កាលពីឆ្នាំមុន ស្ថាប័ន OECD បានព្យាករណ៍ថា បញ្ញាសិប្បនិម្មិតនឹងបង្កើតឱ្យការផ្លាស់ប្ដូរការងារចំនួន ១,១ប៊ីលានកន្លែងក្នុងរយៈពេលដប់ឆ្នាំខាងមុខ ដែលជាចាំបាច់នឹងមានមនុស្សមួយចំនួនត្រូវរៀនជំនាញថ្មី ឬផ្លាស់ប្ដូរអាជីព ដើម្បីតាមឱ្យទាន់សភាពការណ៍សង្គម ក្រោយពេលការងារខ្លះត្រូវជំនួសដោយម៉ាស៊ីន។ ស្របនឹងបញ្ហាប្រឈមនេះ We Forum បានបង្ហាញមូលដ្ឋានគ្រឹះចំនួនបី ដែលការអប់រំថ្នាក់ឧត្តមសិក្សា អាចអនុវត្តក្នុងការបណ្ដុះបណ្ដាលធនធានមនុស្សសម្រាប់ការមកដល់នៃបដិវត្តន៍បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)។

១. បង្កើតកម្មវិធីសិក្សាសម្រាប់សេដ្ឋកិច្ច AI ៖ ការអប់រំថ្នាក់ឧត្តមសិក្សាត្រូវការតម្រង់ទិសដៅកម្មវិធីសិក្សា តាមរបៀបថ្មី ដែលស្របទៅនឹងសេដ្ឋកិច្ច AI ។ កម្មវិធីសិក្សាបែបថ្មី គួរតែបញ្ចូលចំណេះដឹងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា – Technological literacy ឬការយល់ដឹងអំពីរបៀបដែលម៉ាស៊ីនធ្វើការ និងរបៀបធ្វើការជាមួយម៉ាស៊ីន។ ចំណេះដឹងទិន្នន័យ – Data literacy ដែលសំដៅដល់ភាពស្ទាត់ជំនាញក្នុងការបកស្រាយ និងប្រើប្រាស់ព័ត៌មាន ដែលបច្ចេកវិទ្យាដំណើរការ។ ចំណុចចុងក្រោយគឺ ការយល់ដឹងអំពីមនុស្ស – human literacy ដែលមានដូចជាចំណេះដឹងផ្នែកសហគ្រិនភាព សីលធម៌ ភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងការយល់ដឹងអំពីបរិបទសង្គមនៃអន្តរវប្បធម៌។

២. បង្កើតកម្មវិធីពិសោធន៍សម្រាប់កន្លែងការងារ AI ៖ គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា គួរតែរិះរកវិធីក្នុងការបង្ហាញឱ្យសិស្សដឹងអំពីការវិវត្តន៍ដ៏ឆាប់រហ័សនៃបច្ចេកវិទ្យា AI ជាពិសេសនៅកន្លែងធ្វើការ។ ពេលដែល AI បន្តដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងវិស័យជាច្រើន ស្វ័យប្រវត្តិកម្មនៃការងារនឹងកាន់តែទូលំទូលាយ ហើយនិយោជិតកម្រិតដំបូង ឬកម្រិតទាប ងាយនឹងត្រូវជំនួសដោយបច្ចេកវិទ្យាខ្លាំងជាងគេ។ ជំនាញអ្នកនិព​ន្ធ អ្នកស្រាវជ្រាវផ្លូវច្បាប់ (Legal research) ការរចនាក្រាហ្វិកសាមញ្ញ និងការងាររដ្ឋបាល នឹងត្រូវបានកាត់បន្ថយចំនួនអ្នកធ្វើការ ឬជំនួសទាំងស្រុងដោយស្វ័យប្រវត្តិកម្មតែម្ដង។ ខណៈកន្លែងការងារ លែងត្រូវការនិយោជិតកម្រិតដំបូង ឬកម្រិតទាប សាកលវិទ្យាត្រូវតែផ្ដល់ឱកាសឱ្យពួកគេមានឱកាសបានហ្វឹកហាត់ការងារ ដើម្បីឱ្យពួកគេមានសមត្ថភាពលើសម៉ាស៊ីន។

៣. បង្កើតកម្មវិធីសិក្សាសម្រាប់ការសិក្សាពេញមួយជីវិត ៖ ឥទ្ធិពលរបស់ AI នឹងបន្តផ្លាស់ប្ដូររបៀបធ្វើការរបស់មនុស្ស ហើយការងារមួយចំនួននឹងលែងមានវត្តមាន ខណៈការងារថ្មីៗនឹងកើតឡើង។ មនុស្សត្រូវផ្លាស់ប្ដូរជំនាញ និងតួនាទីរបស់ខ្លួនក្នុងកាលៈទេសៈចាំបាច់ ដើម្បីអាចសម្របទៅនឹងការរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យា។ ដូច្នេះ ការពង្រឹងជំនាញ (Upskill) និងរៀនជំនាញថ្មី (Reskill) ត្រូវអនុវត្តដោយខានពុំបាន។ សម្រាប់សាកលវិទ្យាល័យ ចំណុចនេះគឺជាផ្នែកមួយដែលគេត្រូវចាប់អារម្មណ៍ និងកំណត់ជាកិច្ចការអាទិភាពដែលត្រូវដោះស្រាយ។ ការបង្កើតកម្មវិធីសិក្សាពេញមួយជីវិត គួរតែត្រូវបានធ្វើឡើង ដើម្បីជួយសិស្សនិស្សិត ដែលត្រូវការពង្រឹងជំនាញ និងរៀនជំនាញថ្មី៕