ជំរុញការអានឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព គឺចាប់ផ្តើមតាំងពីទារកនៅក្នុងផ្ទៃម្ល៉េះ ព្រោះក្មេងទទួលដឹង យល់ និងស្ទាបស្ទង់បានរាល់បរិយាកាសសង្គមតាមរយៈ មាតាបិតា ។ ក្រៅពីនោះ អានរហូតទាល់តែដឹងក្ដី និងបន្តអានឱ្យកូនស្តាប់ជារឿយៗ ដើម្បីនាំឱ្យក្មេងមានភាពកក់ក្តៅ និងទំនុកចិត្ត។ មួយវិញទៀតក្មេងចូលចិត្តស្ដាប់សម្លេងមនុស្សធំដដែលៗ ដូច្នេះចូរអានរឿងម្តងហើយម្តងទៀតឱ្យកូនស្តាប់ ហើយអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេនិយាយ ឬអានឱ្យស្តាប់វិញ។ នេះជាប្រសាសន៍ អ្នកឧកញ៉ាវេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ស្ថាបនិកប្រធានក្រុមហ៊ុន និងអគ្គនាយកប្រត្តិបត្តិនៃក្រុមហ៊ុន ម៉េងលី ជេគួច. អេឌ្យូខេសិននៅក្នុងកម្មវិធី «អំណានឮៗ» ។

វេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី

“ចំពោះការអានកម្សាន្ត គឺចាប់ពីថ្នាក់ក្រោមត្តេយ្យដល់ថ្នាក់ទី៣។ ហើយចាប់ពីថ្នាក់ទី៣ឡើងទៅ គឺអានដើម្បីយកចេះ។ ចំណែកចាប់ពីថ្នាក់៩ដល់ទី១២ អានដើម្បីពិចារណា”

លោក ឡេង វីរៈ នាយកប្រតិបត្តិ និងនាយកគ្រប់គ្រងគម្រោងគណនេយ្យភាពសង្គមបានឱ្យដឹងថា ក្រៅពីធ្វើការឱ្យសហគមន៍ លោកក៏គិតគូរអំពីអំណាននៅក្នុងផ្ទះជាអទិភាពដែរ។ លោកយល់ថា យើងមិនអាចបង្កើតជាគំរូទៅដល់សហគមន៍បានទេ ប្រសិនបើក្នុងផ្ទះមិនបានអនុវត្តន៍ជាក់ស្ដែង។ លោកបែងចែកប្រភេទអំណានជាពីរគឺការអានអក្សររស់ និងអានអក្សរងាប់។ អក្សរងាប់មានន័យថា ការអានឱ្យតែចប់ ដែលអានហើយមិនដឹងថា អត្ថបទនិយាយអំពីអ្វី។ ក្នុងករណីខ្លះ អានដើម្បីឱ្យដឹងនិងអាចសង្ខេបបាន ប៉ុន្តែសង្ខេបបានតែនៅក្នុងសាច់រឿងដែលគេនិយាយតែប៉ុណ្ណោះ មិនមានគំនិតឆ្នៃប្រឌិតថ្មីៗនោះទេ។ ចំណែកការអានអក្សររស់វិញ មានន័យថានៅក្នុងអត្ថបទនីមួយៗ តែងតែបង្កប់ទៅដោយការបញ្ជាប់ព្រលឹង។

លោក ឡេង វីរៈ

“អ៊ីចឹងហើយ ការជំរុញអំណាន ពីគ្រួសារទៅហ្នឹង វាជាការអានអក្សររស់ អានដើម្បីឱ្យស៊ីជម្រៅទៅដល់ប្រលឹង នៅក្នុងអត្ថបទនីមួយៗ ថាតើអ្នកនិពន្ធចង់បង្កប់អត្ថន័យរបៀបម៉េចខ្លះ? តើន័យធៀបឬន័យត្រង់នៅកន្លែងណាខ្លះ? “

ដោយឡែក លោក អ៊ុង ប៉េងអាន អ្នកផលិតមាតិកានៅលើបណ្តាញសង្គម Think with PengAnn បានបន្ថែមថា បើទោះជាបច្ចុប្បន្នលោកមានអាយុដែលអាចសម្រេចចិត្តបានក៏ដោយ ប៉ុន្តែលោកនៅតែប្រកាន់គោលជំហរមួយដែលចាប់ផ្តើមធ្វើអ្វីមួយពីចំណុចតូចៗទៅ ហើយការអានក៏ដូច្នោះដែរ។ លោក ប៉េងអាន ជឿជាក់ថាពេលដែលអ្នកអានចាប់ផ្តើមពីចំណុចតូចមួយ វាជំរុញទៅរកប្រសិទ្ធភាព និងក្ដីស្រមៃ បន្ទាប់មកអ្នកអាននឹងមានឱកាសស្វែងរកអ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងក្ដីប្រាថ្នាបាន។ លោកមើលឃើញថា ស្ថានភាពកម្ពុជាបច្ចុប្បន្នត្រូវការឱ្យមានសហគមន៍អានសៀវភៅឱ្យច្រើនជាងមុន ព្រោះជាលទ្ធផលជាក់ស្ដែកនៅក្នុងក្លឹបអានសៀវភៅ ដែលលោកបានបង្កើត លោកបានសង្កេតឃើញថា មានការបំផុសគំនិតចម្រុះ ដោយហេតុថា ទោះបីជាអានសៀវភៅ ដូចគ្នាក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែពេលយកមកឆ្លុះបញ្ចាំងសុទ្ធតែបញ្ចេញនៅទស្សនៈផ្ទុយគ្នា។

លោក អ៊ុង ប៉េងអាន

“ខ្ញុំគិតថា យើងគួរតែចាប់ផ្តើមពីលក្ខណៈតូចៗ នៅពេលដែលខ្ញុំចាប់ផ្តើមអាសៀវភៅដំបូង ខ្ញុំអានសៀវភៅតូចមួយ ប្រហែលជាមាន១០០ទំព័រ ហើយមានរូបច្រើន”

ស្ថាបនិក Think with PengAnn បន្តសង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រសិនបើយើងទាំងអស់គ្នាអានសៀវភៅមួយដូចគ្នា ហើយមានគំនិតក៏ដូចគ្នា នោះវាហាក់មិនសូវមានន័យនោះទេ។ យ៉ាងណាមិញ បើការអានតែមួយដូចគ្នា ឬខុសគ្នា ប៉ុន្តែមានទស្សនៈ ឬគំនិតយោបល់ខុសគ្នា ក៏ដូចជាការបំពេញភាពខ្វះខាតឱ្យគ្នា នោះទើបជាការអានប្រកបដោយនិរន្តរភាព៕