នៅក្នុងការស្ទង់មតិដ៏ធំបំផុតមួយអំពីការថប់បារម្ភដោយសារអាកាសធាតុ (climate anxiety) ដែលបានធ្វើឡើងក្នុងឆ្នាំ២០២២ បានរកឃើញថា ការថប់បារម្ភដោយសារអាកាសធាតុ គឺមានទំនាក់ទំនងទៅនឹងភាពអវិជ្ជមាននៃសុខភាពផ្លូវចិត្ត នៅក្នុងប្រទេសចំនួន ៣១ ក្នុងចំណោម ៣២ ដែលបានចូលរួមសិក្សា។ នៅក្នុងការស្ទង់មតិឆ្នាំ២០២១ លើក្មេង ១ម៉ឺននាក់ ដែលមានអាយុចន្លោះពី ១៦ ទៅ ២៥ ឆ្នាំ ក្នុងប្រទេសចំនួន ១០ បានរកឃើញថា បីភាគបួននៃក្មេងដែលបានចូលរួម ផ្ដល់ចម្លើយថា «អនាគតគឺគួរឱ្យខ្លាច» ។

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវ និងគ្រូពេទ្យអះអាងថា ក្តីកង្វល់អំពីបញ្ហាអាកាសធាតុ (ដែលរួមបញ្ចូលនូវអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ការថប់បារម្ភ ភាពសោកសៅ សេចក្ដីក្រោធខឹង ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ការថប់បារម្ភដោយសារអាកាសធាតុ) មិនមែនជារោគសាស្ត្រ (pathological) ទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ នេះគឺជារឿងធម្មតា និងសមស្របក្នុងការមានអារម្មណ៍មួយ ដោយសារការកើនឡើងនៃព្រឹត្តិការណ៍អាកាសធាតុ ដូចជា ខ្យល់ព្យុះ គ្រោះរាំងស្ងួត ទឹកជំនន់ និងភស្ដុតាងផ្សេងៗ ដែលបង្ហាញថា ផែនដីរបស់យើងកំពុងត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការសិក្សាក៏បានបង្ហាញផងដែរថា ការថប់បារម្ភដោយសារអាកាសធាតុ អាចនាំឱ្យមនុស្សប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តសំខាន់ៗ ដូចជា ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ការថប់បារម្ភទូទៅ វិបត្តិដំណេក និងសូម្បីតែការគិតចង់ធ្វើអត្តឃាត។ លទ្ធផលទាំងនេះ ទាមទារឱ្យមានការគាំទ្រផ្នែកព្យាបាល។

ដំណោះស្រាយ ឈ្នះ – ឈ្នះ សម្រាប់អាកាសធាតុ និងការថប់បារម្ភ

នៅមានឱកាសច្រើន សម្រាប់មនុស្ស ដើម្បីបង្កើតដំណោះស្រាយ ឈ្នះ – ឈ្នះ សម្រាប់ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងផលប៉ះពាល់នៃសុខភាពផ្លូវចិត្ត។ នៅកម្រិតដំបូង វាពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ ដែលយុវជន ត្រូវមានអ្នកដទៃផ្សេងទៀតក្នុងជីវិតពួកគេ ដើម្បីជជែក និងចែករំលែកអំពីវិបត្តិអាកាសធាតុ និងរបៀបដែលវិបត្តិនេះ ធ្វើឱ្យពួកគេប្រែប្រួលអារម្មណ៍។

ទី១ នៅពេលក្រុមមនុស្ស ដែលកំពុងប្រឈមនឹងការថប់បារម្ភដោយសារអាកាសធាតុមកជួបជុំគ្នា ដើម្បីនិយាយអំពីអារម្មណ៍ទាំងនោះ ពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍ថា គឺជាបន្ទុកក្នុងខ្លួនគេត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយ។ ព្រោះពួកគេ អាចកាត់បន្ថយអារម្មណ៍តានតឹង នៅពេលដែលគាត់ មានឱកាស បានបញ្ចេញ និងចែករំលែកអារម្មណ៍របស់ខ្លួន។ ទី២ និយាយគ្នាជាក្រុម ការបង្កើតក្រុមដែលជជែកអំពីបញ្ហាអាកាសធាតុ និងសុខភាពផ្លូវចិត្ត អាចធ្វើឱ្យទំនាក់ទំនងសង្គមរបស់ពួកគាត់ត្រូវបានពង្រឹង ហើយនេះគឺជាមូលដ្ឋាននៃភាពធន់សម្រាប់អនាគត ប្រសិនបើគ្រោះមហន្តរាយអាកាសធាតុកើតឡើងលើពួកគេ។ ទី៣ ការជជែកគ្នាជាក្រុម គឺជាមូលដ្ឋាននៃការធ្វើសកម្មភាពរួមគ្នា ដែលអាចនាំទៅរកការពារខ្លួន ពីវិបត្តិនេះ កុំឱ្យកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។

ចំណែកនៅក្នុងកម្រិតម៉ាក្រូវិញ សកម្មភាពរបស់យើង គឺមានឥទ្ធិពលខ្លាំងទាំងលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងអាកាសធាតុ សកម្មភាពនោះអាចមានដូចជា ការធ្វើដំណើរដោយជិះកង់ ការដើរជំនួសឱ្យការបើកបរក្នុងទីក្រុង និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថាមពលក្នុងលំនៅដ្ឋានជាដើម៕