មានតែ ៣៣ភាគរយប៉ុណ្ណោះ នៃការងារក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាក្នុងពិភពលោក ត្រូវបានបំពេញដោយកម្លាំងពលកម្មជំនាញ ដែលកំពុងមានតម្រូវការ។ នេះគឺជាកង្វល់ដ៏ធំបំផុតមួយ ដែលអ្នកដឹកនាំអាជីវកម្មនៅគ្រប់ប្រទេស តែងតែលើកឡើង។ នៅក្នុងការស្ទង់មតិសកល ដែលធ្វើឡើងដោយ Capgemini និង LinkedIn បានបង្ហាញថា ពាក់កណ្ដាលនៃអង្គភាព ដែលបានចូលរួមស្ទង់មតិ លើកឡើងថា គម្លាតនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល កាន់តែរីកធំឡើង ហើយ ៥៤ភាគរយ នៃអ្នកចូលរួម បានបាត់បង់ឱកាសក្នុងការប្រកួតប្រជែងក្នុងទីផ្សារ ដោយសារកង្វះធនធានមនុស្ស ដែលមានទេពកោសល្យ។

វេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក បានប៉ាន់ស្មានថា ពិភពលោក នឹងបង្កើតការងារលើវិស័យបច្ចេកវិទ្យាចំនួន ១៥០លានបន្ថែមទៀត ក្នុងរយៈពេល ៥ឆ្នាំខាងមុខ ហើយនៅឆ្នាំ២០៣០ ការងារចំនួន ៧៧ភាគរយ គឺទាមទារ​ឱ្យមានជំនាញឌីជីថល។

ការត្រៀមខ្លួន សម្រាប់ការងារនាពេលអនាគត

គំនិតផ្ដួចផ្ដើមឱ្យមានបណ្ដាញយុវជនឱកាសសកល (GOYN) បានវិភាគទិន្នន័យ និងបង្កើតរបាយការណ៍ ស្ដីពីភាពងាយរងគ្រោះរបស់យុវជន ក្នុងវិស័យការងារ ។ ការសិក្សាដែលបានធ្វើលើយុវជនវ័យក្មេងប្រមាណ ១១,៤៤៧,២១២ លាននាក់ ដែលស្ថិតក្នុងវ័យធ្វើការនៅប្រទេសកូឡុំប៊ីក្រោយវិបត្តិកូវីដ-១៩ គេបានរកឃើញថា ក្នុងចំណោមយុវជន ១០០នាក់ ដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់មធ្យមសិក្សា មានតែ ៤៨នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលបានបន្តការសិក្សានៅថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា ហើយក្នុងចំណោមនោះមានតែ ២៤នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សា។

តួរលេខនេះ កំពុងបង្ហាញថា ក្នុងសង្គមមួយ កំពុងបាត់បង់សក្ដានុពលជាងពាក់កណ្ដាលរបស់យុវជន។ ប្រសិនបើពួកគេទទួលបានឱកាសក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ពួកគេអាចរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍសង្គម និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេស។

វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ ក្នុងការយល់ដឹងអំពី អ្វីដែលជារបាំងរចនាសម្ព័ន្ធ ដែលធ្វើឱ្យរីកធំនូវគម្លាត ដើម្បីយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហានេះ។ តាមការស្រាវជ្រាវ បានបង្ហាញពីកត្តាមួយចំនួន ដែលបានបង្កើតដែនកំណត់ នៃឱកាសសម្រាប់យុវជន ៖

• ឱនភាពនៃសមត្ថភាពសាលា ៖ ក្មេងៗទាំងអស់ មិនបានទទួលឱកាសសិក្សាស្មើភាពគ្នានោះទេ។ យោងតាមរបាយការណ៍របស់ GOYN យុវជនមួយចំនួនបរាជ័យក្នុងការបញ្ចប់ការសិក្សា ជាមួយនឹងសមត្ថភាពលើមុខវិជ្ជាមូលដ្ឋានដូចជា គណិតវិទ្យា និងភាសាអង់គ្លេស។ លើសពីនេះ ពួកគេពិតជាត្រូវការគ្រូ ឬអ្នកពិគ្រោះយោបល់ ដើម្បីជ្រើសរើសជំនាញ និងអាជីពដែលស័ក្តសមបំផុតសម្រាប់គេ។

• ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា ICT ៖ វិលាសភាពនៃការប្រើប្រាស់បណ្ដាញអ៊ីនធឺណិត ក្នុងគ្រួសារ សម្រាប់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍនៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ។ បើទោះជា ជំងឺកូវីដ-១៩ បានជំរុញឱ្យមនុស្សបង្កើនការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលក៏ដោយ។ មានតែ ៤២ភាគរយ នៃគ្រួសារប៉ុណ្ណោះ ដែលមានការតភ្ជាប់អ៊ីនធឺណិត ហើយប្រហែល ៥៧ភាគរយ នៃយុវជនមិនមានលទ្ធភាព ទទួលបានឱកាសបណ្ដុះបណ្ដាល អំពីរបៀបបំពេញការងារផ្លូវការ ការប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រ និងអ៊ីនធឺណិត។ បើគ្មានសមត្ថភាពប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ទាំងនេះ យុវជននឹងមិនមានសមត្ថភាពក្នុងការត្រៀមខ្លួន សម្រាប់ការងារនាពេលអនាគតនោះទេ។ ទោះបីជាកុមារ និងមនុស្សពេញវ័យភាគច្រើន មានលទ្ធភាពប្រើប្រាស់ស្មាតហ្វូនក៏ដោយ ប៉ុន្តែជារឿយៗពួកគេមិនបានប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះ ដើម្បីទាញផលប្រយោជន៍សម្រាប់ខ្លួន​ឯងនោះទេ។ ពួកគេបានផ្ដោតលើការប្រើបណ្ដាញសង្គម ជាជាងចូលប្រើព័ត៌មានដែលមានគុណតម្លៃ។
• កត្តាមជ្ឈដ្ឋាន ៖ មជ្ឈដ្ឋានជុំវិញខ្លួន និងគ្រួសារ មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងទៅលើដំណើរជីវិតរបស់កុមារ និងយុវជន។ បញ្ហាកង្វះការគាំទ្រ ការលើកទឹកចិត្ត និងភាពជាគម្រូ បានធ្វើឱ្យកុមារ និងយុវជន ជួបឧបសគ្គក្នុងការកសាងអនាគតដែលល្អប្រសើរសម្រាប់ខ្លួនឯង៕