ការរស់នៅបែបមួយៗ យឺតៗ សំដៅដល់ការរស់នៅប្រកបដោយភាពសាមញ្ញ និងផ្តល់តម្លៃលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ បន្ថែមពីនោះ សកម្មភាពយឺតៗ រួមបញ្ចូលនូវការសាកល្បងបទពិសោធន៍ថ្មីៗជំនួសឱ្យការដេញតាមសម្ភារថ្មីៗ ដោយអនុវត្តន៍សកម្មភាពទាំងឡាយណាដែលជំរុញឱ្យផ្ចង់ស្មារតីស្ថិតក្នុងបច្ចុប្បន្នភាព ដូចជាចម្អិនអាហារបរិភោគនៅផ្ទះខ្លួនឯង នៅជាមួយធម្មជាតិ ធ្វើសកម្មភាពអប់រំចិត្ត ឬធ្វើការដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ជូនទៅកាន់សហគមន៍ រួមទាំងផ្តល់តម្លៃលើការរៀនសូត្រពេញមួយជីវិត។
ក្នុងស្ថានភាពដ៏មមាញឹក និងការវិវត្តន៍របស់ពិភពលោកដ៏មានភាពលឿនរហ័ស ជំរុញឱ្យល្បឿននៃការធ្វើការ ការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃហាក់មានទម្លាប់ធ្វើអ្វីលឿនៗជាប្រចាំ ដូចជាការបរិភោគលឿន រៀបចំខ្លួនបែបស្លន់ស្លោជាប្រចាំទោះមិនស្ថិតក្នុងស្ថានភាពចាំបាច់។ មានទម្លាប់លឿនៗ ឬយឺតៗ គឺជាជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួន តែយ៉ាងណា តាមរយៈគេហទំព័រ Verywell Mind បានបង្ហាញអំពីអត្ថប្រយោជន៍ប្រាំចំណុចតាមរយៈធ្វើសម្មភាពមួយៗ បានរួមចំណែកដល់ការពង្រឹងសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត ដោយមានរៀបរាប់លម្អិតនៅខាងក្រោម។
១. សញ្ជឹងគិតពីបុព្វហេតុមុននឹងសម្រេចចិត្តធ្វើសកម្មភាព ៖ ការចម្អិនអាហារបរិភោគដោយខ្លួនឯងនៅផ្ទះ គេអាចគិតថាគឺជាសកម្មភាពធម្មតាៗ ដែលមនុស្សទូទៅត្រូវដឹងនិងចេះធ្វើ។ តែយ៉ាងណាក្នុងបរិបទដ៏មមាញឹក និងពោរពេញដោយឱកាសប្រកួតប្រជែងការងារបែបនេះប្រសិនបើគេវិភាគថា មិនសូវផ្តល់នូវផលចំណេញពីការចម្អិន នោះការជ្រើសរើសបរិភោគអាហារនៅខាងក្រៅគឺជាជម្រើសអាទិភាព។ ធ្វើបែបនេះយូរៗរហូតក្លាយទៅជាទម្លាប់ដោយភ្លេចចាប់អារម្មណ៍ថា សកម្មភាពបែបនេះបានរួមចំណែកទៅដល់ការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងខ្លួនឯង ឬសមត្ថភាពនៃការផ្ដោត និងការសន្សំសំចៃជាដើម។
នៅពេលដែលបានចំណាយពេលខ្លះទៅចម្អិនអាហារ ទោះបីជាត្រឹមតែម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ នោះសមត្ថភាពផ្តោតមានភាពរីកចម្រើនដោយកើតមានតាមរយៈរវល់នឹងការរៀបគ្រឿងទេស ខ្វល់ពីរបៀបនៃការចម្អិន និងគ្រឿងផ្សំដែលមានស្រាប់នៅក្នុងស្រុក រួមទាំងការសន្សំប្រាក់ពីការចេញក្រៅជួបជុំដែលពុំចាំបាច់ណាមួយ។

