សុខុមាលភាព គឺជាគ្រឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ដែលផ្ដោតលើតុល្យភាពនៃសុខភាពផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត។ នៅក្នុងយុគសម័យទំនើបនេះ បច្ចេកវិទ្យា និងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ បញ្ជូនព័ត៌មាន ដំណឹង និងព្រឹត្តឹការណ៍ កើតមានរៀងរាល់ថ្ងៃស្ទើរតែគ្រប់វិនាទី កត្តានេះបានបង្កើនសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងដល់អ្នកតាមដាន ធ្វើឱ្យពួកគេងាយនឹងទទួលរងអារម្មណ៍លើសលប់ និងតានតឹងដោយសារតែខួរក្បាលផ្ទុកទៅដោយព័ត៌មានដែលបង្ហាញពីបញ្ហា និងហានិភ័យច្រើនពេក ដូចជា ជំងឺរាតត្បាតសកល ភាពអយុត្តិធម៌ក្នុងសង្គម ការបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ (ទឹកជំនន់ ការឡើងកម្តៅ ផ្សែងពុល និងការចុះត្រជាក់ពេកជាដើម)។ ជាងនេះទៅទៀត នៅមាន ជម្លោះសកល ជម្លោះរវាងប្រទេសមួយទៅប្រទេសមួយ​ អស្ថេរភាពនៃសេដ្ឋកិច្ច ស្ថានភាពនយោបាយមិននឹងធឹង និងព័ត៌មានដែលបង្កអាការដ៏តានតឹងជាច្រើនទៀតកើតមាននៅគ្រប់ទីកន្លែង គ្រប់ប្រទេស និងជាសកលតែម្តង។

ដូច្នេះ ការកំណត់អាទិភាពលើសុខុមាលភាពផ្ទាល់ខ្លួន ក្លាយជារឿងចាំបាច់បំផុត។ អត្ថបទនេះនឹងលើកឡើងពីសញ្ញាសំខាន់ៗចំនួនបី (ផលប៉ះពាល់ផ្លូវកាយ ផ្លូវចិត្ត និងអារម្មណ៍) ដែលអាចជួយយើងកត់សម្គាល់ថា តើយើងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពតានតឹងដែលទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ហើយឬនៅ? ព្រមទាំងបង្ហាញអំពីយុទ្ធសាស្ត្រជាក់ស្ដែងក្នុងការគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ជ្រើសរើសព័ត៌មាន និងឆ្លើយតបទៅនឹងស្ថានភាពតានតឹង ដើម្បីធានាបាននូវសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយប្រកបដោយតុល្យភាព។

អាទិភាពលើសុខុមាលភាព ៖ សុខុមាលភាពជារឿងមួយ ហើយអ្វីដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែម និងអ្វីដែលនៅក្នុងដែនសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួន ហើយអាចអនុវត្តន៍បានមានដូចជា ការគ្រប់គ្រងឧបករណ៍ ឬកម្មវិធីបណ្តាញសង្គម ការជ្រើសរើសប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ ប្រភេទព័ត៌មានដែលត្រូវការ ឬស្របនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែង ក៏ដូចជាសង្រួបសង្រួម​នូវអ្វីដែលត្រូវការក្នុងបច្ចុប្បន្នភាព។

ការកត់សម្គាល់ ៖ វិធីសាស្រ្ត៣ផ្នែកសំខាន់ៗ ក្នុងការកត់សម្គាល់ថា តើខ្លួនកំពុងស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពមួយ ដែលត្រូវការយកចិត្តទុកដាក់លើសុខុមានភាពជាអាទិភាព មានដូចតទៅ ១. សង្កេតតាមរយៈផលប៉ពាល់នៃរាងកាយ​ ( Physical impacts ) ដូចជា ចុករួយស្ពឹកស្រពន់ អស់កម្លាំងមិនធម្មតា ប្រព័ន្ធរំលាយអាហារចាប់ផ្តើមធ្វើទុក្ខ គេងមិនលក់ឬគេងមិនស្ងប់ និងឧស្សាហ៍ខាំក្រចកលេងជារឿយៗ។ ២. បញ្ហាស្មារតី ( Mental impacts​ ) មានបញ្ហាក្នុងការផ្ចង់អារម្មណ៍ ពិបាកមិនហ៊ានសម្រេចចិត្ត មិនមានការជំរុញចិត្ត ការចងចាំចុះខ្សោយ និងតែងតែបារម្ភអំពីបញ្ហានៅពេលខាងមុខ ឬបញ្ហាដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ ៣. ប៉ះពាល់សុខភាពផ្លូវចិត្ត ( Emotional impacts) មួរម៉ៅ ឆាប់ខឹង ក្រៀមក្រំ អន់ចិត្ត ភ័យខ្លាច ថប់បារម្ភ ភ្លឹកៗ អស់សង្ឃឹម និងគាំងគំនិតមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វី ឬចាប់ផ្តើមពីចំណុចណា។

របៀបនៃការគ្រប់គ្រង និងឆ្លើយតបទៅនឹងស្ថានភាពតានតឹង ៖ អ្វីដែលអាចចាប់ផ្តើមអនុវត្តន៍ ដោយខ្លួនឯងបានគឺ គ្រប់គ្រងខ្លួនឯងដោយការដាក់ដែនកំណត់ទៅលើប្រភេទព័ត៌មានដែលចាំបាច់ៗប៉ុណ្ណោះ និងឆ្លុះបញ្ចាំងចំពោះខ្លួនឯង ក្រៅពីព័ត៌មានបញ្ហា តើមានបានអានព័ត៌មាន ឬដំណឹងល្អៗខ្លះទេ ដើម្បីរក្សារតុល្យភាពនៃទិន្នន័យខួរក្បាលរបស់ខ្លួន? ក្រៅពីនេះគួរមានលំហាត់ប្រាណបន្ថែម និងនិយាយជាមួយមិត្តភក្រ្ត ឬគ្រួសារ ហើយផ្តោតទៅលើអ្វីដែលខ្លួនអាចគ្រប់គ្រងបាន និងអ្វីខ្លះដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន​ ឬការផ្តោតសកម្មភាពជាក់ស្ដែងដែលអាចធ្វើបានឥឡូវនេះ ហើយចំណុចសំខាន់ចុងក្រោយគឺការសម្រាកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់៕