ការអប់រំ គឺជាឧបករណ៍មូលដ្ឋានសម្រាប់ជំរុញសកម្មភាពឈានមុខលើការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ប៉ុន្តែវាមិនទាន់ទាញយកសក្តានុពលបានគ្រប់គ្រាន់នៅ​ឡើយ។ ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ប្រសិនបើសិស្សវិទ្យាល័យត្រឹមតែ ១៦% នៅក្នុងប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ និងមធ្យមទទួលការអប់រំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ នោះយើងអាចឃើញការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង នៃកាបូនឌីអុកស៊ីតនៅឆ្នាំ២០៥០។

បណ្តាប្រទេសដែលចាត់វិធានការអាកាសធាតុខ្លាំងនៅចន្លោះឆ្នាំ២០១៨ និង២០៣០ ដែលអាចនាំឱ្យនៅឆ្នាំ២០៣០ បង្កើតការងារថ្មីជាង ៦៥លានដែលជាការងារមានកាបូនទាប និងផ្តល់យ៉ាងហោចណាស់ ២៦ពាន់ពាន់លានដុល្លារនៅក្នុងអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក, នេះបើយោងតាមគណៈកម្មការសកលស្តីពីសេដ្ឋកិច្ច និងអាកាសធាតុ។ សាជីវកម្មហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិបានប៉ាន់ប្រមាណថា ជិត២៣ពាន់ពាន់លានដុល្លារនៅក្នុងឱកាសវិនិយោគឆ្លាតវៃខាងអាកាសធាតុមាននៅក្នុងទីផ្សារដែលកំពុងរីកចម្រើនចាប់ពីឆ្នាំ២០១៦ ដល់ឆ្នាំ២០៣០ ដែលកើតឡើងពីការប្តេជ្ញាចិត្តនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុថ្នាក់ជាតិ។ ដូច្នេះ ការអប់រំ គឺជាគន្លឹះក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលតម្រូវការអ្នកជំនាញដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ទាំងនេះ។

ខាងក្រោមនេះជាវិធី ៤យ៉ាងដែលការអប់រំអាចប្រើប្រាស់ដើម្បីដោះស្រាយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ៖

ទី១. ធានាឱ្យបាននូវគោលនយោបាយពង្រឹងគ្នាទៅវិញទៅមកសម្រាប់ការអប់រំ និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ៖ នៅក្នុងការស្ទង់មតិសកលដោយអង្គការ​យូណេស្កូក្នុងឆ្នាំ២០២០ អ្នកឆ្លើយសំណួរជិត ២ភាគ៣ បានចាត់ទុកការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការបាត់បង់ជីវៈចម្រុះថាជាបញ្ហាប្រឈមលេខមួយ ហើយការអប់រំជាគន្លឹះក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា។ របាយការណ៍បង្ហាញថា ជាងពាក់កណ្តាលនៃគោលនយោបាយអប់រំ និងកម្មវិធីសិក្សាដែលបានសិក្សាមិនបាននិយាយអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅក្នុងការអប់រំបឋមសិក្សា និងមធ្យមសិក្សានោះទេ។

ជាមួយគ្នានេះ ការអប់រំសម្រាប់បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុចាំបាច់ត្រូវបញ្ចូលក្នុងការអប់រំគ្រប់កម្រិត និងនៅក្នុងស្ថាប័នផ្លូវការ សហគមន៍ និងកន្លែងធ្វើការ។ ប្រព័ន្ធអប់រំត្រូវតែមានភាពធន់នឹងគ្រោះមហន្តរាយដែលទាក់ទងនឹងអាកាសធាតុ ដើម្បីជៀសវាងការរំខានក្នុងអំឡុងពេលព្រឹត្តិការណ៍អាកាសធាតុខ្លាំង។ សាលារៀនអាចដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើនការយល់ដឹងរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋានអំពីបញ្ហាហានិភ័យអាកាសធាតុ និងគ្រោះមហន្តរាយ និងលើកកម្ពស់សកម្មភាពក្នុងតំបន់ដើម្បីកសាងភាពធន់។

