បញ្ហាប្រឈមធំបំផុតមួយដែលម្ដាយឪពុកបច្ចុប្បន្នកំពុងប្រឈម និងពិបាកដោះស្រាយ គឺការកាត់បន្ថយរយៈពេលដែលកូនរបស់ពួកគេ ចំណាយពេលជាមួយឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិច ដូចជា ទូរស័ព្ទដៃ ថេប្លេត វីដេអូហ្គេម ទូរទស្សន៍ និងកុំព្យូទ័រ។ ដោយសារបញ្ហានេះ ជាបញ្ហាវិបត្តិមួយ ដែលលេចធ្លោ ។​ ស្ថាប័ន AAP (American Academy of Pediatrics) បានចេញសេចក្ដីណែនាំមួយអំពីការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសម្រាប់កុមារ ដោយបានណែនាំនូវចំណុចសំខាន់ៗចំនួន ៤ ដូចជា ៖

ទារកអាយុក្រោម ១៨ ខែ ៖ មិនត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យលេង ឬមើលអេក្រង់ឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិចនោះទេ លើកលែងតែការជជែកតាមវីដេអូ។

ក្មេងអាយុចាប់ពី ១៨ ទៅ ២៤ខែ ៖ ប្រសិនបើម្ដាយឪពុកចង់ណែនាំប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយដល់កូន ត្រូវណែនាំកម្មវិធី ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ និងជះឥទ្ធិពលវិជ្ជមានលើការអភិវឌ្ឍខួរក្បាលពួកគេ។ នៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ ម្ដាយឪពុកត្រូវតែមើលជាមួយកូន។

ក្មេងអាយុចាប់ពី ៦ឆ្នាំឡើងទៅ ៖ ម្ដាយឪពុកត្រូវកំណត់ម៉ោងជាក់លាក់ សម្រាប់កូនមើលអេក្រង់ទូរស័ព្ទ, ក្រៅពីនេះគឺត្រូវកំណត់ប្រភេទប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ដែលកូនត្រូវមើល ហើយត្រូវប្រាកដថា ការចំណាយពេលជាមួយអេក្រង់របស់កូន គឺមិនប៉ះពាល់ដល់ការធ្វើសកម្មភាពរាងកាយ និងការគេង។

AAP ក៏បានណែនាំឱ្យម្ដាយឪពុក បង្កើតពេលវេលា ដែលមិនអាចសម្លឹងអេក្រង់ផងដែរ ដូចជា ពេលកំពុងញ៉ាំអាហារ ឬពេលជួបជុំគ្រួសារជាដើម។ ក្រៅពីនេះ ការបង្កើតតំបន់ ដែលគ្មានអេក្រង់ក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នា, តំបន់ទាំងនោះអាចជា នៅកន្លែងគេង ឬកន្លែងអង្គុយរៀនជាដើម។ ម្យ៉ាងទៀត ម្ដាយឪពុកមានតួនាទីសំខាន់មួយ គឺត្រូវនិយាយជាមួយកូនៗ ឱ្យពួកគេយល់អំពី ការគម្រាមកំហែងតាមអនឡាញ សុវត្ថិភាពអ៊ីនធឺណិត និងក្រមសីលធម៌ក្នុងការប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត។

បើតាមការស្រាវជ្រាវរបស់​ Verywell family មានរឿងសំខាន់ជាច្រើន ដែលកូនអាចខកខានចូលរួម នៅពេលដែលពួកគេចំណាយពេលជាមួយអេក្រង់ ហើយសកម្មភាពទាំងនោះ សុទ្ធសឹងតែជាផ្នែកសំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍខួរក្បាល និងសុខភាពពួកគេ។ សកម្មភាពទាំងនោះមានដូចជា ការអានសៀវភៅ, ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយគ្រួសារ, ការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តភក្តិ, សកម្មភាពរត់លេងនៅខាងក្រៅផ្ទះ និងការភ្ជាប់ខ្លួនទៅក្នុងជីវិតរស់នៅជាក់ស្ដែង និងធម្មជាតិ ដែលជាផ្នែកមួយ អាចជំរុញឱ្យពួកគេមានការស្រមើស្រមៃខ្ពស់។

យ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលម្ដាយឪពុកយល់អំពីរបៀប កំណត់ពេលវេលា សម្រាប់កូនប្រើប្រាស់ ឬសម្លឹងអេក្រង់ តាមរយៈវិធីសាស្រ្តត្រឹមត្រូវ អាចផ្ដល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនសម្រាប់កុមារ ដូចជា ការបង្កើនពេលគេង, មានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីរៀនសូត្រ, កាត់បន្ថយភាពតានតឹង និងអាចមានសកម្មភាពរាងកាយគ្រប់គ្រាន់៕