២. ពិនិត្យមើលកាលវិភាគ ៖ វ័យកាន់តែច្រើន ភាពមមាញឹកក៏កាន់តែច្រើនដូចគ្នា ហើយចំណោទបញ្ហាមួយនេះ ត្រូវការដំណោះស្រាយជាជាងការគេចវេះ ដូច្នេះការកំណត់ពេលវេលា មានគោលដៅជាក់លាក់ ហើយចំណុចដ៏សំខាន់នោះគឺការពុះបំបែកឱ្យទៅជារូបភាពតូចៗ ដើម្បីផ្តល់ភាពងាយស្រួលក្នុងការដោះស្រាយ។ ជាឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើដល់វ័យមួយត្រូវគិតដល់គ្រួសារជាចាំបាច់រហូតគ្មានពេលសម្រាក ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះគួរតែបង្កើតសកម្មភាពមួយដែលអាចកម្សាន្តជុំគ្រួសារ និងអាចឆ្លុះបញ្ចាំងជាមួយគ្នាបានផងដែរ។
៣. រក្សាចិត្តឱ្យស្ថិតក្នុងបច្ចុប្បន្នភាព ៖ មានមនុស្សមិនតិចនាក់ទេ ដែលយល់ស្របថា ការធ្វើសកម្មភាពច្រើនក្នុងពេលតែមួយ គឺជាផលចំណេញទ្វេដង តែជាក់ស្ដែងគឺពុំដូច្នោះទេ! ធ្វើសកម្មភាពចម្រុះគ្នា អាចនឹងពិបាកក្នុងការបញ្ចប់ឱ្យបានសមិទ្ធផលជាក់លាក់ណាមួយ ដូច្នេះដើម្បីទទួលបានផលិតភាព គួរតែផ្ដោតលើការងារមួយ ក្នុងពេលតែមួយ។

៤. ស្គាល់ពីលទ្ធភាពដែលខ្លួនមាន ឬការដឹងពីដែនកំណត់ ៖ កាលដែលមានទឹកចិត្តក្នុងការជួយជ្រោមជ្រែងមនុស្សជុំវិញខ្លួន គឺជាទ្រព្យដែលមានតម្លៃមួយហើយ ប៉ុន្តែបើជួយអ្នកដទៃទាំងដែលមិនមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ នោះសកម្មភាពដែលចង់ជួយមនុស្សជុំវិញខ្លួនក៏ពុំមានស្ថិរភាពដែរ រួមទាំងបង្កគ្រោះភ័យចំពោះខ្លួនឯងបន្ថែមទៀត។ ដូច្នេះបើមានការស្នើជំនួយលើសដែលកំណត់ សូមកុំរារែកក្នុងការបដិសេធន៍។
៥. ផ្ដោតលើអ្វីដែលអាចធ្វើបាន ៖ បើពិភាក្សាទៅលើផែនការសកម្មភាព ការកំណត់គោលដៅ លោកអ្នកប្រាកដជាឃើញរូបភាព និងសកម្មភាពជាច្រើនដែលរំពឹងទុក ឬក្ដីប៉ងប្រាថ្នាជាច្រើនដែលពុំអាចសម្រេចបាន។ ក្នុងកាលៈទេសៈខ្លះ ទោះបីជាបានបំបែកសកម្មភាពនីមួយៗ ឱ្យទៅជាកិច្ចការតូចៗហើយក្ដី ក៏នៅតែពិបាកសម្រេចថា តើគួរជ្រើសមួយណាមកអនុវត្តន៍មុន? ហើយក្នុងការកាត់បន្ថយភាពស្មុគស្មាញ គឺវិភាគទៅលើលទ្ធភាព និងសមត្ថភាពដែលមានស្រាប់នៅក្នុងដៃ ដើម្បីដឹងថា តើសកម្មភាពអ្វីខ្លះដែលអាចធ្វើបាននៅពេលបច្ចុប្បន្ន៕































