នៅដើមឆ្នាំ២០២៣ WHO បានចេញផ្សាយសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយនៅក្នុង The Lancet Public Health ថា នៅពេលនិយាយពីការទទួលទានគ្រឿងស្រវឹង គឺមិនមានបរិមាណសុវត្ថិភាព ដែលមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាពនោះទេ។ ជាតិអាល់កុល គឺជាសារធាតុពុល និងមានសារធាតុញៀន ដែលប៉ះពាល់ដល់ដំណើរការខួរក្បាល ព្រមទាំងមានឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានទៅលើអារម្មណ៍ និងការគិត។ វាត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាសារធាតុបង្កមហារីកក្រុមទី១ ដោយ International Agency for Research on Cancer ។
ជាតិអាល់កុលបណ្តាលឱ្យមានជំងឺមហារីកយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំពីរប្រភេទ ក្នុងនោះក៏មានជំងឺ មហារីកពោះវៀន និងមហារីកសុដន់ផងដែរ។ អេតាណុល (ជាតិអាល់កុល) បង្កឱ្យមានជំងឺមហារីក ហើយភេសជ្ជៈទាំងឡាយណា ដែលមានជាតិអាល់កុល គឺសុទ្ធតែបង្កឱ្យមានហានិភ័យជំងឺមហារីក។ ទិន្នន័យចុងក្រោយបង្អស់ បានបង្ហាញថា ពាក់កណ្តាលនៃអ្នកជំងឺមហារីកនៅតំបន់អឺរ៉ុប គឺបណ្តាលមកពីការប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹង កម្រិត «ស្រាល» និង «មធ្យម» ដែលតិចជាង ១,៥ លីត្រ ឬតិចជាង 3.5 លីត្រនៃស្រាបៀរក្នុងមួយសប្តាហ៍។

វេជ្ជបណ្ឌិត Carina Ferreira-Borges បានពន្យល់ថា «យើងមិនអាចកំណត់កម្រិតសុវត្ថិភាពនៃការប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងនោះទេ។ មិនសំខាន់ទេថា តើអ្នកផឹកចំណុះប៉ុន្មានឡើយ ហានិភ័យចំពោះសុខភាពរបស់អ្នកផឹក ចាប់ផ្តើមពីដំណក់ដំបូង នៃភេសជ្ជៈមានជាតិអាល់កុលតែម្ដង។ រឿងតែមួយគត់ ដែលយើងអាចនិយាយបានច្បាស់នោះ គឺអ្នកផឹកកាន់តែច្រើន កាន់តែមានគ្រោះថ្នាក់។ ឬនិយាយម្យ៉ាងទៀត អ្នកផឹកកាន់តែតិច កាន់តែមានសុវត្ថិភាព»។

របាយការណ៍របស់ WHO បានបង្ហាញថា នៅទូទាំងពិភពលោក តំបន់អឺរ៉ុបមានកម្រិតអ្នកប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងខ្ពស់ជាងគេ។ មានមនុស្សជាង ២០០ លាននាក់ កំពុងរស់នៅជាមួយហានិភ័យនៃការវិវត្តជំងឺមហារីក ដោយសារការទទួលទានគ្រឿងស្រវឹង។ ជាមួយគ្នានេះ ប្រជាជនដែលងាយរងគ្រោះ និងមានអត្រាស្លាប់ដោយសារគ្រឿងស្រវឹង ភាពច្រើនគឺជាអ្នកដែលមានជីវភាពក្រីក្រ៕































