នៅពេលលំហូរ និងចំណុះព័ត៌មានមានច្រើនលើសលប់ខ្លាំងពេក ស្តុកក្នុងខួរក្បាល វិបត្តិទទួលបានព័ត៌មានច្រើនហួសហេតុ (Information Overload) នឹងកើតមានឡើង។ បញ្ហានេះ នឹងនាំឱ្យខួរក្បាលរបស់អ្នក មានការភ័ន្តច្រឡំច្រើន ពិបាកសម្រេចចិត្ត ស្ត្រេស និង ឈានដល់ ការអស់ថាមពលផ្លូវចិត្ត។
លោកបណ្ឌិត ភឿន ប៊ុណ្ណា អ្នកជំនាញចិត្តសាស្ត្រ មានប្រសាសន៍ថា ខួរក្បាលរបស់មនុស្ស គឺប្រៀបដូចជា ម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រមួយគ្រឿងដែរ នៅពេលដែលយើងប្រើវាច្រើនលើសលុប ឬគ្មានពេលសម្រាក វានឹងក្ដៅដូចជា CPU កុំព្យូទ័រអ៊ីចឹង វានឹងប៉ះពាល់ដល់ដំណើរការនៃការគិត និងផ្លូវចិត្តដោយស្វ័យប្រវត្តិ។

អ្នកជំនាញរូបនេះបញ្ជាក់ថា តាមការសិក្សាបែបវិទ្យាសាស្ត្រ បង្ហាញថា ខួរក្បាលរបស់យើង អាចដំណើរការព័ត៌មានប្រមាណជា ៧៤ GB ក្នុងមួយថ្ងៃ ដែលទិន្នន័យទាំងនោះភាគច្រើន ទទួលបានពីការមើលទូរទស្សន៍ វីដេអូ កុំព្យូទ័រ ទូរស័ព្ទ។ល។
បើតាមលោកបណ្ឌិត ការតាមដានព័ត៌មានច្រើន ជាពិសេសព័ត៌មានអវិជ្ជមានដូចជា គ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ការប្រើអំពើហិង្សា ការធ្វើអត្តឃាត ព័ត៌មានឃាតកម្ម ការបាញ់ប្រហារ ព័ត៌មានបំភ័យ និងបំបាក់ស្មារតី អាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្ត និងស្មារតីរបស់យើង។ វាអាចបង្កឱ្យយើងមានការតានងតឹងផ្លូវចិត្ត ថប់បារម្ភ ភ័យខ្លាច និងអាចវិវត្តន៍ទៅបញ្ហាផ្លូវចិត្ត ដូចជាការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តដោយប្រយោល ជាពិសេស អ្នកមានផ្លូវចិត្តទន់ខ្សោយស្រាប់។
លោកបានគូសបញ្ជាក់ថា ការចំណាយពេលជាមួយស្គ្រីន បណ្ដាញសង្គម និងព័ត៌មានអវិជ្ជមានច្រើន អាចបង្កផលប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្ត រយៈពេលវែង និងផលប៉ះពាល់រយៈពេលខ្លី។ លោកថា ចំពោះផលវិបាករយៈពេលខ្លី គឺ ពិបាកផ្ចង់អារម្មណ៍ ខឹងសម្បារ ឈឺក្បាល វិលមុខ ធុញថប់ តានតឹង មានអារម្មណ៍ថាហត់ ព្រោះទទួលព័ត៌មានច្រើនពេក។
ចំពោះ ផលប៉ះពាល់រយៈពេលវែង គឺបញ្ហាថប់បារម្ភ ការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត និងរោគសញ្ញាបាក់ស្បាតមួយចំនួន។ ពេលខ្លះអាចរំខានដល់ការគេង យល់សប្តិអាក្រក់ និងភ្ញាក់ពេលយប់ជាដើម។
ដំណោះស្រាយនៃការទទួលព័ត៌មានច្រើនលើសលប់
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ លោកបណ្ឌិត ភឿន ប៊ុណ្ណា មានប្រសាសន៍ថា យើងទាំងអស់គ្នា ត្រូវការកាត់បន្ថយ ស្គ្រីន ឬព័ត៌មានផ្សេងៗ ដែលមិនមានប្រភពច្បាស់លាស់ និងជៀសវាង ការតាមដានព័ត៌មាន ដែលធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍តក់ស្លុត។

អ្នកចិត្តសាស្ត្ររូបនេះ សង្កត់ធ្ងន់ថា ដើម្បីកាត់បន្ថយការតាមដានព័ត៌មាន និងស្រូបយកព័ត៌មានអវិជ្ជមានច្រើនលើសលប់ យើងគ្រប់គ្នាចាំបាច់ត្រូវតែបង្កើតវិន័យផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់ខ្លួនឯង វិន័យទាំងនោះ រួមមាន វិន័យក្នុងការរស់នៅ វិន័យក្នុងការទទួលយកព័ត៌មាន វិន័យក្នុងការថែទាំផ្លូវចិត្ត។
“ការរស់នៅរបស់យើង ចាំបាច់ត្រូវមានវិន័យផ្ទាល់ខ្លួន វិន័យក្នុងការរស់នៅ វិន័យក្នុងការទទួលយកព័ត៌មាន វិន័យក្នុងការថែទាំផ្លូវចិត្តរបស់យើង។ សម្រាប់ខ្ញុំ ប្រសិនបើខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា មិនមានសុវត្ថិភាព ខ្ញុំមិនចង់ដឹងពីរឿងនោះទៀតទេ ព្រោះមនុស្សយើង មានទម្លាប់ចង់ដឹង ប៉ុន្តែពេលខ្លះ ការចង់ដឹងនោះ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្ត…”
ដើម្បីថែទាំផ្លូវចិត្តឱ្យបានល្អ ក្នុងសម័យឌីជីថល ដែលពោរពេញដោយព័ត៌មានយ៉ាងសម្បូរបែប និងគ្រប់ទីកន្លែងនេះ លោកបណ្ឌិត ចង់ឃើញប្រជាជនកម្ពុជា ងាកមកគិតគូរអំពី ការរក្សាតុល្យភាពរវាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានិងជីវិតរស់នៅ ដោយផ្សាភ្ជាប់ជាមួយធម្មជាតិ និងទំនាក់ទំនងក្នុងជីវិតជាក់ស្ដែងជាចម្បង៕































