យោងតាម WE Forum បានឱ្យដឹងថា ចាប់ពីពេលនេះ មនុស្សលែងមានការងឿងឆ្ងល់អំពីទំហំនៃផលប៉ះពាល់ ដែលបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មានមកលើសង្គម និងសេដ្ឋកិច្ចទៀតហើយ។ ដោយរាប់ចាប់តាំងពីការបង្កើតសិល្បៈថ្មីៗ ដល់ការពង្រឹងសន្តិសុខតាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត, បច្ចេកវិទ្យានេះ នឹងមាននៅគ្រប់ទីកន្លែង ក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខ ហើយពេលវេលានោះ នឹងក្លាយជាពេលវេលានៃប្រវត្តិសាស្ត្រពិភពលោក។

បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ត្រូវបានគេប្រៀបធៀបទៅនឹងម៉ាស៊ីនបោះពុម្ព (Printing press) និងម៉ាស៊ីនដើរដោយចំហាយទឹក (Steam engine) ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាពីរ នាំមកនូវភាពជឿនលឿន និងការផ្លាស់ប្ដូរជាមូលដ្ឋាន នៅក្នុងរបៀប ដែលមនុស្សរស់នៅ និងដំណើរការអាជីវកម្ម។

វាគ្មិននៅក្នុងកិច្ចប្រជុំប្រចាំឆ្នាំរបស់វេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក (WE Forum) បានយល់ស្របជាឯកច្ឆ័នចំពោះការឱ្យឈ្មោះសម័យប្រជុំនេះថា ៖ Generative AI: ម៉ាស៊ីនដើរដោយចំហាយទឹកនៃបដិវត្តន៍ឧស្សាហកម្មទីបួន។ ហើយវាគ្មិនទាំងអស់បានផ្ដល់នូវដំបូន្មានសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា អំពីការរស់នៅ និងរីកចម្រើននៅក្នុងយុគសម័យនៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)។

លោក Omar Sultan Al Olama រដ្ឋមន្ត្រីបញ្ញាសិប្បនិម្មិត របស់សហព័ន្ធអារ៉ាប់រួម (UAE) បានលើកឡើងថា «ប្រសិនបើអ្នកទទួលយកបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) អ្នកនឹងតាមទាន់សម័យកាល។ ប្រសិនបើអ្នកមិនទទួលយកទេ អ្នកនឹងដើរយឺតជាងគេ, ហើយប្រសិនបើអ្នកបដិសេដទាំងស្រុង នោះអ្នកនឹងបញ្ចប់ខ្លួនឯងទាំងស្រុង»។

ខណៈលោក Arvind Krishna ជាប្រធាន និងជានាយកប្រតិបត្តិរបស់ IBM បានបន្ថែមថា ឥទ្ធិពលរបស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មកលើការងារមានច្រើនណាស់។ លោកបន្តថា «វាគឺជាបច្ចេកវិទ្យាដំបូងគេ ដែលអាចធ្វើការជំនួសការងារដែលត្រូវប្រើបញ្ញា និងការយល់ដឹងខ្ពស់, មិនថាអ្នកជា អ្នករូបវិទ្យា គណិតវិទូ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកុំព្យូទ័រ វេជ្ជបណ្ឌិត ឬអ្នកនិពន្ធនោះទេ»។

ប្រធាន និងជានាយកប្រតិបត្តិរបស់ IBM លោក Arvind Krishna បានបន្តថា ឥទ្ធិពលរបស់ AI លើការងារនឹងមានច្រើនណាស់។

ដូច្នេះ តើអ្វីទៅជាជំនាញសំខាន់ ដែលយើងទាំងអស់គ្នា ត្រូវការ ដើម្បីរស់នៅក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)?

