ការពង្រឹងភាពអង់អាច បាននាំឱ្យមានការយល់ដឹង ហើយការយល់ដឹងនាំឱ្យមានក្ដីអនុគ្រោះ ឬការសន្តោសប្រណី។ ជាទូទៅបុគ្គលដែលរំលោភបំពានអ្នកដទៃ ក៏ដោយសារតែពួកគាត់មិនមាននូវសេចក្ដីសន្តោសក្នុងខ្លួនដែលបណ្តាលមកពីកង្វះការយល់ដឹងជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ។ នេះជាប្រសាសន៍របស់អ្នកស្រី Mona Simon ម្ចាស់គម្រោង សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរកម្ពុជា (Dignity Cambodia Project) ក្នុងការ​ចូលរួមចំណែក​យុទ្ធនាការណ៍១៦ថ្ងៃដើម្បីបញ្ឈប់អំពើហិង្សាលើស្រ្តី និងក្មេងស្រី។

អ្នកស្រី Mona Simon បន្ថែមថា ភាពខ្វះខាតការយល់ដឹង គឺជាឬសគល់ដ៏សំខាន់ នៃអំពើរំលោភបំពានមានការកើនឡើងតាមរយៈវិធីផ្សេងៗគ្នាដោយមិនបានដឹងពីផលប៉ះពាល់ នៃអំពើដែលខ្លួនបានប្រព្រឹត្ត ក៏ដូចជាភាពខ្វះខាត នៃការតភ្ជាប់ទំនាក់ទំនង រវាងការឈឺចាប់ និងភាពជាមនុស្សរបស់អ្នកដែលទទួលរងនូវការបំពាន។ មួយវិញទៀត អ្នកបង្កហិង្សាអាចមិនបានដឹងអំពីក្រឹត្យក្រមបែបបទសង្គម ដោយបង្កើតបានជាវដ្ដ បណ្តាលឱ្យកើតឡើងម្តងហើយ ម្តងទៀតរាល់អំពើហិង្សាដដែលៗ។ សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ ជាអ្វីដែលយើងមិនអាចដកហូតពីនរណាម្នាក់បានទេ ព្រោះវាមានវត្តមានចំពោះមនុស្សគ្រប់រូប ជនរងគ្រោះពុំបានបាត់បង់សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ ដោយសារតែទង្វើរបស់នរណាម្នាក់ទៅប្រព្រឹត្តមិនល្អចំពោះពួកគាត់នោះទេ អ្នករំលោភបំពានគេទៅវិញទេ ដែលធ្វើឱ្យខ្លួនឯងបាត់បង់នូវសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ ដោយសារតែអ្នកប្រព្រឹត្តខ្លួនឯងជាអ្នកជ្រើសរើសនូវការប្រើប្រាស់អំពើហិង្សា ឬក៏បំពានទៅលើអ្នកដទៃ។

ម្ចាស់គម្រោងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរកម្ពុជារូបនេះជឿជាក់ថា ជនដែលប្រព្រឹត្តមិនល្អ អាចផ្លាស់ប្តូរទៅរកភាពប្រសើរវិញតាមរយៈការព្យាបាល ការអប់រំ និងវិធីផ្សេងៗទៀត ក្នុងនោះសិល្បៈក៏បានរួមចំណែកបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងអំពីការលុបបំបាត់រាល់គ្រប់ទម្រង់នៃអំពើហិង្សា។ ព្រោះសិល្បៈគឺជាទម្រង់ផ្លូវកាត់មួយ ដែលមានល្បឿនឆាប់រហ័ស ក្នុងការសម្រេចបាននូវភាពផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមាន រួមទាំងការជំរុញទឹកចិត្ត អ្នកបង្កើតសិល្បៈទាំងឡាយ និងអ្នកទទួលយកនូវសិល្បៈទាំងអស់ប្រកបដោយភាពស៊ីជម្រៅ។

“ខ្ញុំផ្តល់កិត្តិយសនូវសេចក្ដីថ្លៃថ្នូររបស់ខ្ញុំ នៅពេលដែខ្ញុំប្រព្រឹត្តទៅលើអ្នកដទៃ និងខ្លួនខ្ញុំដោយក្ដីករុណា។ ប្រសិនបើមានបុគ្គលណាម្នាក់ប្រព្រឹត្តខុសឆ្គង ឬរំលោភបំពានមកលើខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងមិនសួរខ្លួនឯងថាខុសអីនោះទេ! ខ្ញុំនឹងសួរថាហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំ មិនទទួលបានអ្វីដែលល្អប្រសើរជាងនេះ? ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងសួរទៅជនដែលបំពាននោះថា តើអ្នកមានបញ្ហាអ្វី? បានជាបាត់បង់នូវសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរបែបនេះ?”

