ការពត់ធ្មេញ (Dental Braces) សំដៅទៅលើការពត់តម្រឹមធ្មេញឱ្យស្អាត មានសោភណ្ឌភាព ត្រង់ជួរ ពង្រឹងមុខងារទំពារអាហារ និងការបញ្ចេញសំឡេងបានច្បាស់។ បើតាមសមាគមពត់តម្រង់ធ្មេញសហរដ្ឋអាមេរិក បានណែនាំថា អាយុចាប់ពី ៧ឆ្នាំ គឺជាវ័យល្អបំផុត ក្នុងការពត់ធ្មេញ។
ទន្តបណ្ឌិតឯកទេស ហេង ស្រីនិច ជាសហស្ថាបនិក និង ជាប្រធានផ្នែកពត់តម្រង់ធ្មេញ នៃមន្ទីរព្យាបាលមាត់ធ្មេញ Qualitooth មានប្រសាសន៍ថា អាយុដែលល្អបំផុតសម្រាប់ការពត់ធ្មេញ គឺនៅចន្លោះ ៧ ទៅ១០ឆ្នាំ ព្រោះអំឡុងពេលនេះ ប្រសិនបើអ្នកជំងឺមានបញ្ហាដូចជាធ្មេញដុះខុសជួរ ជាពិសេសគឺ បញ្ហាទម្រង់ឆ្អឹងខុស គឺគាត់អាចពាក់ឧបករណ៍កែឆ្អឹងធ្មេញរបស់គាត់បាន។ អ្នកជំនាញរូបនេះបន្ថែមថា ស្ថានភាពទម្រង់ឆ្អឹងខុសនេះ ប្រសិនបើទុករហូតដល់អ្នកជំងឺពេញវ័យ គឺមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញក្នុងការព្យាបាល ដែលអាចឈានដល់ការវះកាត់។

តើមានកត្តាអ្វីខ្លះ ដែលបុគ្គលម្នាក់គួរសម្រេចចិត្តពត់ធ្មេញ?
បើតាមទន្តបណ្ឌិតឯកទេស ហេង ស្រីនិច ការពត់ធ្មេញគឺចាំបាច់សម្រាប់ ធ្មេញជ្រួសគ្នា ធ្មេញចំពិស ទម្រង់មុខក្រពុង ចង្កាខាងក្រោមលយជាងខាងលើ ធ្មេញចន្លោះ និងនិយាយមិនច្បាស់ ដោយសារធ្មេញមិនត្រូវជួរ។ លោកស្រីបន្តថា ក្រៅពីកែលម្អសម្រស់ និងសោភណ្ឌភាពផ្ទៃមុខឱ្យស្រស់ស្អាត ការពត់ធ្មេញ អាចពង្រឹងសំឡេងរបស់មនុស្សម្នាក់ឱ្យប្រសើរឡើងផងដែរ ព្រោះពេលខ្លះ ធ្មេញរបស់អ្នកជំងឺដុះខុសងាំ ដែលធ្វើឱ្យអណ្តាតរបស់គាត់ពិបាកគន្លាស់, ហេតុនេះ នៅពេលដែលទាញធ្មេញឱ្យត្រូវគ្នាឡើងវិញ អណ្ដាតរបស់គាត់ នឹងងាយស្រួលគន្លាស់ឡើងវិញ។
យ៉ាងណាក៏ដោយ ទន្ទឹមនឹងគុណសម្បត្តិ ដែលបានរៀបរាប់នេះ ទន្តបណ្ឌិតឯកទេស ហេង ស្រីនិច ក៏បានលើកឡើងពីបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួន នៃការពត់ធ្មេញផងដែរ ដែលបញ្ហាទាំងនោះមានដូចជា ចំណាយថវិកាច្រើន (ចន្លោះពី ជាង ១ពាន់ដុល្លារ ដល់ ៣ពាន់ដុល្លារ), ការព្យាបាលមានរយៈពេលយូរ ចន្លោះពី ១ឆ្នាំកន្លះ ទៅ៣ឆ្នាំ ដែលទាមទារឱ្យអ្នកជំងឺមានការអត់ធ្មត់ខ្ពស់, ត្រូវផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់រស់នៅមួយចំនួន ជាពិសេសផ្អាកការបរិភាគអាហាររឹង, សម្រាប់អ្នកមិនមានទម្លាប់សម្អាតធ្មេញជាប្រចាំ ឬសម្អាតធ្មេញមិនស្អាត អាចប្រឈមនឹងការពុកធ្មេញ និងខូចអញ្ចាញ ហើយបញ្ហាមួយទៀតនោះគឺ សម្រាប់អ្នកមានមុខក្រពុងស្រាប់ នៅពេលដែលពាក់ដែក នឹងធ្វើឱ្យមុខរបស់គាត់ក្រពុងកាន់តែខ្លាំង។

ត្បិតតែការពត់ធ្មេញមិនកំណត់អាយុ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកពត់ធ្មេញនៅអាយុច្រើនពេក ភាពស៊ូរបស់គាត់មិនសូវមាននោះដែរ, ហេតុនេះការពត់ធ្មេញ អាចងាយស្រួលធ្វើសម្រាប់អ្នកដែលមានអាយុចាប់ពី ៥០ឆ្នាំចុះក្រោម។ លើសពីនេះ សម្រាប់អ្នកដែលចង់ពត់ធ្មេញបានស្អាត និងមានសុខភាពល្អ ត្រូវមានទម្លាប់សំខាន់មួយចំនួន គឺ ការតាំងចិត្តខ្ពស់ មានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការព្យាបាល និងមកជួបគ្រូពេទ្យតាមការណាត់ជាប្រចាំ។
ទន្តបណ្ឌិតឯកទេសបន្ថែមថា ក្នុងករណីដែលអ្នកជំងឺមិនសហការជាមួយគ្រូពេទ្យ អំឡុងពេលព្យាបាល ហើយពន្យារពេលពាក់ដែកលើសពីបីឆ្នាំ អាចបណ្ដាលឱ្យអ្នកជំងឺប្រឈមនឹងបញ្ហាទៅវិញ។ បញ្ហានោះគឺ ឬសធ្មេញរបស់អ្នកជំងឺអាចប្រែជាខ្លី ដោយសារធ្មេញទទួលរងនូវកម្លាំងទាញយូរ ហើយបញ្ហាឬសធ្មេញខ្លីនេះ អាចនាំឱ្យធ្មេញរង្គើ ឬជ្រុះតែម្ដង ប្រសិនបើរងការបង្គិចខ្លាំង ឬញ៉ាំអាហាររឹងច្រើន៕