ទី២. កសាងជំនាញបៃតងក្នុងកម្លាំងពលកម្ម ៖ ការបណ្តុះបណ្តាល និងការអភិវឌ្ឍន៍ជំនាញ គឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ត្រឹមត្រូវនិងបៃតង និងការកសាងសេដ្ឋកិច្ចដែលធន់ ជាពិសេសឥឡូវនេះជាមួយនឹងសេដ្ឋកិច្ចក្រោយកូវីដ-១៩ បានលើកកម្ពស់ការងើបឡើងវិញនៃពណ៌បៃតង។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ការអប់រំថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា និងការស្រាវជ្រាវ ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកសាងធនធានមនុស្សដែលមានសណ្តាប់ធ្នាប់ខ្ពស់សម្រាប់ភាពធន់ និងសកម្មភាពអាកាសធាតុ។ កិច្ចព្រមព្រៀងបៃតងអ៊ឺរ៉ុប និងកិច្ចព្រមព្រៀងបៃតងរបស់សាធារណរដ្ឋកូរ៉េ គឺជាឧទាហរណ៍ដែលទាមទារធនធានមនុស្សយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ដូច្នេះ មានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការវិនិយោគលើជំនាញ ដើម្បីបំពេញតាមបទប្បញ្ញត្តិនៃការបំភាយឧស្ម័ន ទទួលយកថាមពលកកើតឡើងវិញនិងស្អាត គ្រប់គ្រងកាកសំណល់និងផលិតផល និងសេវាកម្មពណ៌បៃតងនិងភាពធន់។

ទី៣. ពង្រីកការវិនិយោគនៅចំនុចប្រសព្វនៃនិរន្តរភាព និងឌីជីថលនីយកម្ម ៖ ការបំប្លែងឌីជីថលដែលកំពុងដំណើរការនាពេលនេះ គឺឈានទៅកម្រិតឆ្ងាយ ។ ទំហំទីផ្សារនៃឧស្សាហកម្មសំណង់ឌីជីថលសកល ឬសំណង់ ៤.០ ដោយប្រើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត និងបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងទៀត ត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថានឹងកើនឡើងពី ១០ពាន់លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ២០១៧ ដល់២៩ពាន់លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០២៧ ។ លើសពីនេះ សេវាកម្ម ឬការងារសេដ្ឋកិច្ចធំ ជំនាញឌីជីថលដ៏ធំទូលាយមានតម្រូវការខ្ពស់។

ទី​៤. ពង្រឹង​ការសិក្សា​អាកាសធាតុ​អន្តរ​វិន័យ ៖ មានតម្រូវការសម្រាប់ការអប់រំអន្តរកម្មសិក្សា។ លើសពីនេះ សាកលវិទ្យាល័យ កូលុំបៀ (Columbia) និងសាកលវិទ្យាល័យ ស្តេនហ្វត (Stanford) ដ៏ល្បីល្បាញនីមួយៗបានបង្កើតសាលាអាកាសធាតុនៅឆ្នាំ២០២០ និង ២០២១។ សម្រាប់ កូលុំបៀ (Columbia) ជាសាលាថ្មីដំបូងគេក្នុងរយៈពេល ២៥ឆ្នាំ ហើយសម្រាប់សាលាស្តេនហ្វត (Stanford) ថ្មីដំបូងគេក្នុងរយៈពេល ៧០ឆ្នាំ ដោយបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការអប់រំក្នុងការដោះស្រាយវិបត្តិអាកាសធាតុ។

គួរជម្រាបជូនថា ការសិក្សាអំពីអាកាសធាតុនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ត្រូវរួមគ្នាបង្កើតសាលាផ្សេងៗគ្នាដូចជា វិស្វកម្ម ស្ថាបត្យកម្ម កសិកម្ម សិល្បៈ វិទ្យាសាស្ត្រសង្គម ការគ្រប់គ្រង ច្បាប់ គោលនយោបាយសាធារណៈ និងទំនាក់ទំនង ដើម្បីបង្កើតក្រុមទេពកោសល្យចម្រុះដែលត្រូវការសម្រាប់ដំណោះស្រាយអាកាសធាតុ។ ការអប់រំត្រូវការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយតួអង្គផ្សេងទៀតជាច្រើន ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅអាកាសធាតុ ប៉ុន្តែវាត្រូវតែជាអាទិភាព។

ក្នុងបរិបទកម្ពុជា ក្រុមប្រឹក្សាជាតិអភិវឌ្ឍន៍បៃតង ក៏បានរៀបចំផែនការយុទ្ធសាស្រ្តជាតិស្ដីពីការអភិវឌ្ឍបៃតងឆ្នាំ២០១៣-២០៣០ មានគោលដៅជំរុញសេដ្ឋកិច្ចជាតិឱ្យមានកំណើនថេរ កាត់បន្ថយនិងទប់ស្កាត់ការបំពុលបរិស្ថាន រក្សាសុវត្ថិភាពប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី កាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ បង្កើនសេវាសុខភាពសាធារណៈនិងគុណភាពអប់រំ គ្រប់គ្រងធនធានធម្មជាតិ ការប្រើប្រាស់ដីធ្លី និងធនធានទឹកប្រកបដោយនិរន្តរភាព បង្កើនប្រសិទ្ធភាពថាមពល ធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងលើកតម្កើងវប្បធម៌ជាតិ៕