Mona Simon ម្ចាស់គម្រោង សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរកម្ពុជា Dignity Cambodia Project

ជាមួយគ្នានោះ អ្នកស្រី ជឹម ចាន់នាង អគ្គលេខាធិការអនុសញ្ញាស៊ី-ដ បានបន្ថែមថា យុទ្ធនាការណ៍១៦ថ្ងៃដើម្បីបញ្ឈប់អំពើហិង្សាលើស្រ្តី និងក្មេងស្រីឆ្នាំ២០២៥ មិនមែនបញ្ចប់ ឬមួយក៏ចាំបាច់យើងត្រូវតែធ្វើកំឡុងពេល១៦ថ្ងៃនោះទេ គឺទាមទារឱ្យមានការចូលរួមទាំងអស់គ្នាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីរឭក និងបញ្ចៀសខ្លួនពីការរួមចំណែកការប្រើអំពើហិង្សាផ្អែកលើយេនឌ័រ។ កម្មវិធីសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរកម្ពុជា ពីមួយឆ្នាំ ទៅមួយឆ្នាំ ធ្វើឱ្យអ្នកស្រី ចាន់នាង មើលឃើញថា យុវជនខ្មែរ កាន់តែមានសមត្ថភាពរីកចម្រើន និងការគោរពគ្នា។

បើតាមលោក ចេង លីទៀង អ្នកសម្របសម្រួលបណ្តាញបុរសកម្ពុជា បាននិយាយថា ទម្រង់នៃអំពើហិង្សាមានប្រាំចំណុចធំៗគឺ អំពើហិង្សាលើរូបរាងកាយ ដែលទាក់ទងនឹងការប្រើប្រាស់កម្លាំងបាយ ទៅលើស្រ្តី ដូចជាវាយដំទាត់ធាក់ផ្សេងៗ ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ទៅដល់មរណភាព នៃរូបរាងកាយរបស់ស្រ្តី។ មួយវិញទៀត អំពើហិង្សាទៅលើផ្លូវចិត្ត ដែលសំដៅទៅលើការប៉ះទង្គិចសតិអារម្មណ៍របស់ពួកគាត់ដែលធ្វើឱ្យពួកគាត់មិនអាចគិតធម្មតា មានអារម្មណ៍ថាគាត់មានភាពមិនប្រក្រតីជាដើម។ បន្ទាប់ពីនោះ គឺហិង្សាផ្លូវភេទទាក់ទងនឹងការរំលោភបំពានសេពសន្ថវៈ ឬក៏ការបៀតបៀនកេរ្តិ៍ខ្មាស់ ក៏ដូចជាការប៉ះពាល់លើរូបរាងកាយដោយមិនមានការយល់ព្រម ឬធ្វើឱ្យភាគីម្ខាងទៀតមិនពេញចិត្តជាដើម ។

ដោយឡែកហិង្សាផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច បានន័យថា ដាក់សម្ពាធភាគីម្ខាងទៀត កុំឱ្យមានសេរីភាពប្រើប្រាស់ហិរញ្ញវត្ថុនៅក្នុងក្រុមគ្រួសារ ដែលធ្វើឱ្យស្រ្តីបាត់បង់ឱកាសក្នុងការអភិវឌ្ឍ ឬក៏ចូលរួមការងារអភិវឌ្ឍន៍សង្គមផ្សេងៗ។ មួយទៀតគឺអំពើហិង្សាផ្អែកលើយេនឌ័រ មានន័យថា រាប់បញ្ចូលបួនចំណុចខាងលើ ដោយសារតែមានការរើសអើងលើភាគីម្ខាងទៀត ដូចជាស្រ្តី ក្មេងស្រី ឬក៏អ្នកដែលមានអត្តសញ្ញាណស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា ឬក៏អត្តសញ្ញាណចម្រុះផ្សេងទៀត៕