ព្រឹត្តិការណ៍ព័ត៌មាន
ចំណេះជីវិត
ជំនាញ
យុវជនឆ្នើម
អប់រំកុមារតូច
ព័ត៌មានអាហារូបករណ៍
មាតិកាឌីជីថល
អនាគត
ពន្លកបៃតង
កម្ពុជា 360°
នៅក្នុងការរស់នៅ កុមារតូចៗតែងតែទទួលរងនូវឥទ្ធិពលពីមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញខ្លួនច្រើនលើសលប់ ដែលពេលខ្លះខួរក្បាលដ៏តូចរបស់ពួកគេមិនទាន់អាចបន្ស៊ាំ ឬចាត់ចែងព័ត៌មានទាំងនោះបានទាន់ពេលវេលាឡើយ។ ស្ថានភាពនេះហើយដែលយើងហៅថា ការលើសរំញោចអារម្មណ៍ (Sensory Overload) ដែលវាមិនត្រឹមតែជាការមួម៉ៅធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាការផ្ទុះឡើងនៃប្រព័ន្ធប្រសាទ នៅពេលដែលកុមារត្រូវប្រឈមមុខនឹងពន្លឺខ្លាំងពេក សំឡេងរំខានខ្លាំង ឬសកម្មភាពអ៊ូអរដែលហួសពីសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេ។
១. របៀបសម្គាល់សញ្ញានៃការលើសរំញោចអារម្មណ៍
ក្នុងនាមជាអ្នកអប់រំ និងអាណាព្យាបាល យើងត្រូវចេះសង្កេតមើលសញ្ញាព្រមានជាមុន ព្រោះការផ្ទុះអារម្មណ៍មិនមែនកើតឡើងដោយគ្មានមូលហេតុនោះទេ។ ចំពោះទារក ពួកគេអាចនឹងបង្ហាញអាការៈតាមរយៈការយំខ្លាំង ការក្តាប់ដៃជាប់ ឬការងាកក្បាលចេញពីប្រភពដែលរំខានពួកគេ។ ចំណែកឯកុមារដែលរៀងធំបន្តិច ពួកគេអាចនឹងចាប់ផ្តើមបង្ហាញចរិតមួម៉ៅ រឹងរូស ឬបោកខ្លួនទៅលើឥដ្ឋជាដើម ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាការធ្វើចរិតដើម្បីចង់បានអ្វីមួយ ប៉ុន្តែការពិតវាគឺជាសម្រែកសុំជំនួយពីខាងក្នុង ព្រោះពួកគេមានអារម្មណ៍ថា ថប់ដង្ហើមនឹងបរិយាកាសជុំវិញ។ កត្តាដែលធ្វើឱ្យស្ថានភាពនេះកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ រួមមានការសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់ ការឃ្លាន ឬការដែលកុមារមានជំងឺពីកំណើតដូចជា អូទីស្សឹម ជាដើម ដែលធ្វើឱ្យពួកគេមានបញ្ហាខ្លាំងជាងកុមារទូទៅចំពោះរំញោចខាងក្រៅ។
២. វិធីសាស្ត្រជួយកុមារនៅពេលពួកគេកំពុងមានបញ្ហា
នៅពេលដែលកុមារស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងបែបនេះ ជំហានដំបូងបង្អស់ដែលសំខាន់បំផុត គឺការនាំពួកគេចេញពីប្រភពរំខាន។ លោកអ្នកគួរនាំកូនទៅកាន់ទីកន្លែងណាដែលមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ មានពន្លឺតិច និងគ្មានសំឡេងរំខាន ដើម្បីឱ្យប្រព័ន្ធប្រសាទរបស់គេបានសម្រាក។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ការប្រើប្រាស់ពាក្យសម្តីស្តីបន្ទោស ឬការព្យាយាមពន្យល់ពីហេតុផល គឺមិនមានប្រសិទ្ធភាពឡើយ ព្រោះខួរក្បាលរបស់ពួកគេកំពុងស្ថិតក្នុងរបៀប “ការពារខ្លួន”។ អ្វីដែលពួកគេត្រូវការបំផុតគឺភាពកក់ក្តៅ ការឱបថ្នមៗ និងការយល់ចិត្តពីអាណាព្យាបាល។ ការរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់លោកអ្នកផ្ទាល់ គឺជាកម្លាំងដ៏សំខាន់ដែលជួយទាញកុមារឱ្យត្រឡប់មករកភាពប្រក្រតីវិញបានឆាប់រហ័ស។
៣. វិធីបង្ការការលើសរំញោចអារម្មណ៍
ដើម្បីបង្ការកុំឱ្យបញ្ហានេះកើតឡើងញឹកញាប់ លោកអ្នកគួររៀបចំគម្រោងជាមុនសម្រាប់ការដើរកម្សាន្ត ឬការចូលរួមកម្មវិធីផ្សេងៗ។ ការកាត់បន្ថយរយៈពេលនៃសកម្មភាពដែលអ៊ូអរ និងការផ្តល់ពេលវេលាឱ្យកូនបានសម្រាកស្ងប់ស្ងាត់បន្ទាប់ពីសកម្មភាពអ៊ូអរ គឺជាវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អបំផុត។ បន្ថែមពីនេះ ការពិភាក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យកុមារក៏ជារឿងចាំបាច់ ប្រសិនបើលោកអ្នកសង្កេតឃើញថា កូនមានប្រតិកម្មខ្លាំងពេក ឬកើតឡើងញឹកញាប់ហួសហេតុ។ ការយល់ដឹងពីតម្រូវការដាច់ដោយឡែករបស់កុមារម្នាក់ៗ និងការចេះបត់បែនតាមកាលៈទេសៈ នឹងជួយឱ្យកូនរបស់លោកអ្នកលូតលាស់ឡើងដោយមានសុខភាពផ្លូវចិត្តរឹងមាំ និងមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍បានកាន់តែប្រសើរនៅថ្ងៃអនាគត៕
