អាការដែលងាយនឹងស្លន់ស្លោខ្លាំង វាក៏ងាយប្រតិកម្មទៅខាងក្រៅដែរ បើទោះបីជាមិនស្ថិតក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់ជាក់​​​​​​​​​​​​​​លាក់ក៏ដោ​​​​​​​យ ។ ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ស​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​កម្មភាពបែបនេះ ​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​អាចកើតមានស្ទើរតែគ្រប់ពេល ប៉ុន្តែជាទូទៅ កើតឡើងនៅពេលប្រញាប់ ស្រ្តេស តាងតឹង ឬក៏ក្នុងសភាពថប់បារម្ភ និងស្ថានភាពភ្លាមៗណាមួយ ដូចជានិយាយជាសាធារណៈ ឬស្ថិតនៅក្នុងកន្លែងបិទជិតជាដើម។

បើតាមគេហទំព័រ health បានឱ្យដឹងថា នៅពេលមនុស្សឧស្សាហ៍មានអាការភ័យស្លន់ស្លោ វាពិតជាចាំបាច់ណាស់ ក្នុងការរក្សាចិត្តឱ្យត្រជាក់ ហើយត្រូវដឹងថា វានឹងស្រាកស្រាន្តទៅវិញបន្តិចម្តងៗ ក្រោយមកភាពញាប់ញ័រ ឬភាពភ័យខ្លាចអាចនឹងស្ថិតទៅរកសភាពដើមវិញ។ បើសិនជាអ្នករកឃើញថា មនុស្សដែលនៅក្បែរខ្លួនជួបនឹងអាការបែបនេះ សូមអនុវត្តន៍គន្លឹះទាំងប្រាំមួយចំណុច នៅខាងក្រោម ដើម្បីជួយសម្រាលអារម្មណ៍របស់ពួកគាត់ ដោយមានជម្រាបជូនដូចតទៅ៖

១. សួរនាំអំពីអ្វីដែលពួកគាត់ត្រូវការ ៖ ប្រើប្រាស់វិធីសាស្រ្តនិងរកឱ្យឃើញថា តើមានបញ្ហាអ្វីខ្លះ ដែលបណ្តាលឱ្យមនុស្សដែលមានអាការឆាប់ភ័យ តែងតែប្រត្តិកម្មញឹកញាប់ ឬថាតើពួកគេបានឆ្លងកាត់ហេតុការណ៍ ឬបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះ ទើបវិវិត្តបានទៅ ជាមនុស្សដែលមានសភាពភ័យលឿនជារឿយៗបែបនេះ។

២.​ កាត់ផ្តាច់ចង្វាក់ ៖ បើសិនជាស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈមួយ ដែលកំពុងតែឃើញមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកស្ថិតក្នុងសភាពភ័យខ្លាច លោកអ្នក គួរតែសួរនាំពួកគេ និងនាំទៅកន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពនិងឯងជនភាពជាងនេះ ឬទៅកន្លែងដែលមានខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ ហើយបើមើលទៅពួកគាត់ហាក់ធូរស្រាលបានគ្រាន់បើជាងមុន សឹមសួរនាំបន្ថែមទៀត។

៣. ស្ដាប់ពួកគាត់ ៖ បើសង្កេតឃើញថា ពួកគាត់មានរឿងដែលត្រូវចែករំលែក ឬក៏ត្រូវការជំនួយជាក់លាក់ណាមួយ គឺត្រូវប្រាកដថា អ្នកបានដាក់ចិត្តដាក់កាយស្ដាប់ទៅកាន់ពួកគាត់ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយសួរបញ្ជាក់ត្រឡប់ទៅវិញ បន្ទាប់មករកមើលសកម្មភាពផ្សេងៗដែលឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការពួកគេ។

៤. ផ្តល់ការគាំទ្រ ៖ សូមនិយាយទៅកាន់មនុស្សកំពុងមានអាការភ័យខ្លាច ដោយភាសាត្រជាក់ៗ និងទន់ភ្លន់ រួមទាំងប្រើប្រាស់ប្រយោគខ្លីៗ សាមញ្ញៗ។ មួយវិញទៀត ឧស្សាហ៍រំឮកពួកគាត់ថា អារម្មណ៍ទាំងនោះនឹងបាត់ទៅវិញនៅពេលខាងមុខ។ បង្ហាញឱ្យពួកគេដឹងថា អ្នកជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានសមត្ថភាពផ្តល់ការគាំទ្រនូវអ្វីដែលពួកគាត់ត្រូវការ។

៥. លើកទឹកចិត្តនិងផ្តល់ដំណោះស្រាយ ៖ ជាឧទាហរណ៍ មានមនុស្សមួយចំនួនចាប់អារម្មណ៍ទៅលើវិធីសាស្រ្ត នៃការដកដង្ហើមវែងៗ ខណៈមួយចំនួនទៀតចាប់អារម្មណ៍អំពីការរាប់ចំនួនលេខ ចាប់ពីលេខមួយទៅដល់លេខ១០០។ ជាដំបូង ត្រូវឱ្យអ្នកដែលមានអាការឆាប់ភ័យនោះ ប្រាប់អ្នកជាមុនសិនថា តើសកម្មភាពបែបណា ដែលពួកគាត់ចង់ឱ្យយើងជួយដើម្បីរំងាប់អារម្មណ៍ដែលស្លន់ស្លោ។

៦. នៅក្បែរពួកគាត់ឱ្យបានច្រើន ៖ ទន្ទឹមគ្នានេះដែរ ពេលលោកអ្នកនៅក្បែរពួកគាត់ម្តងៗ ក៏ត្រូវរក្សាភាពអត់ធ្មត់ព្រោះកាលៈទេសៈខ្លះ អ្នកដែលមានអាការ ស្លន់ស្លោខ្លាំង អាចនឹងមានអារម្មណ៍មិននឹងនរ៕