ស្ទឹងត្រែង – នៅចម្ងាយប្រមាណ ៥០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តស្ទឹងត្រែង និងស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីព្រំដែនរវាងប្រទេសកម្ពុជានិងប្រទេសឡាវ វិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្រោមកិច្ចសហការរវាងអង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជា និងមន្ទីរអប់រំ យុវជន និងកីឡាខេត្តស្ទឹងត្រែង គោលបំណងដើម្បីរួមចំណែកទប់ស្កាត់ការបោះបង់ចោលការសិក្សារបស់សិស្សានុសិស្ស ពិសេសសិស្សនារីសិក្សានៅកម្រិតវិទ្យាល័យ ។ វិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ បានសម្ពោធនៅថ្ងៃអង្គារ៍ ទី៣១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៣ ។
លោក យី គឹមថាន នាយករងប្រចាំប្រទេសនៃអង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជា បានឱ្យ AMS ដឹងថា ដោយមើលឃើញពីកត្តារារាំងដល់ការទទួលបានការអប់រំរបស់កុមារ និងយុវជន អង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជា និងមន្ទីរអប់រំ យុវជន និងកីឡាខេត្តស្ទឹងត្រែង សាងសង់អគារសិក្សានៃវិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យចំនួនមួយខ្នង ស្មើនឹង ០៦បន្ទប់, មានរបងប្រវែង ១០៦ម៉ែត្រ, មានបន្ទប់ទឹកស្អាត, ព្រមទាំងតារាងបាល់ទះ បាល់ទាត់ និងបាល់បោះផងដែរ ។
នាយករងប្រចាំប្រទេសនៃអង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជាលើកឡើងថា ការបង្កើតឱ្យមានវត្តមានអគារសិក្សាវិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ គឺស្របតាមគោលនយោបាយរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលក្នុងការលើកកម្ពស់វិស័យអប់រំនៅកម្ពុជា និងចូលរួមលើកកម្ពស់ការអប់រំរបស់កុមារ និងយុវជនស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យឱ្យមានឱកាសទទួលបានការអប់រំពេញលេញយ៉ាងហោចណាស់ត្រឹមថ្នាក់ទី១២ ព្រមទាំងបង្ខិតទីតាំងអប់រំឱ្យនៅជិតផ្ទះសិក្សានុសិស្ស ។
ទន្ទឹមគ្នានេះ លោក យី គឹមថាន នាយករងប្រចាំប្រទេសនៃអង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជាក៏លើកឡើងដែរថា
“អង្គការភ្លែនអន្តរជាតិកម្ពុជានិងមន្ទីរអប់រំ យុវជន និងកីឡាខេត្ត រួមគ្នាបង្កើតអគារសិក្សា និងប្រព័ន្ធអប់រំកាន់តែចូលកៀកតំបន់ដែលជួបការខ្វះខាត ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យកុមារ និងកុមារីជំទង់ដែលមានហានិភ័យក្នុងការបោះបង់ចោលការសិក្សា អាចបន្តការសិក្សា ឬអាចរៀនសូត្រជំនាញសម្រាប់ជីវិត”
យោងតាមស្ថិតិអប់រំនៅឆ្នាំ២០២១-២០២២ នៅខេត្តស្ទឹងត្រែង អត្រារួម នៃការចុះឈ្មោះចូលរៀនកម្រិតមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ មានចំនួនត្រឹមតែ ៣១.៩%ប៉ុណ្ណោះ ។ បច្ចុប្បន្ននៅក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែងទាំងមូល មានវិទ្យាល័យចំនួន០៩ កន្លែង ស្មើនឹង ៦៥បន្ទប់ ។
គួរបញ្ជាក់ថា វិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យជាវិទ្យាល័យដំបូងគេបង្អស់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងស្រុកបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ខណៈស្រុកនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ២០១៩ ។ លើសពីនេះ បើតាមអង្គការភ្លែនបានឱ្យដឹងថា វិទ្យាល័យបុរីអូរស្វាយសែនជ័យ ជាសាលារៀនសុវត្ថិភាពមួយ ដែលរួមចំណែកលើកកម្ពស់ការអប់រំ និងសុខុមាលភាពសិក្សានៅក្នុងសហគមន៍ ខណៈហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសិក្សានៅក្នុងតំបន់ដាច់ស្រយាលនេះ ហាក់នៅមានភាពខ្វះខាតនៅឡើយ ៕































