ភស្ដុតាងនៃការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា មនុស្សជាច្រើន ដែលមានរោគសញ្ញានៃស្ថានភាពផ្លូវចិត្ត គឺពួកគេមានបញ្ហាក្នុងការគ្រប់គ្រងកំហឹង។ វេជ្ជបណ្ឌិត Alex Dimitriu បានកត់សម្គាល់ឃើញថា ក្នុងករណីជាច្រើន មនុស្សដែលមានប្រតិកម្មខឹងខ្លាំង ក៏អាចបង្ហាញពីបញ្ហាផ្លូវចិត្តផងដែរ ដែលបញ្ហាទាំងនោះរួមមាន ការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ការថប់បារម្ភ ការបាក់ស្បាតក្រោយប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត (PTSD) បញ្ហា ADHD និងជំងឺបាយប៉ូឡា។ លក្ខខណ្ឌទាំងនោះ អាចស្ដែងឡើង តាមរយៈទិដ្ឋភាពដូចជា ៖

១. ការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ៖ ភាពសោកសៅ គឺជារោគសញ្ញាស្នូល នៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ប៉ុន្តែក្រៅពីភាពសោកសៅ ក៏មានរោគសញ្ញាផ្សេងៗទៀតផងដែរ។ មានមនុស្សជាច្រើន ជាពិសេសបុរស ត្រូវបានគេរកឃើញថា កំហឹងជារោគសញ្ញាចម្បងមួយ ដែលនាំឱ្យបុរសធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ ប្រសិនបើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា ឆាប់ខឹង អន់ចិត្ត ឬក៏មួរម៉ៅ គួរតែពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យ ឬអ្នកជំនាញចិត្តសាស្ត្រ ព្រោះនេះក៏ជារោគសញ្ញា ដែលជាប់ទាក់ទងនឹងការបាក់ទឹកចិត្តដែរ។

២. ការថប់បារម្ភ ៖ កំហឹង និងអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងអាមីហ្គាដាឡា។ ប្រតិកម្មជាច្រើន ដែលកើតឡើងក្នុងខួរក្បាលរបស់អ្នកនៅពេលដែលអ្នកខឹង គឺស្រដៀងនឹងប្រតិកម្មពេលអ្នកមានការថប់បារម្ភ។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងជួបប្រទះរោគសញ្ញាថប់បារម្ភ នោះមានន័យថា ខួរក្បាលរបស់អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់រួចទៅហើយ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលមានអ្វីមួយមកបង្កឱ្យអ្នកខឹង ការថប់បារម្ភនឹងមានកាន់តែលឿន និងខ្លាំងជាងការរំពឹងទុក។

៣. បញ្ហា ADHD ៖ ប្រសិនបើអ្នកមានបញ្ហា ADHD អ្នកប្រហែលជាកាន់តែលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង។ ការស្រាវជ្រាវបង្ហាញថា អ្នកដែលមានបញ្ហា ADHD មានការលំបាកកាន់តែខ្លាំង ក្នុងការគ្រប់គ្រង និងស្វែងយល់ពីអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ដែលជំរុញឱ្យអ្នកកាន់តែមានអារម្មណ៍ឆាប់ខឹង។

៤. ការបាក់ស្បាតក្រោយប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត (PTSD) ៖ បន្ទាប់ពីរងរបួសផ្លូវចិត្ត ប្រព័ន្ធដាស់តឿនរបស់ខួរក្បាល អាចនឹងចាប់ផ្ដើមដំណើរការហួសកម្រិត។ ការស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថា អ្នកដែលបាក់ស្បាតក្រោយប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត (PTSD) តែងតែជួបប្រទះការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងកំហឹងរបស់ខ្លួន។

៥. ជំងឺបាយប៉ូឡា ៖ កំហឹងក៏ជារោគសញ្ញានៃជំងឺបាយប៉ូឡា នៅដំណាក់កាល manic និង hypomanic ។ នៅដំណាក់កាលនេះ មនុស្សច្រើនប្រឈមនឹងអារម្មណ៍ឆាប់ខឹង និងឆេវឆាវ។

លទ្ធផលនៃការសិក្សាបានបង្ហាញថា ពេលខ្លះកំហឹងគឺជាសញ្ញាមួយ បង្ហាញថា ផ្លូវចិត្តរបស់អ្នកកំពុងតែប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាអ្វីមួយ។ ហេតុនេះ ការយកចិត្តទុកដាក់លើរោគសញ្ញាទាំងនោះពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ ដោយអ្នកអាចស្វែងរកជំនួយពីអ្នកជំនាញ និងសិក្សាបន្ថែមអំពីថែទាំផ្លូវចិត្តខ្លួនឯង៕