ការគ្រប់គ្រងបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គឺជាបញ្ហាមួយមានលក្ខណៈស្មុគស្មាញ និងបញ្ហាប្រឈមច្រើន ហើយទាមទារឱ្យមានការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ។ ខណៈបច្ចេកវិទ្យានេះ ផ្ដល់ទាំងអត្ថប្រយោជន៍ និងហានិភ័យដល់សង្គម ដូច្នេះ តម្រូវឱ្យមានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់ ពីសំណាក់អ្នកផលិត និងអ្នកប្រើប្រាស់។

លោកស្រីបណ្ឌិត ព្រហ្ម សុភា ព្រឹទ្ធបុរសរងមហាវិទ្យាល័យវិស្វកម្ម និងជាសាស្ត្រាចារ្យជាន់ខ្ពស់នៃសាកលវិទ្យាល័យខេមតិច បានលើកឡើងនៅក្នុងសិក្ខាសាលា ស្ដីពី «សហវិវត្តន៍មនុស្ស-ម៉ាស៊ីន (AI) ៖ ការបញ្ជ្រាបវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យានៅក្នុងសង្គម (STS)» កាលពីថ្ងៃទី១០ ធ្នូ កន្លងទៅថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) គឺជាកាំបិតមុខពីរ ព្រោះបច្ចេកវិទ្យានេះអាចផ្ដល់ទាំងអត្ថប្រយោជន៍ និងគុណវិបត្តិសម្រាប់សង្គម អាស្រ័យលើ ការបង្កើត ការប្រើប្រាស់ និងរបៀបនៃការគ្រប់គ្រង ដែលមានតម្លាភាព និងទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់។

អ្នកជំនាញវិស្វកម្មរូបនេះបញ្ជាក់ថា រាល់ការអភិវឌ្ឍនៃបច្ចេកវិទ្យា គឺតែងតែមានភាពផ្ទុយគ្នា ជាមួយនឹងការអភិរក្ស ប៉ុន្តែ មនុស្សមិនអាចព្យាយាមគ្រប់គ្រងទាំងស្រុងលើការវិត្តន៍នៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នោះទេ។ មិនអាចគ្រប់គ្រងបានទាំងស្រុង ព្រោះ ការបដិសេធ មិនទទួលយក ឬហាមឃាត់មិនឱ្យមានការប្រើប្រាស់ នឹងបង្កផលអវិជ្ជមានសម្រាប់សង្គមផងដែរ។ ដូច្នេះ អ្វីដែលមនុស្សអាចធ្វើបានគឺត្រូវរក្សាតុល្យភាពរវាងការអភិវឌ្ឍ និងការអភិរក្សបច្ចេកវិទ្យានេះ ក្នុងរូបភាពដ៏ត្រឹមត្រូវមួយ។

លោក Daruis Lui ប្រធានផ្នែកយុទ្ធសាស្ត្រភាពជាដៃគូ និងកំណើនបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) សិង្ហបុរី លើកឡើងថា យើងមិនអាចគ្រប់គ្រង ឬរារាំងការវិវត្តន៍នៃបច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) នេះបានទេ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលមនុស្សអាចធ្វើបាន គឺរដ្ឋាភិបាលប្រទេសនីមួយៗ ត្រូវតែមានវិធីសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយ និងបង្រៀនប្រជាពលរដ្ឋ និងអ្នកប្រើប្រាស់ ឱ្យដឹងពីរបៀបប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីជាប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួនឯង និងសង្គមទាំងមូល។

លោក ឆែម សិរីវឌ្ឍ សហស្ថាបនិក និងជាប្រធាន AI Forum មានប្រសាសន៍ថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) មិនគ្រាន់តែជាឧបករណ៍ទៀតនោះទេ ប៉ុន្តែបច្ចេកវិទ្យានេះ ជាដៃគូដ៏សំខាន់ក្នុងដំណើរឆ្ពោះទៅរកការអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្សទាំងក្នុងការងារ ការសិក្សា ការទំនាក់ទំនង និងជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយ តម្លាភាព សុក្រឹត្យភាព និងគណនីយភាព គឺពិតជាសំខាន់៕