ការសិក្សានៅសាលារៀន ឬសាកលវិទ្យាល័យផ្តល់នូវមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃចំណេះដឹង និងជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ដែលជាគ្រឹះដំបូងបំផុតសម្រាប់អនាគត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងវិវឌ្ឍឥតឈប់ឈរ និងតម្រូវការទីផ្សារការងារដែលកាន់តែស្មុគស្មាញ សមត្ថភាពដែលទទួលបានពីការសិក្សាក្នុងថ្នាក់តែមួយមុខ មិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ ក្នុងការធានានូវភាពជោគជ័យពេញលេញ និងការជំរុញឱ្យជីវិតកាន់តែល្អប្រសើរនោះទេ។ ដើម្បីក្លាយជាធនធានមនុស្សដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចសម្របខ្លួនទៅតាមគ្រប់សម័យកាល យុវជនគ្រប់រូបត្រូវតែបណ្តុះបណ្តាលខ្លួនឯងបន្ថែមទៀតនូវ ជំនាញទន់ (Soft Skills) និង ជំនាញជីវិត ដែលចាំបាច់បំផុត។

ខាងក្រោមនេះ គឺជា​ជំនាញសំខាន់ៗចំនួន៣ ដែលយុវជនគួរមាន ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការជាក់ស្តែងក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន ៖

អក្ខរកម្មនៃការប្រើបច្ចេកវិទ្យា ៖ ស្ថិតក្នុងសម័យកាលនេះ លើសពីរការពង្រឹងអក្ខរកម្មនៃការអាន និងសរសេរ ប៉ុន្តែគិតអំពីការរៀនបន្ថែម ភាពវៃឆ្លាតនៃការជ្រើសរបៀបរៀន និងការដុសខាត់អ្វីដែលបានរៀនកន្លងមក ហើយដើម្បីឆ្លើយតបនឹងកត្តាទាំងនេះ ការយល់ដឹងពីបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ ការប្រើកម្មវីធីឱ្យទទួលបានប្រសិទ្ធភាព សុទ្ធសឹងតែស្ថិតក្នុងអក្ខរកម្មនៃការប្រើបច្ចេកវិទ្យា។ ដូចនេះទោះមិនមែនជាអ្នកជំនាញក្នុងការប្រើបច្ចេកវិទ្យា យ៉ាងហោចណាស់ក៏សិក្សាបន្ថែមនូវជំនាញចាំបាច់ៗ ដូចជា សុវត្ថិភាពអ៊ីនធឺណិត ការប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពសិក្សា ការជ្រើសរើសកម្មវីធីដើម្បីគ្រប់គ្រងការងារ ឬពេលវេលាជាដើម។

ទំនាក់ទំនង និងសហការ ៖ ក្នុងដំណើរកិច្ចសហការ ត្រូវការឱ្យប្រើការប្រាស្រ័យទាក់ទងដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា, ការសម្របសម្រួល ទំនាក់ទំនង គឺជាកត្តានាំឱ្យកិច្ចសហការមានភាពល្អប្រសើរ ដូចនេះការសិក្សាបន្ថែមអំពីការនិយាយ ការសរសេរ ការបង្ហាញចំណាប់អារម្មណ៍ ការឆ្លុះបញ្ចាំង និងការទទួលយកមតិកែលម្អសុទ្ធសឹងតែជាចំណែកជំរុញឱ្យការសន្ទនាកាន់តែប្រទាក់ក្រឡាគ្នា។ បន្ទាប់ពីដឹងអំពីគន្លឹះក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នារួចហើយ ការស្វែងរកក្រុមដើម្បីធ្វើការងារសាសា គឺជាកត្តាមួយជួយបង្កើនភាពជោគជ័យក្នុងការសិក្សា។

លទ្ធផល និងផលិតភាព ៖ គុណភាពរបស់សិស្ស ឬនិស្សិត ត្រូវបានគេអបអរតាមរយៈលទ្ធផល ឬចំណាត់ថ្នាក់ដែលបង្ហាញចេញមកដោយការធ្វើត្តេស ក្រោយការសិក្សាជំនាញ ឬមុខវិជ្ជាណាមួយ ប៉ុន្តែកំឡុងពេលរៀនមិនសូវបានជជែកអំពីគន្លឹះក្នុងការរៀនឱ្យបានផលិតភាពនោះទេ ដូចនេះតម្រូវឱ្យសិស្សខ្លួនឯងផ្ទាល់ត្រូវសិក្សាបន្ថែមពីអ្វីទៅជាផលិតភាពសិក្សា ជាជាងផ្តោតលើតែគុណភាព ឬលទ្ធផលតែមួយមុខ៕