ភ្នំពេញ – ការរីកចម្រើន នៃការអប់រំនៅកម្ពុជា មិនមែនមានតែរាជរដ្ឋាភិបាលម្នាក់ឯងដែលធ្វើឱ្យមានការរីកចម្រើននោះទេ ប៉ុន្តែគឺមានការរួមគ្នាជាមួយវិស័យឯកជន សប្បុរសជន ព្រមទាំងប្រជាពលរដ្ឋគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ ។ នេះជាប្រសាសន៍លើកឡើងរបស់សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្រ្តី នៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ក្នុងឱកាសអញ្ជើញប្រគល់សញ្ញាបត្រជូនដល់គរុសិស្ស គរុនិស្សិត និស្សិត និងបុគ្គលិកអប់រំជាង២ពាន់នាក់ នៅវិទ្យាស្ថានជាតិអប់រំ នាព្រឹកថ្ងៃទី២៥ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៣។
ក្នុងនោះសម្តេចតេជោបានរំលឹកថា កាលពីអតីតកាលសាលារៀនភាគច្រើន គឺត្រូវបានកសាងដោយប្រជាពលរដ្ឋ ដោយសប្បុរសជន ហើយការរួមចំណែកនេះវាបានក្លាយទៅជាប្រពៃណី ហើយថា ការរួមគ្នារវាងរដ្ឋ និងប្រជាជន ជួយឱ្យមានការពង្រឹងនូវវិស័យអប់រំបានយ៉ាងល្អ។
“« “បើយើងពិនិត្យមើលអំពីសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម… ខាងរដ្ឋនៅពេលនោះផ្តល់តែគ្រូបង្រៀននោះទេ អាចមានការកសាងសាលានៅក្នុងកម្រិតតិចតួច ក៏ប៉ុន្តែនៅតាមសាលា ជាពិសេសបឋមសិក្សាតាមភូមិ តាមឃុំ គឺសហគមន៍ធ្វើទាំងអស់…”

សម្តេចតេជោមានប្រសាសន៍បន្តថា ក្រោយថ្ងៃរំដោះឆ្នាំ១៩៧៩ គឺនៅសល់សាលារៀនតែក្នុងទីក្រុង និងទីប្រជុំជនមួយចំនួន ហើយពេលនោះកូនសិស្សមួយចំនួនបានរៀននៅក្រោមកុដិលោកដែលគ្មានព្រះសង្ឃ មួយចំនួនរៀននៅក្រោមផ្ទះ ព្រោះតែមិនទាន់មានសាលារៀន មិនទាន់បើកសាលារៀនគ្រប់គ្រាន់នៅឡើយ ។ តែយ៉ាងណាយើងបានខិតខំរួមគ្នាបង្កើតឱ្យមានប្រព័ន្ធអប់រំមួយ ដែលបច្ចុប្បន្នកំពុងតែបន្តកំណែទម្រង់ឱ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងពង្រឹងគុណភាពអប់រំនៅក្នុងប្រទេស។
សម្តេចនាយករដ្ឋមន្រ្តីបញ្ជាក់ថា បច្ចុប្បន្ននេះ យើងដើរមកដល់ដំណាក់កាលឃុំមួយត្រូវមានអនុវិទ្យាល័យមួយយ៉ាងតិច ខណៈនៅតាមស្រុកនីមួយៗក៏មានវិទ្យាល័យច្រើន ដោយចំណុចនេះ សម្តេចស្នើឱ្យបន្តដើម្បីធានាទៅដល់សិស្សមានសាលារៀន ដោយកុំឱ្យលំបាកក្នុងការដើររកសាលារៀនដូចកាលពីមុនទៀត។

ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងការកសាងសាលារៀននេះដែរ បើតាមប្រសាសន៍បញ្ជាក់របស់សម្តេចតេជោ ហ៊ុន សែន ចាប់ពីឆ្នាំក្រោយៗទៀត ការវិភាជថវិកាប្រចាំឆ្នាំសម្រាប់វិស័យអប់រំ គឺមិនមែនធ្វើសម្រាប់តែការបង្កើនបៀវត្សរ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការកសាងសាលារៀន ដោយមួយផ្នែកជំនួសឱ្យអគារចាស់ដែលទ្រុឌទ្រោម និងមួយផ្នែកទៀត គឺកសាងសាលារៀនថ្មី ដើម្បីតម្រូវការសិស្សកើនឡើង និងជាផ្ទះរបស់គ្រូបង្រៀន ដោយក្នុងនោះសម្តេចតេជោបានធ្វើការអំពាវនាវចំពោះតួអង្គពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ សូមចូលរួមក្នុងដំណើរការនេះ។ «ខ្ញុំចង់ឃើញប្រទេសកម្ពុជាមួយដែលមានសាលារៀនល្អៗ ហើយសាលារៀនកន្លងទៅបានជួយច្រើននៅពេលកូវីដ… អញ្ចឹងទេយើងប្រើបាននៅពេលដែលយើងមានការចាំបាច់…»៕































