ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
នាយកដ្ឋានបរិវត្តកម្មឌីជីថល នៃក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា សហការជាមួយក្រុមហ៊ុន KOOMPI កាលពីសប្តាហ៍មុន បានចុះធ្វើការដំឡើង និងបំពាក់ឧបករណ៍ឌីជីថលសម្រាប់គាំទ្រដល់ការរៀន និងបង្រៀននៅសាលារៀនបណ្តោះអាសន្ន ស្ថិតក្នុងសាលាបឋមសិក្សាកណ្តោល ស្រុកថ្មពួក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
បើតាមក្រសួងអប់រំ បេសកកម្មនេះមានគោលបំណងឆ្លើយតបបន្ទាន់ ដើម្បីធានាថាការសិក្សារបស់សិស្សានុសិស្សភៀសសឹកដែលរងផលប៉ះពាល់ពីជម្លោះព្រំដែន មិនត្រូវបានរអាក់រអួល ឬបោះបង់ចោលឡើយ។ ក្នុងនោះដំណោះស្រាយបច្ចេកវិទ្យាបន្ទាន់ដែលបានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់រួមមាន បណ្ណាល័យឌីជីថលក្រៅបណ្ដាញ (Offline Content Server និង Local Wi-Fi Hotspot) ឧបករណ៍ផ្ទុកមាតិកាសិក្សាទំហំ ២តេរ៉ាបៃ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគ្រូ និងសិស្សចូលប្រើប្រាស់ និងទាញយកសៀវភៅជាង ៣,០០០ក្បាល និងវីដេអូបង្រៀនរាប់ពាន់ឃ្លីប ដោយមិនចាំបាច់មានអ៊ីនធឺណិត ។
នាយកដ្ឋានបរិវត្តកម្មឌីជីថល ក៏បានបំពាក់កុំព្យូទ័រយួរដៃ១គ្រឿងសម្រាប់គ្រូបង្រៀន កុំព្យូទ័រ KOOMPI ចំនួន ១០គ្រឿង ដើម្បីឱ្យសិស្សានុសិស្សអនុវត្តបំណិនឌីជីថលផ្ទាល់ ។ ដំឡើងប្រព័ន្ធសូឡា ១ឈុត ដែលអាចរក្សាថាមពល ១៥គីឡូវ៉ាត់ម៉ោង ធានាដល់ការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រដែលបានបំពាក់ និងឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិកបានទៀងទាត់ ទោះបីស្ថិតក្នុងតំបន់ដាច់ស្រយាលក៏ដោយ។
លោកបណ្ឌិត សុខ សូត្រ ព្រឹទ្ធបុរសមហាវិទ្យាល័យអប់រំ នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ បានកោតសរសើរចំពោះគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់នាយកដ្ឋានបរិវត្តកម្មឌីជីថល នៃក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ដែលបានចុះទៅដំឡើង និងបំពាក់ឧបករណ៍ឌីជីថលសម្រាប់គាំទ្រការរៀន និងបង្រៀន នៅសាលារៀនបណ្តោះអាសន្ន ដោយថា ការនាំយកសាលារៀនឌីជីថល ទៅកាន់តំបន់ភៀសសឹក គឺជាការផ្តល់នូវ “ដង្ហើម នៃក្តីសង្ឃឹម” ដល់កុមារដែលកំពុងបាត់បង់ឱកាស, ជួយធានានិរន្តរភាពនៃការសិក្សា និងកាត់បន្ថយគម្លាតអប់រំ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រៅពីការអប់រំចំណេះដឹងទូទៅតាមប្រព័ន្ធឌីជីថល លោកបណ្ឌិត សុខ សូត្រ បានផ្ដល់អនុសាសន៍ ២ចំណុចដល់ក្រសួងគួរដាក់បញ្ចូលជាបន្ទាន់សម្រាប់សិស្សនៅតំបន់ភៀសសឹក រួមមាន ទី១. ការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញបច្ចេកទេស និងវិជ្ជាជីវៈកម្រិតមូលដ្ឋានដែលចំណាយតិច (Cheap Practical Skills) ៖ កុមារ និងយុវជននៅតំបន់ភៀសសឹក ត្រូវការជំនាញដែលពួកគេអាចយកទៅអនុវត្តបានភ្លាមៗដើម្បីរស់រាន ដូចជា ជំនាញដាំបន្លែ សំអាតបរិស្ថាន កែច្នៃម្ហូបអាហារ ការជួសជុលសម្ភារៈប្រើប្រាស់បឋម ឬកសិកម្មខ្នាតតូច ដែលមិនទាមទារឧបករណ៍ថ្លៃៗ តែអាចជួយពួកគេដោះស្រាយបញ្ហាជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ និងមានប្រយោជន៍សម្រាប់សហគមន៍ពួកគេនៅពេលនោះ។ ទី២ ការពង្រឹងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងសុវត្ថិភាព ៖ ទោះបីយើងមានសាលាឌីជីថលក៏ដោយ ក៏កុមារត្រូវការទីកន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពដើម្បីអង្គុយរៀន។ ការគាំទ្របន្ថែម គួរតែផ្តោតលើការសាងសង់មណ្ឌលសិក្សាបណ្តោះអាសន្នដែលមានស្តង់ដារ មានប្រព័ន្ធការពារទឹកភ្លៀង និងកម្តៅ រួមទាំងការផ្តល់នូវឧបករណ៍សាកថ្មរួម (Charging Stations) ព្រោះបើគ្មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធមូលដ្ឋានទាំងនេះទេ ឧបករណ៍ឌីជីថលនឹងក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ៕
