ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
វិទ្យាស្ថានសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់សិង្ហបុរី (IMH) បានផ្ដួចផ្ដើមការសិក្សារយៈពេល ៥ឆ្នាំ ដើម្បីរកមូលហេតុនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តក្នុងចំណោមមនុស្សពេញវ័យក្នុងប្រទេសនេះ ដោយមានគោលបំណងស្វែងរកវិធីបង្កា ឬបញ្ឈប់មិនឱ្យជំងឺនេះបន្តកើតមាន។
ការសិក្សានេះនឹងតាមដានអ្នករស់នៅក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរីប្រហែល ៣,២០០នាក់ ដែលមានអាយុចន្លោះពី ១៨ ទៅ ៧៥ឆ្នាំ ខណៈដែលពួកគេកំពុងរស់នៅក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីសិក្សាពីរបៀបដែលរោគសញ្ញានៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺនេះវិវត្តន៍ទៅតាមពេលវេលា។ ការតាមដាននេះ ធ្វើឡើងលើមនុស្ស ២ក្រុម ដោយក្រុមទី១ គឺបុគ្គលចំនួន ១,២២៩នាក់ ដែលត្រូវបានធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យថា មានជំងឺធា្លក់ទឹកចិត្ត និងក្រុមទី២ គឺមនុស្សមិនមានជំងឺ ដែលមានចំនួនដូចគ្នា។
អ្នកចូលរួម ៧៤៣នាក់ផ្សេងទៀតនឹងមានជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត subsyndromal ដែលជាទម្រង់នៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តកម្រិតស្រាល ដែលមិនបំពេញតាមលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យសម្រាប់ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តកម្រិតធ្ងន់ (MDD) នោះទេ។ ទម្រង់ស្រាលនេះ ច្រើនតែមិនមានរោគវិនិច្ឆ័យ និងមិនទទួលបានការព្យាបាល ដែលអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការវិវត្តទៅជាជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តពេញលេញ។
នេះជាការសិក្សាលើមនុស្សទូទាំងប្រទេសលើកដំបូង ដើម្បីតាមដានការអភិវឌ្ឍ និងគន្លងនៃជំងឺបាក់ទឹកចិត្តកម្រិតធ្ងន់ (MDD) ដែលត្រូវបានប្រជាជនក្នុងតំបន់ស្គាល់ជាទូទៅថា ជាជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
អ្នកស្រាវជ្រាវ នឹងសិក្សាពីរបៀប ដែលព្រឹត្តិការណ៍ចម្រុះកើតឡើងក្នុងជីវិត និងកត្តាដែលមានឥទ្ធិពលលើការអភិវឌ្ឍ និងការវិវត្តន៍នៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត។
កត្តាទាំងនេះ រួមមានកត្តាហានិភ័យ និងលក្ខខណ្ឌមួយចំនួន ដូចជា អាយុ ភេទ ការគោរពខ្លួនឯង ភាពធន់ ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ និងរបៀបរស់នៅ ព្រមទាំងកត្តាសង្គម ដូចជា ទំនាក់ទំនងរបស់មនុស្សម្នាក់ ជាមួយគ្រួសារ និងមិត្តភក្ដិ។
MDD គឺជាជំងឺផ្លូវចិត្ត ដែលរីករាលដាលខ្លាំងបំផុត នៅក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ខណៈការស្ទង់មតិបានបង្ហាញថា ប្រជាជនសិង្ហបុរីប្រហែល ៦,៣ ភាគរយ ធ្លាក់ខ្លួនក្នុងស្ថានភាពនេះ ក្នុងចំណុចណាមួយ នៃជីវិតរបស់ពួកគេ, នេះបើយោងតាមទិន្នន័យទូទាំងប្រទេសថ្មីបំផុតដែលបានពីការសិក្សាសុខភាពផ្លូវចិត្តសិង្ហបុរីឆ្នាំ២០១៦៕
