ក្រោយប្រឡងបញ្ចប់ថ្នាក់ទី១២ ឪពុកម្តាយ អ្នកអាណាព្យាបាល ប្រាកដជាកំពុងតែគិតគូរពីអនាគតរបស់កូនៗ ថា តើឱ្យពួកគេបន្តការសិក្សានៅទីណា? លើជំនាញអ្វីដែលអាចរកប្រាក់ចំណូលបានច្រើន។ សម្រាប់អ្នកអប់រំ ក៏ដូចជាសហគ្រិន យល់ថា ការជ្រើសរើសជំនាញសម្រាប់ជីវិតគឺជារឿងសំខាន់ ដូច្នេះឪពុកម្តាយ អ្នកអាណាព្យាបាល មិនត្រូវបង្ខំកូនឱ្យរៀននូវអ្វីដែលខ្លួនចង់បាននោះទេ ពោលគឺគួរតែមើលពីទេពកោសល្យរបស់ពួកគេ ក៏ដូចជាទីផ្សារការងារដែលកំពុងត្រូវការ។
លោកឧកញ៉ា ប៉ិច បូឡែន អ្នកជំនាញអប់រំ និងជាសហគ្រិនមួយរូប មានប្រសាសន៍ថា ក្នុងនាមម្តាយឪពុក អ្នកអាណាព្យាបាល គឺអាចជួយមើលកូន ហើយព្យាយាមស្វែងយល់ឱ្យកូនរៀនចំទិសដៅសេដ្ឋកិច្ច ។ បើតាមលោកឧកញ៉ា ប៉ិច បូឡែន ប្រសិនបើឪពុកម្តាយ អ្នកអាណាព្យាបាលពិបាកក្នុងការស្វែងយល់ ពួកគាត់អាចពិភាក្សាជាមួយសាលា ឬតាមដានឯកសារព័ត៌មានផ្លូវការដែលយកជាការណ៍បានរបស់ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ក្រសួងអប់រំ ឬក្រសួងការងារ ជាពិសេសគឺទីភ្នាក់ងារជាតិមុខរបរ និងការងារ (NEA) ដែលក៏ជាផ្នែកមួយសំខាន់អាចប្រឹក្សាយោបល់បាន។
“ដូច្នេះជាម្តាយឪពុកកុំចេះតែបង្ខំកូន ទី១ កុំបង្ខំកូនឱ្យរៀននូវអ្វីដែលខ្លួនឯងចង់ យើងគួរតែមើលពីទេពកោសល្យរបស់កូនយើងទៅណា? ទីផ្សារការងារនៅឯណា?”
ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកឧកញ៉ា ប៉ិច បូឡែន ក៏បានផ្តាំផ្ញើទៅដល់មាតាបិតា អ្នកអាណាព្យាបាល ក៏ដូចជាសិស្សនិស្សិត ដែលនឹងត្រូវជ្រើសរើសជំនាញសិក្សានៅពេលខាងមុខ កុំរៀនមហាវិទ្យាល័យពីរក្នុងពេលតែមួយ ដោយគួរផ្តោតទៅលើជំនាញមួយឱ្យច្បាស់លាស់។ លោកឧកញ៉ាមានប្រសាសន៍ថា អ្នកអាណាព្យាបាលគួរផ្តោតលើមុខវិជ្ជាណាជាគោល ដោយមិនគួរឱ្យកូនៗរៀនយកតែសញ្ញាបត្រនោះទេ។ «បើខ្ញុំគំនិតផ្ទាល់មិនគួររៀនដល់ទៅបរិញ្ញាបត្រពីរទេ រៀនឱ្យច្បាស់មួយ ចង់ចេះបច្ចេកវិទ្យារៀនខាងក្រៅទៅ ហើយពេលចូលដល់ឆ្នាំទី២ ឬទី៣ ចំណាយពេលចុះហាត់ការលើជំនាញវិជ្ជាជីវៈ ចំណេះជំនាញដែលយើងរៀន។ ខ្ញុំគិតថា ការរៀនពីរមហាវិទ្យាល័យ ១០មុខវិជ្ជាជាងក្នុងពេលតែមួយ តើមានពេលឯណាដើម្បីស្រាវជ្រាវ អភិវឌ្ឍ?»។

លោកបណ្ឌិត យង់ ពៅ អគ្គលេខាធិការ នៃរាជបណ្ឌិតសភាកម្ពុជា ក៏មានទស្សនៈមិនខុសគ្នាដែរ ដោយលោកលើកទឹកចិត្តឱ្យយុវជនជ្រើសរើសរៀនជំនាញតាមចំណង់ចំណូលចិត្តឧប្បនិស្ស័យរបស់ខ្លួន ហើយគួររៀនផ្តោតលើជំនាញមួយឱ្យច្បាស់លាស់ ហើយប្រសិនបើមានលទ្ធភាពគួររៀនជំនាញខ្លីបន្ថែមដូចជាភាសាបរទេស ព័ត៌មានវិទ្យា ដែលគាំទ្រទៅដល់ជំនាញរបស់ខ្លួន ហើយស្វែងរកកន្លែងហាត់ការងារ នោះហើយជាអ្វីមួយដែលអាចទទួលបានជោគជ័យនៅក្នុងអាជីពសិក្សារបស់និស្សិត៕































