ភ្នំពេញ – រចំ មុន្នី គឺជា​ជនជាតិដើមចារ៉ាយ​មក​ពី​ខេត្តរតនគិរី, បច្ចុប្បន្ន​នាងកំពុងសិក្សា​ជំនាញ​ប្រព័ន្ធបណ្តាញ (Cyber Security) ដោយ​ទទួលបានអាហារូបករណ៍ពីសាកលវិទ្យាល័យបច្ចេកវិទ្យា និង​វិទ្យាសាស្រ្ត​កម្ពុជា (ខេមតិច) នារាជធានីក្រុងភ្នំពេញ ។ ទំរាំអាចមក​ដល់ចំណុចមួយ​នេះ មុន្នី បានជួបឧបស័គ្គជាច្រើន ពិសេសគឺគំនាបពីគ្រួសារ​ ដែល​មិន​អនុញ្ញាតឱ្យនាងបន្តការសិក្សា ហើយ​ជំរុញឱ្យ​នាងរៀបការទាំងនៅវ័យក្មេង។

រចំ មុន្នី បានរៀបរាប់ថា នាងជាក្មេងស្រីជនជាតិដើមភាគិចារ៉ាយដែលសហគមន៍ក៏ដូចជា​​ក្រុមគ្រួសារមិនជំរុញលើកទឹកចិត្ត​ឱ្យរៀនសូត្របានច្រើនដូចទៅនឹងក្មេងប្រុស ។ តាំងតែពីតូចមក ដោយ​សារចង់ចេះ រូបនាងតែងតែទៅ​លួចមើល​គេ​រៀន​នៅ​តាម​បង្អួច រហូត​ដល់គ្រូ បាន​ទៅ​ផ្ទះរបស់នាង និង​សុំ​ឪពុកម្តាយ​នាងឱ្យ​បានចូលរៀន។

លុះពេល​បញ្ចប់ថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យ មុន្នី ត្រូវ​ជួប​ឧបស័គ្គម្តងទៀត គឺមិន​ត្រូវ​បាន​ឪពុកម្តាយ​អនុញ្ញាតឱ្យ​បន្ត​ការ​សិក្សា​នៅ​ថ្នាក់វិទ្យាល័យឡើយ ដោយ​ហេតុថា សាលានៅឆ្ងាយ និង​ខ្វះខាតថវិកា។ តែយ៉ាងណា ក្មេងស្រីជនជាតិចារ៉ាយ​រូបនេះ បានជំនះមក​ស្នាក់នៅ​ទីរួមខេត្តរតនគិរីជាមួយ​មិត្តភក្តិ ដើម្បីបន្តការសិក្សា រហូត​បញ្ចប់ថ្នាក់មធ្យមសិក្សា​ទុតិយភូមិ។

ក្រោយ​បញ្ចប់ថ្នាក់មធ្យមសិក្សា​ទុតិយភូមិរួច ដំបូងឡើយ មុន្នី គ្មានគំនិតថា នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា​នៅថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យ​នៅទីក្រុងនោះទេ ដោយ​គ្រាន់តែចង់ធ្វើការរកប្រាក់ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ជីវភាពគ្រួសារ ប៉ុន្តែគម្រោងនោះត្រូវផ្លាស់ប្តូរនៅពេលដែលសង្កេតឃើញមិត្តភក្តិរបស់នាងស្ទើរតែគ្រប់គ្នាមកបន្តការសិក្សានៅទីក្រុង។

ចំពោះស្ថានភាពនៃការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យនៅឯរាជធានីភ្នំពេញវិញ កញ្ញា រចំ មុន្នី ក៏ជួបនូវបញ្ហាប្រឈមហាក់មិនខុសពីអតីតកាលប៉ុន្មានឡើយ គឺគ្រាន់តែបន្ថែមភាពប្រឈមថ្មី នូវរឿងដែលនាងមិនធ្លាប់ជួបកាលនៅខេត្តរតនគិរី ដូចជា ការជិះម៉ូតូឆ្វេកឆ្វាច រញ៉េរញ៉ៃពេលយប់ ឬពេលស្ងាត់។ មុន្នីបន្តថា សម្រាប់រូបនាងផ្ទាល់ គឺវាបានគំរាមដល់ស្ថានភាពផ្លូវចិត្ត ព្រោះបរិបទនេះវាចម្លែកសម្រាប់នាង។ ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបនោះ មុន្នីចាប់ផ្តើមមានភាពមន្ទិល និងបង្កើតការសង្ស័យចំពោះការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនឯង ដោយមិនច្បាស់ថា វាជារឿងត្រឹមត្រូវឬក៏អត់? យ៉ាងណាមិញនាងបន្តលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯងថា បានឆ្លងកាត់បញ្ហាច្រើនដំណាក់កាលមកហើយ ត្រូវតែរឹងមាំ ដូច្នេះអត់គួរថយក្រោយទៀតនោះទេ។