ប្រសិនបើពាក់កណ្ដាលនៃការងារ ដែលត្រូវប្រើបញ្ញា និងការគិត ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI), មានន័យថា មនុស្សចាំបាច់ត្រូវមានសមត្ថភាពគិតបែបត្រិះរិះ (Critical Thinking)។ ចំណុចនេះ មានន័យថា ការគិតបែបត្រិះរិះ (Critical Thinking) ជាជំនាញដែលមានសារៈសំខាន់ និងចាំបាច់បំផុត បើទោះបីជាអ្នករស់នៅទីណាក៏ដោយ។ នេះជាការលើឡើងបន្ថែមរបស់លោក Arvind Krishna ។

ប្រធាន និងនាយកប្រតិបត្តិក្រុមហ៊ុន Accenture លោកស្រី Julie Sweet លើកឡើងថា សមត្ថភាពក្នុងការបន្តសិក្សាពេញមួយជីវិតគឺជគន្លឹះ ហើយនោះគឺជាអ្វីដែល Accenture ទាមទារពីបុគ្គលិកទាំងអស់របស់ខ្លួន សូម្បីតែនៅដំណាក់កាលសម្ភាសន៍ក៏ដោយ៖ យើងសួរសំណួរមួយទៅកាន់មនុស្សគ្រប់រូប មិនថាអ្នកជាអ្នកសរសេរកូដ ឬអ្នកជាអ្នកយុទ្ធសាស្ត្រ ឬអ្នកជាវេជ្ជបណ្ឌិត ឬអ្នកកំពុងធ្វើការនៅក្នុងផ្នែកធនធានមនុស្សនោះទេ។ សំណួរនោះគឺ «តើអ្នកបានរៀនអ្វីខ្លះក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែចុងក្រោយ?»។

លោកស្រីបន្តបន្ថែមថា «យើងមិនខ្វល់ថា ពួកគេនឹងរៀនចេះអ្វីនោះទេ ប៉ុន្តែយើងត្រូវការមនុស្សដែលមានឆន្ទៈក្នុងការរៀនសូត្រ, ហើយសំណួរនេះសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមានភាពស៊ីជម្រៅខ្លាំងណាស់។ ពួកគេត្រូវតែជាមនុស្សដែលចូលចិត្តរៀន និងចង់កសាងវប្បធម៌សិក្សា»។

របាយការណ៍អំពីអនាគតទីផ្សារការងាររបស់វេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក (WE Forum) បានបង្ហាញថា «ការគិតវិភាគ និងការគិតប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត នៅតែជាជំនាញសំខាន់បំផុតសម្រាប់បុគ្គលិក, ការគិតវិភាគ ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាជំនាញស្នូលដោយក្រុមហ៊ុនច្រើនជាងជំនាញផ្សេងៗទៀត។»

ការបន្តរៀនពេញមួយជីវិត

សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាទាំងអស់នៅក្នុងទីក្រុង Davos បានសង្កត់ធ្ងន់ លើតម្រូវការក្នុងការសម្របការអប់រំទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរនាពេលខាងមុខ។

លោក Omar Sultan Al Olama នៃ UAE បានលើកឡើងថា យើងពិតជាបានជំរុញការអប់រំអំពីបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នៅក្នុងសាលារៀនរបស់យើង។ ដូច្នេះ ចាប់ពីថ្នាក់ទី ៥ តទៅ សិស្សនឹងរៀនអំពីរបៀបសរសេរកូដ។ ចាប់ពីថ្នាក់ទី ៩ ក្មេងៗនឹងរៀនអំពីអ្វីទៅជាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)? ហើយអ្វីទៅក្រមសីលធម៌របស់វា, ពួកគេនឹងយល់ផងដែរថា មិនថាអាជីពរបស់ពួកគេស្ថិតក្នុងវិស័យអ្វីនោះទេ សុទ្ធតែមានឥទ្ធិពលពីបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) ទាំងអស់។ ខណៈលោក Krishna នៃ IBM បន្ថែមថា «លើសពីការរៀនក្នុងសាលា យើងត្រូវតែបន្តរៀនពេញមួយជីវិត»៕