អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) បានប្រកាសបង្កើត គណៈកម្មាការថ្មីមួយ ដើម្បីធ្វើការលើការទំនាក់ទំនងសង្គម និងដោះស្រាយបញ្ហាភាពឯការ ដែលកំពុងគំរាមកំហែងសុខភាពប្រជាជន, ជំរុញទំនាក់ទំនងសង្គមជាអាទិភាព និងពន្លឿនការពង្រីកដំណោះស្រាយនៅគ្រប់ប្រទេសទាំងអស់។

គណៈកម្មការជំរុញទំនាក់ទំនងសង្គម ដឹកនាំដោយសហប្រធានពីររូប គឺលោកវេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែកវះកាត់ទូទៅរបស់អាមេរិក Vivek Murthy និងបេសកជនយុវជនសហភាពអាហ្វ្រិក លោក Chido Mpemba, មានអ្នកបង្កើតគោលនយោបាយ អ្នកដឹកនាំការគិត និងមេធារី សរុបចំនួន ១១នាក់។ ដំណើរការបានរយៈពេល ៣ឆ្នាំ គណៈកម្មការនេះ នឹងវិភាគតួនាទីស្នូលនៃទំនាក់ទំនងសង្គម ក្នុងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវសុខភាពមនុស្សគ្រប់វ័យ ព្រមទាំងបង្កើតដំណោះស្រាយ ដើម្បីកសាងទំនាក់ទំនងសង្គមឱ្យបានល្អ ។ លើសពីនេះ គណៈកម្មាការនឹងពិនិត្យពិច័យ អំពីរបៀបដែលការតភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គមលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពនៃសហគមន៍ និងជួយជំរុញវឌ្ឍនភាពសេដ្ឋកិច្ច ការអភិវឌ្ឍសង្គម និងការច្នៃប្រឌិត។

របាយការណ៍ WHO បានឱ្យដឹងថា ការផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីក្នុងសង្គម ការមានទំនាក់ទំនងសង្គមមិនគ្រប់គ្រាន់ ភាពឯកោ និងការឈឺចាប់ដោយសារមិនមានទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម គឺកំពុងមានការរីករាលដាលកាន់តែខ្លាំង។ ផ្ទុយទៅនឹងការយល់ឃើញដែលថា ការផ្ដាច់ខ្លួននៅម្នាក់ឯង និងភាពឯកោ ជះឥទ្ធិពលខ្លាំងជាងគេទៅលើមនុស្សវ័យចំណាស់ក្នុងប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ ប៉ុន្តែវាប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងសុខុមាលភាពមនុស្សគ្រប់វ័យនៅទូទាំងពិភពលោក។ មនុស្សចាស់ម្នាក់ ក្នុងចំណោមមនុស្សចាស់ ៤នាក់ ជួបប្រទះនឹងការផ្ដាច់ខ្លួននៅម្នាក់ឯង ហើយអត្រានេះមានភាពស្រដៀងគ្នានៅគ្រប់តំបន់ទាំងអស់។ ចំណែក ក្នុងចំណោមមនុស្សវ័យជំទង់ ចន្លោះពី ៥ ទៅ ១៥ភាគរយ ជួបប្រទះនឹងបញ្ហាអារម្មណ៍ឯកា។

«អត្រាខ្ពស់នៃការផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីសង្គម និងអារម្មណ៍ឯកោរ​បស់មនុស្សជុំវិញពិភពលោក អាចបង្កផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរដល់សុខភាព និងសុខុមាលភាព។ មនុស្សដែលមិនមានទំនាក់ទំនងសង្គមគ្រប់គ្រាន់ គឺមានហានិភ័យខ្ពស់ដែលអាចប្រឈមនឹងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល ជំងឺថប់បារម្ភ ជំងឺវង្វេង ជំងឺធា្លក់ទឹកចិត្ត ការធ្វើអត្តឃាត និងស្ថានភាពជាច្រើនទៀត។» នេះជាការលើកឡើងរបស់ អគ្គនាយកអង្គការសុខភាពពិភពលោក លោក Tedros Adhanom Ghebreyesus។ លោកបន្តថា «គណៈកម្មការនេះ នឹងជួយបង្កើតទំនាក់ទំនងសង្គមជាអាទិភាពជាអាទិភាពរបស់សុខភាពសកល និងបង្កើតឱ្យមានការអន្តរាមគមន៍ដ៏ធំបំផុត»។

WHO បានឱ្យដឹងថា កង្វះទំនាក់ទំនងសង្គមនាំមកនូវហានិភ័យនៃការស្លាប់មុនអាយុ ស្មើនឹងកត្តាហានិភ័យផ្សេងទៀត ដែលយើងស្គាល់ច្បាស់ ដូចជា ការជក់បារី ការផឹកស្រាច្រើនលើសកំណត់ ភាពអសកម្មនៃរាងកាយ ភាពធាត់ និងការបំពុលខ្យល់។ លើសពីនេះ ការផ្ដាច់ខ្លួនពីសង្គម មានផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទៅលើសុខភាពរាងកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ ការសិក្សាបង្ហាញថា ស្ថានភាពនេះ បានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការថប់បារម្ភ និងការធ្លាក់ទឹកចិត្ត ហើយអាចបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង ៣០ភាគរយ។

ការផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងក្នុងសង្គម ក៏អាចនាំឱ្យលទ្ធផលនៃការអប់រំកាន់តែធ្លាក់ចុះផងដែរ។ យុវជនដែលជួបប្រទះនឹងភាពឯកោនៅវិទ្យាល័យទំនងជានឹងឈប់រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ។ ចំណុចនេះ នឹងអាចនាំឱ្យសេដ្ឋកិច្ចអន់ថយ។ ដូច្នេះ ការវិនិយោគក្នុងទំនាក់ទំនងសង្គមមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការបង្កើតសេដ្ឋកិច្ចដែលមានផលិតភាព ភាពធន់ និងស្ថិរភាព ព្រមទាំងអាចលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពរបស់មនុស្សជំនាន់នេះ និងអនាគត៕