សាលារៀនចំនួន ៣៧៧សាលា ស្ថិតក្នុងខេត្តជាប់ព្រំដែនចំនួន៤ តាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ត្រូវបានផ្អាកដំណើរការបង្រៀន និងរៀនជាបណ្តោះអាសន្ន ដែលធ្វើឱ្យគ្រូ និងសិស្សប្រមាណ៨ម៉ឺននាក់កំពុងរងផលប៉ះពាល់។ ស្របគ្នានេះ ក្រសួងអប់រំកំពុងតែធ្វើការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយអាជ្ញាធរ ដើម្បីអាចចាត់វិធានការទាន់ពេលវេលា ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពសិស្ស គ្រូបង្រៀន បុគ្គលិកអប់រំទាំងអស់នៅតាមតំបន់ព្រំដែន។
លោកជំទាវបណ្ឌិត ឃួន វិច្ឆិកា អ្នកនាំពាក្យក្រសួងអប់រំ មានប្រសាសន៍ថា ដោយសារការវាយប្រហារបស់យោធាថៃនៅតាមបណ្ដោយព្រំដែន សាលារៀនសរុបចំនួន ៣៧៧សាលាបានបិទទ្វារ ដែលសាលារៀនទាំងនេះស្ថិតនៅក្នុងខេត្តចំនួន៤ រួមមាន ខេត្តឧត្តរមានជ័យ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ និងខេត្តពោធិ៍សាត់។
អ្នកនាំពាក្យក្រសួងអប់រំ បញ្ជាក់ថា ការបិទសាលារៀនទាំង ៣៧៧សាលានេះ ធ្វើឱ្យគ្រូបង្រៀនប្រមាណ ៣១៩៧នាក់ និងសិស្សសរុប ៧៨៥៨៥នាក់រងផលប៉ះពាល់។
«ពេលនេះក្រសួងអប់រំ នៅតែបន្តធ្វើការងារយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយគណៈគ្រប់គ្រងសាលារៀន ក៏ដូចជាមន្ទីរអប់រំយុវជននិងកីឡាខេត្តនានានៅតាមតំបន់ព្រំដែន ធ្វើយ៉ាងណារក្សាសុវត្ថិភាពរបស់ប្អូនៗ លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ ក៏ដូចជាបុគ្គលិកអប់រំទាំងអស់»
សម្រាប់លោកបណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង មន្ត្រីស្រាវជ្រាវផ្នែកទំនាក់ទំនង វប្បធម៌ អប់រំ និងទេសចរណ៍ នៃរាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា យល់ឃើញថា ការសម្រេចផ្អាកដំណើរការសាលារៀនតាមបណ្ដោយព្រំដែន ជាពិសេសជាតំបន់ដែលប៉ះទង្គិចគ្នា ដែលរងការបាញ់ប្រហាពីកងទ័ពថៃ គឺជាចំណាត់ការមួយដ៏ត្រឹមត្រូវ ពីព្រោះសុវត្ថិភាព សន្តិសុខ គឺជារឿងចម្បងបំផុត។
«អ្វីដែលសំខាន់ជម្លៀសបងប្អូន សិស្សានុសិស្ស លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ មកទីទួលសុវត្ថិភាពសិន ចាំរកវិធីដោះស្រាយក្រោយទៀត»
លោកបណ្ឌិត ឈត ប៊ុនថង បន្ថែមថា ជម្លោះប្រដាប់អាវុធព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃនេះ អាចនឹងអូសបន្លាយវែងឆ្ងាយទៀត ដូច្នេះគួរពិចារណារកទីទួលសុវត្ថិភាព កន្លែងជំរុំជនភៀសខ្លួនត្រូវរៀបចំឱ្យមានសាលារៀនបណ្ដោះអាសន្ន ឬសង់រោងបណ្ដោះអាសន្ននៅកន្លែងមានសុវត្ថិភាពដើម្បីឱ្យសិស្សអាចរៀន ព្រោះបើមិនដូច្នោះទេ សិស្សរត់ចុះរត់ឡើងនឹងមិនបានរៀនសូត្រនោះទេ។




ស្របគ្នានេះដែរ អង្គការទស្សនៈពិភពលោកអន្តរជាតិ ប្រចាំនៅកម្ពុជា ដែលធ្វើការងារលើកុមារ ក៏កំពុងបង្ហាញពីក្តីបារម្ភចំពោះសុវត្ថិភាពកុមារ ចំពោះការប៉ះទង្គិចគ្នានៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការផ្លាស់ទី និងការរំខានដល់អាយុជីវិត ហើយកុមារ គឺជាជនងាយរងគ្រោះបំផុតក្នុងវិបត្តិនេះ។ របាយការណ៍ដែលអង្គការមួយនេះទទួលបាន គិតមកត្រឹមល្ងាចថ្ងៃទី៨ ខែធ្នូ មានគ្រួសារចំនួនជាង ៤៨៥០ក្នុងនោះមានមនុស្សចំនួនជាង១៧០០០ នាក់ រួមទាំងកុមារ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ មនុស្សចាស់ និងជនពិការត្រូវបានជម្លៀស នៅក្នុងខេត្តព្រះវិហារ និងឧត្តរមានជ័យ។
ជាមួយគ្នានេះ លោកបណ្ឌិត វីល ផាកស៍ នាយកអង្គការយូនីសេហ្វប្រចាំនៅកម្ពុជា ក៏បានសម្តែងការព្រួយបារម្ភដែរ ដោយថា កុមារត្រូវតែទទួលបានការការពារគ្រប់ពេលវេលា ហើយសុវត្ថិភាព និងសុខុមាលភាពរបស់ពួកគេ ត្រូវតែចាត់ទុកជាអាទិភាពចម្បង។ ហើយពេលនេះ យូនីសេហ្វ កំពុងតាមដានស្ថានភាពនេះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ និងសហការជាមួយអាជ្ញាធរ ដើម្បីវាយតម្លៃតម្រូវការ និងផ្ដល់ការគាំទ្រចាំបាច់ដល់គ្រួសារ និងកុមារដែលរងផលប៉ះពាល់៕































