ពិការភាពមួយចំនួនយើងមិនអាចកំណត់បានដោយការមើលនឹងភ្នែកបានទេ ជាធម្មតានៅពេលដែលយើងប្រើប្រាស់ពាក្យពិការភាព មនុស្សភាគច្រើនតែងតែយល់ឃើញថា ពិការភាពគឺសំដៅទៅលើបុគ្គលណាមួយដែលពុំមានកាយសម្បទារគ្រប់គ្រាន់ដូចជា ពិការភាពដៃ ជើង ឬភ្នែកជាដើម។ ទាំងនេះ យើងអាចមើលឃើញក៏ដោយសារតែយើងអាចមើលឃើញថា ពួកគាត់គុំមានកាយសម្បទារគ្រប់គ្រាន់។

អ្នកនាង​ ហេង សុផាណែត ជាគ្រូអប់រំពិសេស មានប្រសាសន៍ថា មនុស្សមួយចំនួនអាចមើលរំលងទៅលើពិការភាពជាច្រើន ដែលពិការភាពទាំងនោះមិនអាចមើលនឹងភ្នែកទទេបាននោះទេ។ ពិការភាពទាំងនោះ ទាក់ទងនឹងបញ្ហាថប់អារម្មណ៍ បញ្ហាសតិបញ្ញា បញ្ហាអូទីហ្សឹម បញ្ហាអាឡែរហ្សីអាហារ ឬប្រព័ន្ធរំលាយអាហារជាដើម ។ កុមារដែលមានពិការភាពបែបនេះ មើលទៅហាក់ដូចជាមិនមានពិការភាពនោះទេ ទាំងនេះក៏ដោយសារតែស្ថានភាពសុខភាពក៏ដូចជាសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេមើលទៅហាក់ដូចជាបុគ្គលធម្មតា ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សជុំវិញខ្លួនគាត់មិនអាចមើលដឹង ឬក៏មិនអាចមើលឃើញពីពិការភាពរបស់ពួកគាត់។

តើកុមារដែលមានការអភិវឌ្ឍយឺត និងកុមារដែលមានពិការភាពខុសគ្នាដូចម្ដេច?

ឆ្លើយតបសំណួរនេះ អ្នកនាង ហេង សុផាណែត លើកឡើងថា កុមារដែលមានការអភិវឌ្ឍយឺត គឺសំដៅទៅលើកុមារទាំងឡាយណាដែលគាត់មិនអាចធ្វើជំនាញណាមួយតាមកម្រិតនៃអាយុជាក់លាក់របស់ពួកគាត់។ ការអភិវឌ្ឍយឺត អាចអនុវត្តតាមជំនាញចលនា ការប្រាស្រ័យទាក់ទង សតិបញ្ញា ការគិត ការរៀន និងការបង្ហាញឥរិយាបទទៅកាន់មនុស្សនៅជុំវិញខ្លួន។ ចំណែក កុមារដែលមានពិការភាព គឺសំដៅទៅលើកុមារទាំងឡាយណាដែលមានភាពអន់ខ្សោយ បាត់បង់ ខូចខាតផ្នែកកាយសម្បទារ សតិបញ្ញា ផ្លូវចិត្ត ឬក៏ញាណដឹង ដែលធ្វើឱ្យមានការរំខានទៅដល់សកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃដូចជា ការធ្វើចលនា ការរៀន ការប្រាស្រ័យទាក់ទង ដែលបញ្ហាទាំងនេះនឹងស្ថិតនៅជាមួយពួកគាត់អស់ពេញមួយជីវិត ។ ពិការភាពប្រភេទនេះ អាចមានពីកំណើត ឬកើតក្នុងអាយុណាមួយរបស់កុមារ។

អ្នកអាចកំណត់បញ្ហាមួយនេះ ប្រសិនបើកូនរបស់លោកអ្នកមិនអាចបង្ហាញនូវជំនាញណាមួយដូចជា ជំនាញនៃការប្រាស្រ័យទាក់ទង ជំនាញចលនា ឬក៏ជំនាញភាសា ដែលក្មេងៗវ័យដូចគ្នាអាចធ្វើបាន

អ្នកនាង​ ហេង សុផាណែត ជាគ្រូអប់រំពិសេស

តើឪពុកម្ដាយគួរធ្វើយ៉ាងដូចម្ដេចប្រសិនបើគាត់មានការព្រួយបារម្ភថា កូនរបស់ពួកគាត់មានការអភិវឌ្ឍយឺត ឬក៏មានពិការភាព?

អ្នកនាង​ ហេង សុផាណែត ឆ្លើយបញ្ជាក់ថា ពិការភាពមួយចំនួនយើងមិនអាចមើលដឹងដោយភ្នែកទទេបានទេ ហេតុនេះវាមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ឪពុកម្ដាយ ក៏ដូចជាអ្នកថែទាំរបស់កុមារត្រូវនាំកុមារទៅតាមដានជាប្រចាំដើម្បីវាយតម្លៃ នៃការអភិវឌ្ឍ និងស្វែងរកការគាំទ្រឱ្យបានទាន់ពេលវេលា។ ទន្ទឹមគ្នានេះ ប្រសិនបើឪពុកម្ដាយសង្ស័យថា កូនៗរបស់គាត់មានការអភិវឌ្ឍយឺត ឬមានពិការភាព គាត់គួរតែនាំកូនគាត់ទៅជួបគ្រូពេទ្យ ឬទៅមណ្ឌលសុខភាព ដើម្បីពិនិត្យនិងវាយតម្លៃនៃការអភិវឌ្ឍអាយុពិតរបស់កូនគាត់។

គួរជម្រាបជូនថា ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា មានសាលាអប់រំពិសេសស្ថិតនៅរាជធានីខេត្ត តាមទីតាំងផ្សេងៗគ្នា ដូចជា នៅរាជធានីភ្នំពេញ ខេត្តបាត់ដំបង ខេត្តសៀមរាប ខេត្តកំពង់ចាម និងខេត្តកណ្តាល ។ វិទ្យាល័យអប់រំពិសេស បច្ចុប្បន្នផ្ដល់ការសិក្សាពិសេសជូនសិស្សដែលមានបញ្ហាពិការភាពដូចជាគថ្លង់ និងពិការភ្នែក ជាដើម។ ការបង្រៀននៅទីតាំងសាលាទាំងនេះ គឺចាប់ផ្ដើមពីកម្រិត មតេយ្យសិក្សារហូតដល់ថ្នាក់វិទ្យាល័យ។

ចំពោះកម្មវិធីសិក្សា គឺស្របទៅនឹងកម្មវិធីសិក្សារបស់ក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា ដោយបកប្រែ និងបោះពុម្ពជាសៀវភៅសញ្ញាសម្រាប់បង្រៀនសិស្សគថ្លង់ និងអក្សរប្រៃយ៍ខ្មែរសម្រាប់បង្រៀនសិស្សពិការភ្នែក។ ក្រៅពីនេះទៀត នៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សា សាលាបានបញ្ជូលនូវសកម្មភាពកីឡា សិល្បៈ ភ្លេង កុំព្យូទ័រ ភាសាអង់គ្លេស ហាត់ស្តាប់ និយាយ និងបំណិនជីវិតផងដែរ៕