ឥទ្ធិពលនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនៅតែបន្តកើតមាននៅជុំវិញពិភពលោក។ រលកកម្ដៅក្ដៅខ្លាំងនារដូវប្រាំង ការជន់លិចធ្ងន់ធ្ងរ និងព្យុះដែលមានក្នុងរដូវវស្សា បានក្លាយជារឿងធម្មតាទៅហើយ។ អ្វីដែលគួរឱ្យបារម្ភនោះគឺ មនុស្សជំនាន់ក្រោយនឹងក្លាយជាជនរងគ្រោះដោយសារបញ្ហានេះ ប្រសិនបើសកម្មភាពសកលរួមគ្នាមិនត្រូវបានធ្វើឡើងឱ្យបានរហ័ស។ មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការដាក់មុខវិជ្ជាទាក់ទងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សារបស់សាលា នឹងជួយយុវជនឱ្យទប់ទល់នឹងការឡើងកំដៅផែនដីបានកាន់តែប្រសើរ។

កាលពីឆ្នាំមុន ការសិក្សាសកលមួយបានបង្ហាញថា ការថប់បារម្ភអាកាសធាតុប៉ះពាល់ដល់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់យុវជនជិតពាក់កណ្តាល។ ការស្រាវជ្រាវដែលធ្វើឡើងដោយសាកលវិទ្យាល័យ Bath គឺផ្អែកលើការស្ទង់មតិរបស់យុវជន ១០,០០០នាក់ នៅប្រទេសចំនួន ១០ ដែល ៧៥%នៃអ្នកឆ្លើយតប បានលើកឡើងថាពួកគេជឿថា “អនាគតគឺគួរឱ្យខ្លាច” ។

ការកើនឡើងការអំពាវនាវឱ្យមានការអប់រំអាកាសធាតុ

ស្ថាប័នអន្តរជាតិជាច្រើន កំពុងអំពាវនាវឱ្យមានការដាក់បញ្ចូលការសិក្សាអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុជាកម្មវិធីសិក្សាផ្លូវការក្នុងសាលារៀន។ អង្គការសហប្រជាជាតិនិយាយថា វាគួរតែជាផ្នែកមួយនៃការបង្រៀននៅគ្រប់សាលារៀនទាំងអស់នៅឆ្នាំ២០២៥។ ការសិក្សាមួយរបស់អង្គការយូណេស្កូបានវិភាគផែនការអប់រំនៅក្នុងប្រទេសជិត ៥០ហើយបានរកឃើញថា ប្រទេសជាងពាក់កណ្តាលមិនបាននិយាយអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទេ និងមានតែ ១៩%ប៉ុណ្ណោះដែលបាននិយាយអំពីជីវចម្រុះ។

តើ​ប្រទេស​ណា​ខ្លះ​ដែល​ផ្លាស់​ទៅ​បង្រៀន​ការ​សិក្សា​អំពីអាកាសធាតុ?

យោងតាម WE Forum បានបង្ហាញថា ទោះបីជាប្រទេសហត្ថលេខីនៃកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងប៉ារីសឆ្នាំ២០១៥យល់ព្រមលើការកែលម្អការអប់រំជុំវិញការប្រែប្រួលអាកាសធាតុក៏ដោយ ក៏ប្រទេសតិចតួចណាស់ដែលបានអនុវត្តតាមកិច្ចព្រមព្រៀងនេះ។

ក្នុងនោះ កម្ពុជាជាប្រទេសដំបូងមួយ ដែលបានដាក់បញ្ចូលនូវការប្រែប្រួលអាកាសធាតុទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រផែនដី សម្រាប់ថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យក្នុងឆ្នាំ ២០២០។ ប្រទេសមួយចំនួនផ្សេងទៀតកំពុងធ្វើដំណើរក្នុងទិសដៅស្រដៀងគ្នាដែរ។ ជាក់ស្ដែង សភាអាហ្សង់ទីនបានអនុម័តច្បាប់ជាតិ អំពីការអប់រំបរិស្ថានឱ្យកាន់តែទូលំទូលាយនៅឆ្នាំ២០២១។ ច្បាប់នេះទាមទារឱ្យមានការអប់រំស្ដីពីបរិស្ថាន នៅក្នុងសាលារៀនគ្រប់កម្រិតអាយុ។

ដោយឡែក នៅចក្រភពអង់គ្លេស ប្រធានបទទាក់ទងនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុត្រូវបានបង្រៀននៅក្នុងសាលាបឋមសិក្សា និងអនុវិទ្យាល័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រដ្ឋាភិបាលចក្រភពអង់គ្លេសបានសន្យាថានឹងផ្តល់ «ការអប់រំស្តីពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុឈានមុខគេលើពិភពលោក» នៅឆ្នាំ២០២៣។

វឌ្ឍនភាពយឺតនៃការអប់រំអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ

របាយការណ៍របស់ Union Education International ដែលតំណាងឱ្យគ្រូបង្រៀនរាប់លាននាក់នៅទូទាំងពិភពលោក បានបង្ហាញថា ប្រទេសជាច្រើនកំពុងធ្វេសប្រហែសចំពោះការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការផ្តល់ការអប់រំអំពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ក្នុងចំណោមប្រទេសចំនួន ៩៥ ដែលបានចូលរួមធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពជាផ្នែកមួយនៃការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះគោលដៅនៃកិច្ចព្រមព្រៀងប៉ារីស មានតែ ២៤% ប៉ុណ្ណោះដែលបានចាប់ផ្ដើមអនុវត្ត។ អ្នកសរសេររបាយការណ៍ក៏ចង្អុលបង្ហាញថា មកទល់ឆ្នាំ២០២២ គ្មានប្រទេសណាមួយក្នុងចំណោមប្រទេសបញ្ចេញកាបូនច្រើនជាងគេ ឬប្រទេសដែលមានជាងគេបំផុតទាំង ២០ ដែលបានបញ្ជូន NDC ដែលបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពរបស់ពួកគេលើសេចក្តីយោង CCE នោះទេ។ មានតែប្រទេសដែលបញ្ចេញកាបូនកំពូលចំនួនបីប៉ុណ្ណោះ ដែលនិយាយអំពីសុខុមាលភាពរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាប្រទេសដែលមានការបញ្ចេញកាបូនទាបបំផុត ដែលទំនងជានឹងពិភាក្សាអំពី CCE នៅក្នុងបរិបទនៃយុទ្ធសាស្ត្រអាកាសធាតុជាតិរបស់ពួកគេ ដូចជា កម្ពុជា សាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន កូឡុំប៊ី និងអាហ្សង់ទីន ត្រូវបានកត់សម្គាល់នៅក្នុងរបាយការណ៍ថា បានចាត់វិធានការជាក់ស្តែង ក្នុងការបញ្ចូលការសិក្សាអំពីអាកាសធាតុទៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំ៕