សិស្សមួយចំនួនប្រហែលជាធ្លាប់ទទួលបាននូវបទពិសោធន៍មានអារម្មណ៍ធុញថប់នឹងការទាមទារនៃភាពល្អឥតខ្ចោះរាល់លទ្ធផលការសិក្សាពីសំណាក់អ្នកអាណាព្យាបាល និងខ្លួនឯងផ្ទាល់។ ពិសេសនោះ គឺប្រសិនបើមិត្ត និងសិស្សនៅជុំវិញខ្លួនសុទ្ធសឹងតែលើកបង្ហាញអំពីអ្វីដែលពួកគេធ្វើបាន មិនថាលេខល្អ ពិន្ទុល្អ និងការទទួលបានផលិតភាពច្រើននោះទេ ករណីមួយនេះនឹងរុញច្រានទំហំចិត្តឱ្យប្រឹងហើយប្រឹងទៀត រហូតឈានដល់ការប្រើប្រាស់ថាមពលក្នុងខ្លួនលើសកំណត់ និងការដាក់សម្ពាធខ្លួនឯង ដោយសារតែមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនបានប្រព្រឹត្តិកំហុសជាប្រចាំ ប្រសិនបើហ៊ានតែទុកពេលឱ្យទំនេរមិនបានសិក្សា ជារួមគឺរក្សាភាពរវល់ជាប់ជានិច្ចព្រោះខ្លាចមិនគប្បីជាមួយនឹងខ្លួនឯង។
តាមរយៈគេហទំព័រ Reacher. Life បានឱ្យដឹងថា ការខិតខំប្រឹងប្រែងជាចំណែកប្រសើរដែលគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែចង់ឃើញភាពរីកចម្រើន នៃខ្លួនឯង ប៉ុន្តែប្រសិនបើអនុវត្តន៍បែបនេះយូរៗទៅ អាចនាំឱ្យកើតមានអាការអស់កម្លាំងខ្លាំង និងប៉ះពាល់ដល់សុខភាពផ្លូវចិត្តសិស្សទៀតផង។ ដូច្នេះការថែទាំសុខភាពខ្លួនឯងតាមរយៈគ្រប់គ្រងពេល ធ្វើកាលវិភាគ មានតុល្យភាពការងារ និងការសម្រាកបានគ្រប់គ្រាន់ បានរួមចំណែកដល់ការថែរក្សាថាមពលឱ្យបន្តបេសកម្មសិក្សាក្នុងរយៈពេលវែង។