ទោះជាមុន្នីទទួលបានឱកាសសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ ដោយឥតគិតថ្លៃ ប៉ុន្តែការចំណាយប្រចាំថ្ងៃនៅតែជាបញ្ហាប្រឈមសម្រាប់និស្សិតដែលរស់នៅឆ្ងាយផ្ទះ។ មុន្នី បន្តថា ដោយហេតុឪពុកម្តាយ មិនសូវលើកទឹកចិត្ត គឺជាហេតុធ្វើ​ឱ្យ​ មុន្នី មិនហ៊ានស្នើសុំថវិកា ឬជំនួយពីពួកគាត់ទេ។ ដូច្នេះនាងក៏សម្រេចចិត្តរកការងារធ្វើបន្ថែម បន្ទាប់ពីកាតព្វកិច្ចរៀនសូត្រ ដោយចាប់ផ្តើមធ្វើការពីម៉ោងប្រាំមួយល្ងាច ដល់ម៉ោងប្រាំបួនយប់។ នាងព្យាយាមកាត់បន្ថយការចំណាយតាមរយៈសកម្មភាពដូចជា មិនញាំរបស់ឆ្ងាញ់ៗ ប្រើប្រាស់សម្លៀកបំពាក់ដដែលៗ ដោយមួយឆ្នាំទិញតែពីរឈុតប៉ុណ្ណោះ។ មុន្នី រៀបរាប់ថា នាងសន្សំថវិកាទាំងនោះ ដើម្បីរៀនភាសារអង់គ្លេសបន្ថែម ចំណាយលើអាហារបរិភោគប្រចាំថ្ងៃ ការជួលកន្លែងស្នាក់នៅ និងទិញសម្ភារៈចាំបាច់នានា។ តាមរយៈការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ មុន្នី ធ្វើឱ្យឪពុកម្តាយរបស់នាង ជឿជាក់លើនាង ហើយបើកចិត្តទទួលយកការសម្រេចចិត្តរបស់នាង និងប្តូរពីការមិនពេញចិត្ត មកជាការលើកទឹកចិត្តវិញម្តង។

ងាកមកនិយាយពីកត្តាដែលមុន្នី រៀនជំនាញសុវត្ថិភាពប្រព័ន្ធបណ្តាញនៅសាកលវិទ្យាល័យវិញ មុនពេល មុន្នី ជ្រើសយកជំនាញនេះ គឺយល់ថា ជាមុខជំនាញដំបូងគេដែលនាងឃើញនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ហើយ មុន្នី កំពុងតែវិវឌ្ឍន៍ខ្លួនជាមួយបច្ចេកវិទ្យា ខណៈបច្ចុប្បន្នមានប្រព័ន្ធបែបទំនើបៗជាច្រើន ប៉ុន្តែយើងអត់ដឹងពីរបៀបការពារវាឱ្យមានសុវត្ថិភាព ដូច្នេះហើយវាជាបញ្ហាមួយទៀតដែលកើតឡើងជាមួយនឹងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា។

កញ្ញា រចំ មុន្នី

“ខ្ញុំចាប់យកជំនាញសុវត្ថិភាពប្រព័ន្ធបណ្តាញ(Cyber Security) ដើម្បីធ្វើជាអ្នកវិជ្ជាមាន ការពារអ្នកប្រើប្រាស់ទាំងអស់នោះ”

យ៉ាងណាក៏ដោយ​នៅថ្ងៃអនាគត រចំ មុន្នី ចង់ឃើញសហគមន៍ដែលនាងធ្លាប់រស់នៅពីមុន មានអ្នកចូលរៀនក្នុងចំនួនច្រើនជាងមុន និងផ្លាស់ប្តូរនៅផ្នត់គំនិតដែលគិតថា កូនស្រីអត់គួរបានរៀនច្រើនដូចកូនប្រុស ឬក៏អត់ផ្តល់តម្លៃដល់ការសិក្សា។

ជាមួយ​គ្នា​ជនជាតិដើមភាគតិចរូបនេះ ក៏​បាន​លើកទឹកចិត្ត​ដល់​អ្នកដែលមានស្ថានភាពប្រហាក់ប្រហែលនឹងនាង សូមកុំទាន់បោះបង់អ្វីមួយចោល ប្រសិនបើមិនទាន់បានស្វែងរកដំណោះស្រាយឱ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ឱ្យអស់ពីចិត្តនៅឡើយ។ «សូមកុំប្រលែងចោល គួរតែចាប់យកហើយបង្កើតសមិទ្ធផលដ៏ល្អមួយ»៕