសនា និងការងារផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងសហគមន៍។ ចំណែកផ្នែកខាងក្រោម (ជាន់ផ្ទាល់ដី) សាងសង់អំពីស៊ីម៉ងត៍សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាការិយាល័យមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកោះថ្ម។
សាលាគរុភណ្ឌស្ទៀង-មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកោះថ្ម គឺជាសាខាមួយក្នុងចំណោម១៩ផ្សេងទៀត របស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ដែលបានសង់នៅជុំវិញប្រទេសនៅតាមទីតាំងប្រវត្តិសាស្រ្តផ្សេងៗ។ បើតាម លោក ឡុង ដានី ទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារទាំងនោះ គឺផ្តើមសាងសង់ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៤មក ដោយចាប់ផ្តើមពីមជ្ឈមណ្ឌលសន្តិភាពអន្លង់វែង ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តឧត្តរមានជ័យ និងទីតាំងបន្តបន្ទាប់ទៀត ហើយចុងក្រោយនេះ មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា កំពុងសង់ទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌលមួយទៀតស្ថិតនៅស្រុកបុរីអូរស្វាយ ខេត្តស្ទឹងត្រែង។ មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារទាំងនោះ នឹងត្រូវប្រើប្រាស់ក្នុងគោលដៅធំៗចំនួន៤ គឺ ១.បង្ហាញព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រប្រទេសកម្ពុជាដែលបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០ ដល់ឆ្នាំ១៩៩០, ២.ពង្រឹងការកសាងសន្តិភាព និងការការពារជម្លោះ តាមរយៈកម្មវិធីអប់រំ ដែលជាឱកាសមួយសម្រាប់យុវជននៅតាមតំបន់ជនបទ និងតំបន់ដាច់ស្រយាលបំផុតក្នុងការចូលរួមរៀនសូត្រ, ៣.លើកទឹកចិត្តអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហមឱ្យចែករំលែក និងបង្រៀនក្មេងៗជំនាន់ក្រោយពីបទពិសោធន៍របស់ពួកគេក្នុងរបបខ្មែរក្រហម និង ៤.ប្រមែប្រមូលរឿងរ៉ាវ បទពិសោធន៍ពីអ្នករស់រានមានជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម និងទីតាំងឧក្រិដ្ឋកម្មដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងរបបនោះ៕
