យុវជន ជា​វ័យមួយដែលទទួលរងសម្ពាធដោយការផ្លាស់ប្តូរលឿន ទំហំនៃទំនួលខុសត្រូវចាប់ផ្តើមកើនឡើង​ សម្ពាធពីលទ្ធផលនៃការសិក្សា ភាពចម្រុះនៃការទទួលបានព័ត៌មានលើសលប់​ ក៏​ដូចជាការចូលរួមក្នុងសង្គម និងភាពប្រកួតប្រជែងនៃការងារ។ ទាំងអស់នេះបានរុញច្រានឱ្យយុវជន បាត់បង់តុល្យភាពនៃការធ្វើសកម្មភាពរវាងភាពចាំបាច់ និងចំណូលចិត្ត, ដូច្នេះការគ្រប់គ្រង់ស្រេ្តសជារឿងមួយចាំបាច់​​ ព្រោះយុវជនជាវ័យមួយត្រូវការឱ្យមានការថែទាំទៅកាន់ផ្លូវអារម្មណ៍។

តាមរយៈគេហទំព័រ Allsaints បានបង្ហាញគន្លឹះមួយចំនួនសម្រាប់យុវជនអនុវត្តក្នុង​ការអប់រំចិត្ត ឬការរឮកដឹង ៖

និយមន័យ នៃការអប់រំចិត្ត ៖ ការអប់រំចិត្ត គឺជាសកម្មភាពដែលមានភាពសាមញ្ញៗ ប៉ុន្តែរួមចំណែកទៅក្នុងការរក្សាស្មារតីឱ្យស្ថិតក្នុងបច្ចុប្បន្នភាព បណ្តុះដល់ការបើកចិត្ត ការឆ្លុះបញ្ចាំងដោយគ្មានការវាយតម្លៃ ហើយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យឆ្លើយតបនឹងការពង្រឹងសុខភាពផ្លូវចិត្តទាំងក្នុងរយៈ​ពេលវែង និងពេលខ្លី​ តួយ៉ាងដូចជាការជម្រះភាពមន្ទិលនៅក្នុងខួរក្បាល ការដោះស្រាយនឹងភាពតានតឹង ជៀសចាកពីអាការស្រេ្តស រួមទាំងសម្រេចឱ្យបាននូវការសង្រួមស្មារតី​ និងបន្ថយអាការសស្លន់សស្លោជាដើម។

អត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់យុវជន ៖ សម្រាប់យុវជនដែលយកចិត្តទុកដាក់លើការថែទាំចិត្ត ឬក៏បានអនុវត្តន៍សកម្មភាពដែលអប់រំចិត្តបានជាប់លាប់ ពួកគេអាចនឹងទទួលបានគុណសម្បត្តិជាវិជ្ជមានដូចជា កាត់បន្ថយស្រ្តេស និងភាពតានតឹង, អភិវឌ្ឍន៍សមត្ថភាពផ្តោត និងការផ្ចង់ស្មារតី ភាពវិវិត្តនៃការប្រើប្រាស់សមត្ថភាពផ្នែកអារម្មណ៍, រក្សាភាពធន និងការទ្រទ្រង់នៅពេលមានបញ្ហាកើតមាន, បង្កើនគុណភាពគេង, ពង្រឹងជំនាញក្នុងការចុះចូលក្នុងសង្គម និងឱកាសនៃការទទួលបានលទ្ធផលវិជ្ជមានពីការសិក្សា។ ជារួមការអប់រំចិត្ត ត្រូវការឱ្យអនុវត្តន៍ និងការយកចិត្តទុកដាក់រាល់សកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃដែលបានធ្វើ ដើម្បីឱ្យសតិមានការរឮកដឹង ដែលអាចនាំឱ្យមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការពង្រឹងការចងចាំ និងបន្សាំនឹងការផ្លាស់ប្តូរ ក៏ដូចជាការបត់បែន។

ការអនុវត្ត ៖ ការចាប់ផ្តើមអនុវត្តន៍ គឺមានច្រើនវិធីដូចជា ការធ្វើតាមបច្ចេកទេស ការណែនាំក្នុងការដកដង្ហើម ការធ្វើសមាធិ ឬក៏ការចូលរួមវគ្គសិក្សានិងអនុវត្តន៍បែបផ្លូវការណាមួយ មិនថាជាវគ្គខ្លីៗ ការចូលរួមសិក្ខាសិលា និងនៅក្នុងថ្នាក់រៀនជាដើម។

អ្វីដែលអាណាព្យាបាលអាចធ្វើបាន ៖ ការជួយគាំទ្រសុខភាពផ្លូវចិត្តកូនៗ ឬក៏យុវជន មិនចាំបាច់រង់ចាំរហូតដល់ក្លាយជាអ្នកជំនាញនោះទេ សូម្បីតែជំហានតូចៗ ក៏អាចរួមចំណែកដល់ការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងធំចំពោះអាកប្បកិរិយាយុវជនបានដែរ តាមរយៈការក្លាយខ្លួនជាគំរូឱ្យកូនបានឃើញដោយអនុវត្តន៍ការសមាធិជាប្រចាំ ហើយបង្ហាញឱ្យកូនៗបានឃើញ។ មួយវិញទៀតការបង្កើតបរិយាកាស ដែលមានផាសុកភាព និងធ្វើសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃ ដោយមិនប្រញាប់ប្រញាល ប៉ុន្តែមានស្មារតីរឮកដឹងក្នុងខ្លួន និងការលើកទឹកចិត្តឱ្យកូនៗចូលរួមហ្វឹកហាត់បន្ថែមនៅសាលា ឬក៏នៅវគ្គខ្លីៗណាមួយ៕