សិស្សដែលមានអារម្មណ៍ខុសឆ្គងចំពោះការសិក្សា ជារឿយៗ ពួកគេតែងដាក់សម្ពាធខ្លួនឯងមានសកម្មភាពជាប់ជានិច្ច និងឧស្សាហ៍ព្រួយបារម្ភអំពីភាពមិនជោគជ័យ និងការទទួលបាននូវលទ្ធផលមិនល្អជានិច្ច។ ហើយកត្តាដែលបណ្តាលឱ្យមានករណីបែបនេះ គឺមកពីទម្លាប់ទាមទារនូវភាពល្អឥតខ្ចោះ ការរំពឹងទុកមិនប្រាកដប្រជា ឧស្សាហ៍ប្រៀបធៀបខ្លួនឯងទៅនឹងសិស្សដទៃ គ្មានតុល្យភាព ឬមិនបានកំណត់ព្រំដែន នៃការបញ្ចេញថាមពល ដែលជាហេតុជំរុញខ្លួនឱ្យសម្រេចផលិតភាពជាប្រចាំ។ ប្រសិនបើអ្នកឃើញថា ខ្លួនអ្នកធ្វើការជាប់លាប់ដោយមិនឈប់សម្រាក និងមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុសក្នុងការឆ្លៀតពេលសម្រាក មិនថាយូរៗម្តងៗ នោះការចាប់ផ្តើមថែទាំសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងការសម្រាកកាន់តែមានភាពចាំបាច់ក្នុងស្ថានភាពនេះ គឺអនុវត្តដើម្បីបញ្ចៀសជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ឬអាការអស់កម្លាំងមិនធម្មតា។
តាមរយៈគេហទំព័រ Reacher. Life ដដែល បានបង្ហាញគន្លឹះ៦ចំណុចក្នុងការបន្ថយសម្ពាធផ្លូវចិត្តចំពោះសិស្សដែលមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀននឹងលទ្ធផលការសិក្សា ឬការទទួលបានអារម្មណ៍មិនល្អចំពោះការសិក្សាខ្លួនឯងជានិច្ច។
១. សម្រាកដើម្បីបង្កើនផលិតភាព ៖ ទុកចន្លោះខ្លះដើម្បីទទួលបានការសម្រាក ពីការសិក្សាដោយពេញលេញ និងជាឱកាសក្នុងការធ្វើឱ្យចិត្តស្រស់ស្រាយ ដែលជារួមគឺឆ្លើយតបជាវិជ្ជមាន ចំពោះសុខភាពផ្លូវកាយ និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ ការសម្រាកគឺក្នុងគោលបំណងបង្កើនថាមពល បង្កើនផលិតភាព និងការផ្តោតអារម្មណ៍ឱ្យស្ថិតក្នុងបច្ចុប្បន្នភាពឡើងវិញ។ បន្ទាប់ពីការសម្រាក និងការធ្វើសេចក្ដីឆ្លុះបញ្ចាំងរួចរាល់ លោកអ្នកនឹងសង្កេតឃើញពីភាពខុសប្លែក ដោយការបែងចែកពេលវេលាក្នុងការសិក្សាបានល្អជាងមុន និងជំរុញផលិតភាពទៅក្នុងកម្រិតមួយខ្ពស់ជាងមុនផងដែរ។

២. ផ្តល់រង្វាន់ជូនខ្លួនឯងពេលសម្រេចកិច្ចការទាន់ពេល ៖ ជាធម្មតា គ្រូតែងកំណត់កាលបរិច្ឆេទសម្រាប់កិច្ចការ របស់សិស្ស ដូចនេះក្នុងនាមជាសិស្សដែលមានភាពតស៊ូ សម្រេចកិច្ចការទាន់ម៉ោងគួរមានមោទនភាព ក៏ដូចជាការផ្តល់រង្វាន់ជូនខ្លួនឯង នៅពេលដែលធ្វើបានទាន់កាលកំណត់ ឬក៏ធ្វើបានល្អ ជំនួសឱ្យការមើលឃើញតែចំណុចខ្វះខាតរបស់ខ្លួន។ ការលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង គឺបានបង្ហាញនូវភាពវិជ្ជមាន ក្នុងការបន្តដំណើរទៅមុខទៀត និងការបង្កើនផលិតភាពនៃដំណើរការសិក្សាបន្ថែម។

៣. អនុវត្តន៍សកម្មភាពថ្មីៗ ៖ កាលដែលអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនឯងមានឱកាស ធ្វើនូវសកម្មភាពដែលឆ្លើយតប នូវតម្រូវការចង់បាន ឬចង់ធ្វើ សុទ្ធសឹងតែជាកម្លាំងជំរុញចិត្តឱ្យទៅធ្វើសកម្មភាពដទៃទៀត បូករួមទាំងការរីករាយក្នុងវិថីសិក្សា ដោយហេតុថា ការធ្វើអ្វីដែលខ្លួនចង់ធ្វើ នាំឱ្យរាងកាយមានឱកាសបញ្ចេញអរម៉ូនសុភមង្គល (dopamine ) និងជាកត្តាកាត់បន្ថយអាការតានតឹង ក៏ដូចជាភាពហត់នឿយបានរសាយចេញពីក្នុងចិត្ត។ ការបែងចែកពេលវេលា ធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពគ្នា រវាងការប្រើប្រាស់ពេលផ្ទាល់ខ្លួនទៅបង្កើនភាពរីករាយ និងការចំណាយពេលសិក្សា ហើយនាំមកនូវការពង្រឹងសុខុមាលភាពក្នុងការរស់នៅជាមួយគ្នាផងដែរ៕































