ការថយចុះជាលំដាប់នៃចំនួនមនុស្សស្ថិតក្នុងវ័យធ្វើការ, ការធ្លាក់ចុះ នៃអត្រាមានកូន និងអត្រាគ្មានការងារទាប កំពុងបង្កើតកង្វះធនធានមនុស្សជំនាញនៅជុំវិញពិភពលោក។ ជាមួយគ្នានេះ ខណៈពេលដែលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) កំពុងអភិវឌ្ឍក្នុងល្បឿនដ៏លឿនមិនធ្លាប់មានពីមុនមក បច្ចេកវិទ្យានេះ បានជំរុញឱ្យមានការបង្កើនផលិតភាព និងប្រសិទ្ធភាពការងារឱ្យកាន់តែខ្ពស់។

ការស្រាវជ្រាវរបស់ Randstad បានបង្ហាញថា កំណើននៃតម្រូវការបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) បានជំរុញឱ្យមានកំណើនតម្រូវការអ្នកជំនាញបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ច្រើនជាងឆ្នាំមុន ៥ដង ខណៈយុវជនដែលបានសម្រេចចិត្តចាប់អាជីពក្នុងវិស័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) បានកើនឡើងក្នុងអត្រាមួយដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ដោយពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ កើនឡើងលើស២៩២ភាគរយ។ ការស្រាវជ្រាវដូចគ្នានេះ បានបង្ហាញទៀតថា ជំនាញ និងការចូលប្រើប្រាស់ បច្ចេកវិទ្យា គឺមិនទាន់មានសមធម៌នៅឡើយ។

ដូច្នេះខណៈពេលដែលបច្ចេកវិទ្យាមានសក្តានុពលក្នុងការពង្រីកទីផ្សារការងារ យើងត្រូវតែទទួលស្គាល់ និងចាត់វិធានការយ៉ាងសកម្មដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាវិសមភាពនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ នោះយើងនឹងអាចបញ្ចប់បញ្ហាកង្វះធនធានមនុស្ស ដែលមានក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន។ ការកាត់បន្ថយវិសមភាព នឹងបញ្ចប់ភាពខ្វះខាតអ្នកជំនាញនៅក្នុងឧស្សាហកម្មជាច្រើន។

របាយការណ៍ចុងក្រោយបង្អស់របស់ Randstad ដែលមានចំណងជើងថា “ការយល់ដឹងអំពីភាពខ្វះខាតអ្នកមានទេពកោសល្យ ៖ AI & Equity Report – Understanding Talent Scarcity: AI & Equity Report” បានធ្វើការស្ទង់មតិមនុស្ស ១,២០០០នាក់ និងវិភាគទិន្នន័យពីទម្រង់ការងារជាង ៣លាន ដើម្បីស្វែងយល់ពីឥទ្ធិពលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) លើគម្លាតសមធម៌ សម្រាប់មនុស្សគ្រប់ភេទ ជំនាន់ និងជនមានពិការភាព។

ទិន្នន័យបានបង្ហាញថា បុគ្គលិក និងស្ត្រីវ័យចំណាស់ មិនទទួលបានសិទ្ធិស្មើគ្នា ក្នុងការទទួលបានឱកាស និងការទទួលបានសិទ្ធិស្មើគ្នាក្នុងការបណ្ដុះបណ្ដាលសមត្ថភាពប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នៅកន្លែងធ្វើការនោះទេ។ លើសពីនេះ ជាងមួយភាគបី ឬ ៣៥ភាគរយនៃស្ត្រី ត្រូវបានផ្ដល់សិទ្ធិឱ្យប្រើ AI ដោយនិយោជករបស់ពួកគេ បើធៀបនឹងពីរភាគប្រាំនៃបុរស ដែលមានអត្រា៤១ភាគរយ។

ចំពោះការបែងចែកជំនាន់ មានតែ ២២ភាគរយនៃ ជំនាន់ Baby Boomers ប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានផ្ដល់ឱកាសប្រើប្រាស់ជំនាញ AI បើធៀបនឹង ២៨ភាគរយនៃ Gen X, ៤៣ភាគរយនៃ Millennials និង៤៥ភាគរយនៃ បុគ្គលិក Gen Z ។

បើតាមវេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក WE Forum បានបង្ហាញ វិធីបួនយ៉ាង ដើម្បីជំរុញសមធម៌ ដើម្បីសម្របនឹងការប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ដែលចំណុចទាំងនោះរួមមាន ៖

១.ការគិតឡើងវិញអំពីជំនាញ ៖ បច្ចេកវិទ្យា ធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ដូច្នេះ រឿងសំខាន់បំផុត ស្ថាប័ន​ ឬក្រុមហ៊ុន ត្រូវផ្ដល់ឱកាសឱ្យបុគ្គលិកពង្រឹងជំនាញឱ្យបានឆាប់រហ័ស។ ការទទួលស្គាល់ ទទួលយក និងគាំទ្រឱ្យមានការផ្លាស់ប្ដូរ ដើម្បីជួយឱ្យបុគ្គលិក អាចសម្របទៅនឹងការវិវឌ្ឍន៍ថ្មីៗ។

២.ស្វែងយល់ពីលទ្ធភាព និងដែនកំណត់ ៖ ភាពលំអៀង គឺជាហានិភ័យធំបំផុតមួយ នៃការប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)។ វាមានទាំងក្នុងបច្ចេកវិទ្យាផ្ទាល់ខ្លួន និងនៅក្នុងរបៀបដែលបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន ឬស្ថាប័នប្រើប្រាស់។ ដូច្នេះ ស្ថាប័ន ត្រូវគិតឱ្យបានម៉ត់ចត់អំពីរបៀបដែលបុគ្គលិកប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះ ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

៣.សិក្សាពីមូលហេតុនៅពីក្រោយការមិនអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ៖ ស្ថាប័នត្រូវតែខិតខំស្វែងយល់ពីរបាំង ដែលធ្វើឱ្យបុគ្គលិក មិនអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះបាន។ ប្រហែលជាមានហេតុផលជាច្រើនដែលនាំឱ្យមនុស្ស មិនអាចមានជំនាញ និងសមត្ថភាពប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះ ស្របតាមតម្រូវការជាក់ស្ដែងរបស់គេ។

៤.ជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ៖ កិច្ចសហការរវាងអង្គការ ស្ថាប័នអប់រំ និងសង្គម កាន់តែទូលំទូលាយ នឹងជួយធានាថា គម្លាតជំនាញក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា និងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ត្រូវបានបិទ៕